VIII rocznica powstania TGZC

Zdjęcie nadesłała p. Krystyna Szafert

 

Poniedziałek 29 marca. Kazik dzisiaj dostał cenzurę

Poniedziałek 29 marca. Kazik dzisiaj dostał cenzurę; jedna 5, trzy 3 i reszta 4. Mama i ojciec z cenzury zadowoleni, Ja nakładłam Kazikowi morałów, żeby się starał na drugi kwartał nie miał trójek. Obiecał, że będzie się starał. - Znów zimno na dworze. Pada co chwila śnieg, ale zaraz topnieje. Wczoraj była Palmowa Niedziela. Byłam z mamą u św. Zygmunta w kościele, a raczej przed kościołem bo był straszny tłok. Stałyśmy przed kościołem ze 40 minut, strasznie zmarzłam i nie czekając końca poszłyśmy do domu. Po południu o 2-ej przyszła nasza kochana Ada. Dokończyła mi przerabiać czarną sukienkę. Mamie zaś skroiła kupiony materiał na imieniny. Poszła o 6-tej, odprowadziliśmy ją z Józkiem do mostu. Przeziębiłam się i mam silny katar. Cały dzisiejszy dzień przepędziłam w domu. - Ada wczoraj przyniosła mi  "Na drugą półkulę" Artura Gruszeckiego i "Dwadzieścia tysięcy mil żeglugi podwodnej" Jul. Vernea. Od Zosi miałam "Złotą dzieweczkę" Augusta Szenoa, od Heli Jędrzejewskiej "Wybór nowel" Wiktora Gomulickiego. Godzina 5 po południu. Niemcy uciekają z pod Warszawy, bo ruscy włażą im na Śląsk. Za parę dni Święta, ciasto mama upiecze ale szynki i cielęciny nie będzie. Wojna!

 

Czwartek 25 marca 1915 r. Dziś święto Matki Boskiej

Czwartek 25 marca 1915 r. Dziś święto Matki Boskiej. Wiosna stawiła się na słowie; od niedzieli 21 marca śliczna pogoda. Wczoraj 24 marca byłam u spowiedzi wielkanocnej. - Zosia przyniosła mi książkę "Gwiazda południa". Kazik przyniósł mi "Grześ z Sanoka", a Józek "Kalendarz powieściowy". W środę mama upiekła chleb. W gazetach piszą, że rosjanie zabrali Przemyśl. Zciemnia się, już w pól do 7 ej. "Gwiazda południa" jest prześliczna.

 

Sobota 20 marca Wiosny jak nie widać tak nie widać.

Sobota 20 marca Wiosny jak nie widać tak nie widać. Zimno, mróz, deszcz tak mamy codzień. Wczoraj było Św. Józefa. Byłyśmy z mamą na Jasnej Górze. W kościele było b. dużo ludzi, dużo też pracowało przy barakach i na stancji. Po południu około 15-tej przyszła Sobczykowa ze Stasią. Straszna u nich nędza. Sobczyk chory. Przy odejściu mama dała jej pół bochenka chleba, trochę cukru i też herbaty. Była też u nas forzmanka Adamowa z Helą i Kwiecińska ze Stasią nagadałyśmy się co niemiara o wszystkim. Biedna Stasia jedno oko zupełnie ma zepsute, a na drugie bardzo mało widzi. Pamiętam jak trzy lata temu byłam przez miesiąc u nich, raz rozmawialiśmy o zamężciu. "Ty Stasiu - powiedziałam do niej - jesteś ślepa, weźmiesz kulawego i będziecie się prowadzać". Mówiąc to nie zastanawiałam się jaką jej wyrządziłam przykrość. Matka, słysząc to odpowiedziała za nią "Stasia nie pójdzie za mąż. Mamy 800 rubli w kasie, będzie miała z tego utrzymanie". Dziś z tych pieniędzy nie maja grosza. "Rozeszły się " mówią. Były nie długo. Zosia Dobr. przyniosła mi książkę Janoszy "Z pola i bruku". Nadzwyczaj wesołe nowelki.

W okolicy Częstochowy zdarzają się często napady, kradzieże i zabójstwa. Nie boją się Niemców! Trudno wojna, nie ma gdzie zapracować, wszystko drogie to kradną. Wojna trwa.

Godzina 5 punkt.

 

Środa 17 marca 1915 roku. Nie wiem jak zacząć te drobne wydarzenia

Środa 17 marca 1915 roku. Nie wiem jak zacząć te drobne wydarzenia. Ale zacznę po porządku: W niedzielę mieliśmy gościa p. Sobczykową maminą kumę. Była też Ada. Sobczykowa opowiadała, że już od ponad tygodnia jedzą bez okrasy. Obiecała przyjść jak będzie sucho ze Stasią. Od Zosi Dobrowolskiej miałam trzy książki "Przygody chłopców w.." "Skarby na dnie Wisły" i "Niezgodni królewicze" MM Zaleskiej prześliczna i pożyteczna bajka. Wczoraj wieczorem poszłam do pp. Czerwińskich po książkę. Było zimno. Poruszywszy parę razy za klamkę stałam przede drzwiami. Za chwilę ktoś przyszedł i otworzyła mi drzwi Zosia, "Chodź do pokoju" powiedziała, uśmiechnąwszy się na powitanie. Weszliśmy do pokoju stołowego, tu kazała mi poczekać a sama poszła do salonu. Z drugich drzwi wychyliła główkę Bogusia, cofając się nazad rzekła "Janka" - po tem wyszły z Zośką Dobrowolską. Stałyśmy rozmawiając przy drzwiach kiedy powróciła Zocha Cz. z dwoma książkami. Którą wolisz? - zapytała, "Złotą dzieweczkę" czy "Krystynę". Zaczęłam oglądać. "Mamuska mówi, mówiła Zocha - że obydwie nudne". "Krystynę" wezmę zawołałam dojrzawszy nazwisko Klem. Hoffmanowej. Wyszłam ucieszona z książką. Jakoż nie zawiodłam się. Krystyna jest bardzo zajmującą książką i pożyteczną, chociaż dla dorosłych panien pisana. Charakter Krystyny podobny był do mojego tylko ona dorosła mająca 26 lat panna, a ja dopiero 14! Krystyna miała śliczną siostrę Zosię, sama była nieładna lecz dobra pobożna lubiła czytać i uczyć się (Jak ja) -

O wojnie niewiele wiemy, ponieważ gazety piszą straszne głupstwa, bo co ważniejsze to skreślone przez cenzurę. Mam jeszcze dzisiaj sporo roboty więc kończę.

Za 10 m. 5pp.

 


Strona 1 z 94



Logowanie