Topic-icon Ziemiaństwo z okolic Częstochowy 1793 – 1945

8 miesiąc 3 tygodni temu #37594 przez Andrzej Kuśnierczyk
Jeździłem - a właściwie przejeżdżałem (teren prywatny) wielokrotnie w ciągu ostatnich 20 lat. Zachowało się trochę drzew  z parku dworskiego i zabudowania. Ciekawe usytuowanie. Blisko Mysłowa .
The following user(s) said Thank You: Krzysztof Łągiewka, Paweł Mościński

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

8 miesiąc 3 tygodni temu #37597 przez Krzysztof Łągiewka
Panie Andrzeju, czy to jest może to miejsce ?
Osiek, ulica Słoneczna 11/13.
Załączniki:
The following user(s) said Thank You: Michał Mugaj

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

8 miesiąc 3 tygodni temu #37598 przez Andrzej Kuśnierczyk
Tak. 

Zaglądałem tylko przez bramę.

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

8 miesiąc 3 tygodni temu #37599 przez Andrzej Kuśnierczyk
Intrygował mnie mur i z daleka widoczny starodrzew. Ciekawe jak wyglądało założenie dworskie w czasach świetności. 

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

8 miesiąc 3 tygodni temu #37600 przez Krzysztof Łągiewka
Też jestem ciekaw jak to kiedyś wyglądało. Ale czasy świetności to założenie dworsko - parkowe miało zapewne ponad 100 lat temu. Ciekawe czy ten obiekt, który widać na zdjęciach współczesnych to dawny dwór czy może gospodarczy budynek folwarczny? Jeśli to nie dawny dwór to ciekawe gdzie on się znajdował? Może jakieś fotografie mają potomkowie rodziny Nowodworskich. Nie wiadomo jednak gdzie oni są.

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

8 miesiąc 1 tydzień temu - 8 miesiąc 1 tydzień temu #37700 przez Krzysztof Łągiewka
Rodzina Paciorkowskich herbu Gryf i ich majątki w okolicach Częstochowy
Paciorkowscy na przełomie XVIII i XIX wieku posiadali koło Częstochowy dwa duże majątki ziemskie, tj. Przystajń i Borowno. Przystajń była własnością Antoniego, a Borowno jego brata Franciszka Ksawerego. Obaj posiadali sporo dzieci, które w ciągu XIX w. weszły w dzierżawę bądź nabyły inne dobra na naszym terenie.
Dobra ziemskie Borowno
Franciszek Ksawery Paciorkowski burgrabia opoczyński jest w 1774 r. wzmiankowany jako dzierżawca Miedźna. 7 kwietnia 1774 r. skarży do sądu urodzonego Jasińskiego chorążego za najście na dzierżawione przez siebie Miedźno w dniu 6 kwietnia tegoż roku, gdzie tenże Jasiński dopuścił się zelżenia go we dworze oraz na drodze, a także wraz z trzema swoimi pocztami dokonał kradzieży jadła i obroku w wielu chłopskich domach, w karczmie zatrzymał i pobił kowala. W tejże samej karczmie wraz ze swoimi ludźmi jadł chleb i pił trunki bez zapłaty oraz wiersze najzelżywsze swoją ręką napisał na drzwiach karczmy na tegoż Franciszka Paciorkowskiego. Wszystko to bez żadnego powodu, bo jak pisał w pozwie Franciszek Ksawery Paciorkowski żadnych sporów pomiędzy sobą nie mieli. AGAD, Księgi ziemskie i grodzkie wieluńskie, Oblatae, sygn. 29 B, k. 377 - 378. 
1.10.1774 r. urzędowo zatwierdzono akt dzierżawy dóbr Borowno z przyległościami Grabowa, Grabówka, Wikłów i Łochynia zawarty 28.05.1774 r. w Wojsławicach pomiędzy właścicielką dóbr Borowno Marianną z Daniłowiczów Potocką kasztelanką słońską, a Franciszkiem Ksawerym Paciorkowskim. AGAD, Księgi ziemskie i grodzkie wieluńskie, Relationes, sygn. 85, k. 224.
19.11.1774 r. w kościele św. Krzyża w Warszawie Franciszek Ksawery Paciorkowski poślubił pannę Różę Reptowską. Księga metrykalna małżeństw parafii rzym. - kat. św. Krzyża w Warszawie 1768 - 1784, k. 73.
Trudno powiedzieć kiedy Franciszek Ksawery Paciorkowski stał się właścicielem dóbr Borowno. W roku 1782 r. w akcie urodzenia swego syna Ludwika Bertranda Paciorkowskiego jest już tytułowany dziedzicem dóbr Borowno. 
3.03.1802 r. Franciszek Ksawery Paciorkowski dobra Borowno zamienił na dobra Gniewoszewo z przyległościami w województwie sandomierskim z ich właścicielem Ksawerym hrabią Działyńskim.
5.03.1802 r. Ksawery Działyński sprzedał dobra Borowno Mikołajowi Buczyńskiemu za 540.000 zł.
Jednakże na skutek zbiegu okoliczności naturalne posiadanie dóbr Borowno pozostało przy Franciszku Ksawerym Paciorkowskim, a następnie po jego śmierci przeszło na jego sukcesorów: 1.Andrzej, 2.Ludwik, 3.Tekla, 4.Antoni, 5.Stanisław, 6.Józef, 7.Iwon, rodzeństwo Paciorkowscy.
Franciszek Ksawery Paciorkowski zmarł w Borownie 21 października 1802 r. w wieku 58 lat na zapalenie opłucnej. Pochowany został trzeciego dnia w kościele w Borownie w grobowcu rodzinnym. (Borowno, akta zgonów 1797 - 1813, k.43).
Franciszek Ksawery Paciorkowski posiadał dwie żony: Różę z Reptowskich zmarłą 9.07.1792 r. w Borownie i Barbarę z Męcińskich zmarłą 7.04.1827 r. w Borownie, która po jego śmierci poślubiła 16.08.1803 r. w Borownie barona Seweryna de Waldgon.
1.06.1804 r. Andrzej Paciorkowski sprzedał swoją część dóbr Borowno Barbarze z Męcińskich 1v Paciorkowskiej 2v Waldgon.
29.09.1808 r. Tekla Paciorkowska sprzedała swoją część dóbr Borowno Barbarze z Męcińskich 1v Paciorkowskiej 2v Waldgon.
4.01.1809 r. sukcesorowie Franciszka Ksawerego Paciorkowskiego zawarli akt ugody z hr. Ksawerym Działyńskim i sukcesorami Mikołaja Buczyńskiego mocą którego sukcesorowie Paciorkowscy wrócili do praw do dóbr Borowno po swoim ojcu.
7.11.1809 r. Antonina Paciorkowska sprzedała swoją część dóbr Borowno baronowi Sewerynowi de Wilson Waldgon.
29.04.1811 r. został zawarty kontrakt sprzedaży trzech części dóbr Borowno pomiędzy Józefem Rubachem opiekunem nieletnich Stanisława, Józefy i Iwona Paciorkowskich, a baronem Sewerynem de Wilson Waldgon mocą którego tenże stał się właścicielem trzech części dóbr Borowno.
9.12.1812 r. Ludwik Paciorkowski sprzedał swoją część dóbr Borowno baronowi Sewerynowi de Wilson Waldgon.
27.06.1820 r. Barbara z Męcińskich 1v Paciorkowska 2v Waldgon sprzedała należące do siebie części dóbr Borowno baronowi Sewerynowi de Wilson Waldgon.
Tym samym jedynym właścicielem dóbr Borowno stał się baron Seweryn de Wilson Waldgon a Eastbourne.
Dobra ziemskie Borowno składały się wtedy z wsi Borowno, Grabowa, Grabówka i Łochynia.
Do dziś w Borownie zachował się dwór wybudowany w 1790 r. przez Franciszka Ksawerego Paciorkowskiego. Niestety dwór ten w latach 40tych XX wieku uległ częściowemu zburzeniu i przebudowie. Wyburzono jego zachodnie skrzydło. Nad wejściem do dworu znajdowała się data 1790, którą również usunięto, a samo główne wejście zamurowano. W Borownie znajdował się też spichlerz zbudowany przez Franciszka Ksawerego Paciorkowskiego w 1783 r. Spichlerz ten został rozebrany w 1997 r. i przeniesiony do Olsztyna koło Częstochowy, gdzie funkcjonuje obecnie jako restauracja i dom gościnny.
Dobra ziemskie Przystajń
Po Antonim Paciorkowskim burgrabim chęcińskim zostały dobra Przystajń, Kuźnica Stara, Podłęże, Górki, Węzina, Siekierkowizna kupione od Leopolda Żabickiego w 1781 r. za 273.468 zł. Stanowiły dożywocie żony Justyny. Pstrokoński 1815 k. 142 - 72, Elżbieta Halina Nejman, Szlachta Sieradzka XIX wieku. Herbarz, litera P, 2017.
Antoni Paciorkowski zmarł w Przystajni 19 marca 1806 r. o godzinie 5 rano w wieku 55 lat, był opiekunem kościoła w Przystajni, w nim został pochowany 22 marca. (Przystajń, akta zgonów 1782 - 1813, str. 92).
Dobra ziemskie Przystajń składające się z folwarku Przystajń, osad wieczysto – czynszowych: Przystajń, Konstantynów, Ksawerów, Stefanów, Izabellów, Widawa, Bujaki, Paciorkowa Wola, z byłego młyna w Podłężu obecnie pieca hutniczego do przetapiania rudy żelaznej, pustkowie Siekierowizna.
W 1875 r. dobra Przystajń posiadały powierzchnię 2199 mórg i 143 prętów.
W 1886 r. dobra Przystajń posiadały powierzchnię 1903 mórg i 114 prętów. Przyczyną zmniejszenia się powierzchni od poprzedniego pomiaru było wydzielenie ziemi na likwidację serwitutów oraz pod zakład wytopu żelaza.
Antonina z Paciorkowskich Pstrokońska – żona Antoniego Pstrokońskiego, Adam Paciorkowski, Ksawery Paciorkowski, Karol Paciorkowski, Wojciech Paciorkowski objęli dobra w spadku po swym ojcu Antonim Paciorkowskim na zasadzie działów 15.04.1815 r. Wartość dóbr wyceniono na 273.461 zł.
Ludwik Skrzetuski nabył część Wojciecha Paciorkowskiego 28.06.1815 r.
Wincenty Przesmycki nabył część Adama Paciorkowskiego 16.12.1826 r.
Ksawery Gryf Paciorkowski nabył część Ludwika Skrzetuskiego 27.03.1828 r.
Ksawery Gryf Paciorkowski nabył część Karola Paciorkowskiego 29.03.1828 r.Ksawery Gryf Paciorkowski nabył część Wincentego Przesmyckiego 16.05.1828 r.
Ksawery Gryf Paciorkowski nabył część Antoniny z Paciorkowskich Pstrokońskiej 8.11.1834 r. za 20.380 zł.
W ten sposób Ksawery Paciorkowski stał się jedynym właścicielem dóbr Przystajń.
Edward Grabowski nabył dobra w drodze przymusowego wywłaszczenia na licytacji publicznej przez Towarzystwo Kredytowe Ziemskie 10/22.05.1850 r. za 160.113 zł i 10 gr.
Dobra Mysłów C
Marcin Brodowski, Andrzej Brodowski, Rozalia z Brodowskich żona Franciszka Kowackiego, Marianna z Brodowskich żona Mikołaja Suchorta wszyscy czworo rodzeństwo 4.11.1829 r. sprzedali Mysłów C Józefowi Karońskiemu sędziemu pokoju powiatu lelowskiego i jego żonie Mariannie z Paciorkowskich dziedzicom dóbr Osiek za 4200 zł.
Rozsądzenie sporu granicznego pomiędzy Pińczycami, własności Lgockich a dobrami Osiek Wincentego Miklaszewskiego, b.d., intercyza przedślubna zawarta pomiędzy Antonim Paciorkowskim, ojcem Marianny, a Wincentym Miklaszewskim, sędzią ziemiańskim, 1792 (AGAD, Zespół nr 399, Akta osób i rodzin, sygn.380).
Żoną Wincentego Miklaszewskiego zmarłego 23.04.1806 r. w Borownie była Marianna Paciorkowska, która po jego śmierci wyszła powtórnie za mąż za Józefa Karońskiego.
Dobra ziemskie Wikłów
Dobra Wikłów były własnością Franciszka Ksawerego Paciorkowskiego, dziedzica również dóbr Borowno. W 1812 r. właścicielem dóbr Wikłów był baron Seweryn de Wilson Waldgon, ale nie jest jasne czy nabył je od Franciszka Ksawerego Paciorkowskiego czy od jego spadkobierców.
Ludwik Paciorkowski nabył Wikłów od barona Seweryna de Wilson Waldgon 9.12.1812 r.
Antonina Paciorkowska nabyła dobra Wikłów od swego brata Ludwika Paciorkowskiego na mocy jego darowizny z dnia 10.05.1814 r. Dobrom tym służyło prawo wolnego wrębu w przyległych lasach dóbr Kruszyna. Właścicielka wartość dóbr określiła na 109.000 zł. Ludwik Paciorkowski dokonał darowizny we dworze w Borownie, twierdząc, że nie posiada żadnych własnych zstępnych ani wstępnych sukcesorów. Ludwik i Antonina Paciorkowscy byli dziećmi Franciszka Ksawerego Paciorkowskiego dziedzica dóbr Borowno oraz jego żony Róży z Reptowskich. W momencie darowizny Antonina Paciorkowska mieszkała we wsi Osiek.
Ludwik Paciorkowski zmarł 12.06.1814 r. w Borownie na chorobę weneryczną, miał 32 lata, był porucznikiem wojsk polskich Legii Nadwiślańskiej w drugim pułku w drugiej brygadzie. Był kawalerem. Pochowany został w kościele w Borownie w grobie rodzinnym pod ołtarzem św. Walentego (ASC Borowno 64/1814, Akta zgonów parafii Borowno 1813 - 1828, s. 21).
Antonina Paciorkowska poślubiła 30.08.1827 r. w Borownie barona Seweryna de Waldgon dziedzica dóbr Borowno. (ASC Borowno 31/1827)
Julian Skarzyński zamieszkały we wsi Studzieniec powiat Gostynin nabył dobra Wikłów od Antoniny Paciorkowskiej rozwiedzionej baronowej de Waldgon 20.06.1832 r. za 109.000 zł.
Antonina Zofia Paciorkowska zmarła we dworze we wsi Osiek parafii Koziegłówki 28.03.1833 r. w wieku 49 lat. W akcie zgonu jej stan cywilny określono jako prawna separatka Seweryna Waldgon dziedzica dóbr Borowno. Urodzona we wsi Borowno, zamieszkała we wsi Osiek. Świadkowie: Roman Karoński lat 25 dziedzic wsi Osiek i Józef Chorzelski lat 53 ekonom dóbr Osiek (ASC Koziegłówki 67/1833).
Akt nr 162 z 7.07.1817 r. Uczciwy Szymon Gonerowski, majster kunsztu młynarskiego zamieszkały w młynie Zasępa należącym do dóbr Wikłów zeznał, iż na mocy kontraktu z dnia 3.01.1814 r. z dziedzicem dóbr Wikłów Ludwikiem Paciorkowskim został posesorem zastawnym tego młyna za sumę 3000 zł pożyczoną L. Paciorkowskiemu. Na mocy testamentu L. Paciorkowskiego dziedziczką dóbr Wikłów stała się Antonina Paciorkowska - jego siostra i sumę należną przy niniejszym akcie wypłaciła Sz. Gonerowskiemu. AP Częstochowa, Notariusz Leśniewski, sygn. 9
Dobra ziemskie Kuźnica Stara
Dobra ziemskie Kuźnica Stara dawniej należące do dóbr Przystajń, a oddzielone od tych dóbr poprzez działy pomiędzy sukcesorami Antoniego Paciorkowskiego dnia 25.04.1815 r.
W 1876 r. dobra Kuźnica Stara miały powierzchnię 353 mórg i 278 prętów.
Ludwik Skrzetuski nabył dobra od spadkobierców Antoniego Paciorkowskiego, a mianowicie Maksyma i Aleksandra braci Paciorkowskich 28.06.1815 r. za 62.000 zł.
Dobra ziemskie Górki i Stany
Dobra ziemskie Górki i Stany do których należą pustkowia: Galińskie, Krawcy, Węzina.
W 1876 r. dobra Górki i Stany posiadały powierzchnię 833 mórg i 194 prętów.
Aleksander Paciorkowski, Wojciech Paciorkowski, Maksymilian Paciorkowski, Teresa z Paciorkowskich 1v Brodzka 2v Przesmycka, Antonina z Paciorkowskich Pstrokońska, Adam Paciorkowski, Ksawery Paciorkowski, Karol Paciorkowski nabyli dobra w spadku po Antonim Paciorkowskim 25.04.1815 r.
Wojciech Paciorkowski zmarł 21.02.1817 r.
Maksymilian Paciorkowski zmarł 24.02.1817 r.
Po śmierci wyżej wymienionych ich części przejęli: Justyna z Złotnickich 1v Antoniego Paciorkowskiego 2v Ludwika Skrzetuskiego w części przypadającej na nią po synu Wojciechu Paciorkowskim, Teresa z Paciorkowskich 1v Brodzka 2 v Wincentego Przesmyckiego, Antonina z Paciorkowskich żona Antoniego Pstrokońskiego, Adam Paciorkowski, Ksawery Paciorkowski, Karol Paciorkowski.
Aleksander Paciorkowski zmarł 21.08.1818 r.
Po jego śmierci należącą do niego część przejęła Ksawera Paciorkowska jego córka ze związku z Julianną z Kozłowskich w 3/4, Julianna z Kozłowskich Paciorkowska w 1 po swej córce Mariannie zmarłej 27.08.1820 r. Pierwsza z mocy testamentu ojca z 20.05.1819 r., druga z mocy prawa po zmarłej córce.
Wszystkie powyższe działy spadkowe zatwierdzono urzędownie 6.06.1821 r. z tą wzmiankę, że wartość dóbr oszacowano na 100.000 złotych.
Adam Paciorkowski sprzedał swą część Wincentemu Przesmyckiemu 5.07.1822 r. za 5000 zł.
Karol Paciorkowski sprzedał swą część Małgorzacie ze Śliwińskich żonie Jana Królikiewicza 9.04.1824 r.
Małgorzata ze Śliwińskich żona Jana Królikiewicza należącą do siebie część dóbr przekazała swym dzieciom: Marcelemu, Annie Kołaczkowskiej, Emilii Madalińskiej i Napoleonowi dnia 27.07.1824 r.
Ksawery Paciorkowski sprzedał swą część Janowi Królikiewiczowi 30.05.1826 r. za 7000 zł.
Po śmierci Jana Królikiewicza jego część z mocy jego testamentu z 10.05.1827 r. przeszła na jego dzieci: Marcelego, Annę żonę Aleksandra Kołaczkowskiego, Napoleona, Emilię. Co zatwierdzono 19.12.1828 r.
Teresa z Paciorkowskich 1v Brodzka 2v Wincentego Przesmyckiego sprzedała swoją część dóbr Marcelemu Królikiewiczowi, Annie z Królikiewiczów Kołaczkowskiej, Napoleonowi Królikiewiczowi, Emilii z Królikiewiczów żonie Emanuela Madalińskiego 24.06.1829 r. za 7000 zł.
Marceli Królikiewicz nabył część Anny Kołaczkowskiej 5.05.1832 r.
Marceli Królikiewicz nabył część należącą do Emilii Madalińskiej 10.07.1832 r. za 7000 zł.
Marceli Królikiewicz nabył część należącą do Napoleona Królikiewicza 11.07.1832 r. za 10.500 zł.
Napoleon Królikiewicz nabył część Marcelego Królikiewicza 8.06.1833 r. za 20.000 zł.
Antonina z Paciorkowskich żona Antoniego Pstrokońskiego sprzedała swoją część dóbr Napoleonowi Królikiewiczowi 31.12.1833 r. za 17.000 zł.
Napoleon Królikiewicz nabył część należącą do Wincentego Przesmyckiego 19.06.1834 r. za 12.200 zł.
Justyna z Złotnickich 1v Antoniego Paciorkowskiego 2v Ludwika Skrzetuskiego zmarła w Przystajni 24.11.1829 r.
Ksawera Paciorkowska, córka Aleksandra i Julianny z Kozłowskich zmarła w Wieluniu bezpotomnie 11.05.1831 r.
Teresa z Paciorkowskich 1v Brodzka 2v Przesmycka zmarła 6.04.1833 r.
Karol Paciorkowski zmarł 11.11.1833 r.
Napoleon Królikiewicz nabył prawa do części dóbr po Justynie z Złotnickich 1v Paciorkowskiej 2v Skrzetuskiej od jej dzieci Justyny z Skrzetuskich Grabskiej żony Wincentego Grabskiego kontrolera komory w Podgrabiowie w powiecie ostrzeszowskim, Ludwiki z Skrzetuskich Grabowskiej żony Antoniego Grabowskiego dzierżawcy klucza rządowego Biała w powiecie ostrzeszowskim, Władysława Skrzetuskiego 25.02/8.03.1836 r. za 1070 zł. Wyżej wymienione rodzeństwo sprzedało tym aktem również swoje udziały w częściach Ksawery Paciorkowskiej i Karola Paciorkowskiego.
Spadkobiercy Justyny z Złotnickich 1v Paciorkowskiej 2v Skrzetuskiej, Ksawery Paciorkowskiej, Teresy z Paciorkowskich 1v Brodzkiej 2 v Przesmyckiej, Karola Paciorkowskiego sprzedali swoje prawa do tych części Napoleonowi Królikiewiczowi: Ksawery Paciorkowski 18/30.10.1835 r., Antonina z Paciorkowskich Pstrokońska 5/17.02.1836 r., Marianna z Paciorkowskich Karońska 10/22.02.1836 r., Justyna z Kozłowskich Paciorkowska 9.07.1831 r. przekazała swe prawa Marcelemu Królikiewiczowi, który te prawa przekazał 14/26.03.1836 r. Napoleonowi Królikiewiczowi, Marianna z Kąckich Paciorkowska 16/28.03.1836 r., Adam Paciorkowski 28.03/9.04.1836 r.
W ten sposób jedynym właścicielem dóbr Górki i Stany został Napoleon Królikiewicz.
Dobra ziemskie Postaszowice i Gorzków
W 1880 r. dobra posiadały powierzchnię 431 mórg i 109 prętów.
Stanisław Paciorkowski nabył dobra od Augustyna Minasowicza 2.07.1827 r. za 73.600 zł.
Po śmierci Stanisława Paciorkowskiego dobra odziedziczyła jego żona Izabela z Morzkowskich Paciorkowska i dzieci z tego małżeństwa: 1.Barbara Izabela Michalina, 2.Ignacy, 3.Franciszek Ksawery Stanisław, 4.Daniel Damian Dionizy, 5.Tadeusz Józef, co zapisano 5/17.04.1852 r.
Po śmierci Tadeusza Paciorkowskiego dnia 4.08.1855 r. jego część odziedziczyło rodzeństwo, co zapisano 30.06/12.07.1858 r.
Po śmierci Izabeli z Morzkowskich Paciorkowskiej 1.10.1857 r. na mocy jej testamentu z 20.09/1.10.1857 r. należąca do niej 1/4 część przeszła na własność Ignacego i Daniela Damiana Dionizego Paciorkowskich, a 3/4 części przeszło na tychże samych Ignacego i Daniela oraz na Franciszka Ksawerego Stanisława i Barbarę Michalinę Izabelę, co zapisano 18/30.05.1859 r.
Franciszek Ksawery Stanisław Paciorkowski kupił dobra na licytacji publicznej w drodze działów za wyrokiem adiudykacyjnym delegowanego sędziego Trybunału Cywilnego Guberni Radomskiej w Kielcach z dnia 10/22.06.1858 r. za 20.300 rubli.
Kazimierz i Tomasz Makólscy nabyli dobra od Franciszka Ksawerego Stanisława Paciorkowskiego 13/25.06.1858 r. za 26.850 rubli.
Dobra Gorzków
Dobra Gorzków wydzielone z głównego majątku Postaszowice i Gorzków. 
W 1883 r. dobra posiadały powierzchnię 441 mórg i 247 prętów.
Franciszek Paciorkowski syn Stanisława nabył dobra od Marcina Zarankiewicza w jednej połowie i od Katarzyny Zarankiewicz z domu Chwalbińskiej w drugiej połowie, którą otrzymała w spadku po śmierci córki Józefy Zarankiewicz, 17/29.10.1875 r. za 7750 rubli.
Franciszek Paciorkowski zmarł w Gorzkowie 12.01.1890 r. o godzinie 1 po północy, właściciel majątku Gorzków, tamże zamieszkały, lat 61, urodzony w Postaszowicach, syn zmarłych Stanisława i Izabeli Morzkowskiej, pozostawił po sobie owdowiałą żonę Maksymilianę z domu Saint - Paul. ASC Staromieście 7/1890
Stanisław Paciorkowski syn Franciszka, Franciszek Paciorkowski syn Franciszka, Maksymilian Paciorkowski syn Franciszka w trzech równych częściach otrzymali dobra w spadku po śmierci ojca Franciszka Paciorkowskiego co zapisano 26.01/7.02.1893 r.
Bracia Paciorkowscy w latach 1893 - 1894 sprzedawali ten majątek w częściach Bankowi Włościańskiemu, który rozparcelował go pomiędzy włościan.
Na zdjęciach poniżej:
1.Dwór w Borownie od północy. Droga prowadzi do głównego wejścia, które zostało zamurowane. Nad nieistniejącym wejściem ponad środkowym oknem znajdowała się data 1790.
2.Dwór w Borownie od południa.
3.Dwór w Borownie od południowego zachodu. W miejscu gdzie widoczne są cegły znajdowało się skrzydło zachodnie dworu, rozebrane w latach 40tych XX wieku.
4.Płyta nagrobna Róży z Reptowskich Paciorkowskiej umieszczona na północnej, zewnętrznej ścianie kościoła w Borownie. Napis na płycie: Tu leży W. Imć Pani Roza z Reptowskich Paciorkowska Dnia 9 July 1792. Grób Paciorkowskich znajdował się w kościele w Borownie. W połowie XIX wieku wybudowano nowy kościół, a stare krypty zlikwidowano. Ta płyta nagrobna pozostała po likwidacji krypt została umieszczona w ścianie kościoła. Czy krypty w Borownie zlikwidowano czy też tylko zamurowano tego nikt nie wie.
5.Rędziny. Grób Józefy z Paciorkowskich Czarnieckiej zmarłej 19 listopada 1831 r. w Rząsawach. Była żoną Pawła Czarnieckiego dziedzica dóbr Rząsawy. Napis na nagrobku jest w znacznej części nieczytelny. To co udało się odczytać: Józefie z Paciorkowskich Czarnieckiej zmarłey dnia 19 listopada 1831 r przywiązany mąż ten pomnik kładzie Trzydzieści? pięć? życie? ..... ........ ........ cnót? żony i matki ledwie raz kwitł i zginął
6.Cmentarz w Drochlinie. Grób Zwierkowskich. Znajduje się na nim płyta poświęcona Atalii z Zwierkowskich Paciorkowskiej. Była żoną Franciszka Paciorkowskiego, właściciela dóbr Postaszowice i Gorzków, który był wnukiem Franciszka Ksawerego Paciorkowskiego z Borowna.
7.Cmentarz w Drochlinie. Grób Zwierkowskich. Płyta z inskrypcją: Atalia z Zwierkowskich Paciorkowska urodzona d. 12 lutego 1831 umarła d. 25 kwietnia 1856 r. 
8.Cmentarz Gidlach. Płyta nagrobna z inskrypcją: Antoni Bończa Rutkowski obywatel ziemski urodzony 1759 zmarł 1856 Marcin Gryf Paciorkowski obywatel ziemski i żołnierz 16 liniowego pułku b. wojska polskiego ur 1812 zmarł 20 października 1876 kamień ten położyła córka i żona Izabella Paciorkowska. Marcin Paciorkowski był synem Andrzeja, a wnukiem Franciszka Ksawerego Paciorkowskiego z Borowna. Na płycie nagrobnej jest też błąd w dacie zgonu Antoniego Rutkowskiego. Według aktu zgonu Antoni Rutkowski zmarł 6.08.1857 r. w Gidlach o godzinie 8 rano w wieku 97 lat. Był obywatelem ziemskim zamieszkałym w Gidlach, utrzymującym się z własnych funduszy, synem Jakuba i Teresy, której nazwiska panieńskiego nie podano, wdowcem po Tekli z Łabęckich. Świadkami byli Ignacy Rutkowski obywatel ziemski lat 50 dziedzic wsi Dębowiec i Jan Nepomucen Rutkowski obywatel ziemski lat 48 dziedzic wsi Podgórze, obaj zamieszkali w swoich majętnościach. ASC Gidle 77/1857.

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

5 miesiąc 2 tygodni temu #38554 przez Marek Romański
Mam pytanie. Czy mają Państwo jakieś informacje o folwarku Borowe? Aktualnie jest to część Olsztyna. Chodzi mi np. o właścicieli.

Marek

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

5 miesiąc 1 tydzień temu - 5 miesiąc 1 tydzień temu #38590 przez Justyna ...
"Byłem w tym miejscu w 2010 r., ale park ten bardziej przypomina las."
W latach 30 XX wieku na pewno był już otoczony lasem, zważywszy na dane jakie Pan podał, że w "roku 1884 składał się z 51 mórg lasu": Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, T. 5, Warszawa 1884, s. 12 - 13.

Justina

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

3 miesiąc 3 tygodni temu - 3 miesiąc 3 tygodni temu #39157 przez Krzysztof Łągiewka
Folwark Borowe.
Starostwo Olsztyńskie. Praedium Borowy. Coretus Mstoviensis facit cor. 3 Cracovienses. Summapro frumento praedii facit mc. 55/7/4 i ½.Obora - Vaccae lactantes etsteriles 14 per fl. 2, facit mc. 17/24, pecorum communium 38, oves communes 40 pro victu, sues communes 23, anserum 30, caprae(i) 28. Familia - Dwornikfl. 2 dworniczka mc. 1. dziwka fl. 1/14, pasterzów 2(j) per mc. 1, pastor suum gr 24. Summa salarii facit mc.5/32. Summa pro frumento praedii inclusa obora et familia exclusa facit mc. 66/47/4 i ½. (Lustracja województwa krakowskiego 1564, cz. II, Warszawa 1964, str. 22)
Starostwo Olsztyńskie, klucz olsztyński. Opisanie pobudynków w kluczu Borowy: Folwark Borowa - W którym od wjazdu z wrót, od Olsztyna postawionych, po lewej rezydencja ekonomska, a w tej 2 pokoje w kupie, przez sień spiżarnia i kuchnia; wewnątrz okna, kominy i piece. Cały ten dom stary, reparacyi potrzebujący. Naprzeciw którego wyszedłszy browar z gorzelnią stary. Naczynie arendarz swoje ma wszystko. Piwnica w śrzodku podwórza murowana, dobra. Przy browarze studnia z kobłem, żórawiem i rynnami. Na tymże dziedzińcu stodoła 1, niedawno postawiona, o dwóch sąsiekach, jednym bojowisku. Druga, stara, reparacyi potrzebuje. Szpichlerz stary, reparacyi potrzebujący. Budynek przy wrotach o dwóch izbach, dachem pobity, stary. (Lustracja Województwa Krakowskiego 1789, część II powiat lelowski oraz starostwo kłobuckie i brzeźnickie, Wrocław - Warszawa - Kraków 1963, s. 368 - 369.)
Borowe (Borowa Lustracje starostw AGAD, Borowo Akta Komisji Porządkowych Cywilno – wojskowych, Borowy Dwór Mappa szczególna wojew. Krakowskiego K. De Perthees rok 1787), folwark (folwark i wójtostwo Wizytacja Załuskiego z roku 1748 – 49), pow. Lelów, parafia Olsztyn. Własność królewska, starostwo Olsztyn. 1783: - dwór. 1789: folwark z browarem i gorzelnią. Lustracje starostwo: Borowe, Joachimów, Ciecierzyn i Pustkowie 25 dymów (6 dworów, 3 karczmy, 4 browary, 3 chałupy o 1 gospodarzu, 9 bez gruntu i ogrodu), 23 ludzi (13 mężczyzn, 10 kobiet). Taryfy i tabele podymnego 1790: Borowe, Joachimów i Ciecierzyn 5 dymów. 1791: 2 dymy (dwór, browar), 12 ludzi (6 mężczyzn 6 kobiet), w tem 8 szlachty, z tego 2 w browarze; dane z lutego. 1 dym, 19 ludzi. (10 mężczyzn, 9 kobiet), w tem 8 szlachty; dane z grudnia (Materiały do słownika historyczno – geograficznego województwa krakowskiego w dobie Sejmu Czteroletniego 1788 – 1792, pod kierunkiem Władysława Semkowicza, oprac. Karol Buzek, Kraków 1939 Z. 1, s. 15 – 16)
Parafia Olsztyn 1791. (...) Dwór starościński Borowe zwany wtym dzierżawca urodzony Wincenty Kruszowski lat 40 kawaler. W [dworze] tym ekonom Bartłomiej Szelenski lat 51, żona jego Zofia lat 33, dzieci: Michał lat 8, Franciszek lat 6, Józefa lat 2, Marianna lat 1. (Archiwum Narodowe w Krakowie: Akta Komisji Porządkowej Cywilno - Wojskowej Województwa Krakowskiego (Spisy ludności województwa krakowskiego): sygn. 48 (parafie lelowskiego powiatu).
W okresie rozbiorów folwark Borowe wszedł w skład rozległych dóbr ziemskich należących do państwa pod nazwą "Dobra Narodowe Olsztyn".
Borowe – folwark, powiat częstochowski, gmina i parafia Olsztyn, ma 1 dom, 5 mieszkańców, 450 mórg. Własność rządowa. (Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, T. 15, Warszawa 1900, s. 209)
Na początku XX wieku władze podzieliły folwark Borowe na części, które wypuszczono w dzierżawę następującym osobom: 1. Teodor Strączyński 7 dziesięcin i 1649 sążni kwadratowych, od 1.01.1912 r. do 1.01.1915 r. za 11 rubli i 80 kopiejek rocznego czynszu, 2. Mateusz Batorski 5 dziesięcin i 79 i pół sążni kwadratowych, od 1.01.1912 r. do 1.01.1915 r. za 19 rubli rocznego czynszu, 3. Józef Nabiałek 5 dziesięcin i 299 sążni kwadratowych, od 1.01.1913 r. do 1.01.1916 r. za 20 rubli i 25 kopiejek
rocznego czynszu, 4. Maciej Batorski 5 dziesięcin i 299 sążni kwadratowych, od 1.01.1912 r. do 1.01.1915 r. za 4 ruble i 20 kopiejek rocznego czynszu, 5. Maciej Batorski 5 dziesięcin i 299 sążni kwadratowych, od 1.01.1912 r. do 1.01.1915 r. za 11 rubli i 80 kopiejek rocznego czynszu, 6. Tomasz Michalik 5 dziesięcin i 299 sążni kwadratowych, od 1.01.1912 r. do 1.01.1915 r. za 8 rubli i 65 kopiejek rocznego czynszu, 7. Idzi Bednarek 5 dziesięcin i 299 sążni kwadratowych, od 1.01.1912 r. do 1.01.1915 r. za 9 rubli i 90 kopiejek rocznego czynszu, 8. Kazimierz Tomalski 5 dziesięcin i 1529 sążni kwadratowych, od 1.01.1912 r. do 1.01.1915 r. za 7 rubli i 10 kopiejek rocznego czynszu, 9. Ignacy Sobczak 5 dziesięcin i 299 sążni kwadratowych, od 1.01.1912 r. do 1.01.1915 r. za 7 rubli i 5 kopiejek rocznego czynszu, 10. Ignacy Sobczak 5 dziesięcin i 299 sążni kwadratowych, od 1.01.1912 r. do 1.01.1915 r. za 8 rubli rocznego czynszu, 11. Ignacy Sobczak 5 dziesięcin i 299 sążni kwadratowych, od 1.01.1912 r. do 1.01.1915 r. za 17 rubli rocznie, 12. Ignacy Sobczak 2 dziesięciny 56 i pół sążni kwadratowych, od 1.01.1912 r. do 1.01.1915 r. za 12 rubli rocznego czynszu, 13. Ignacy Sobczak 8 dziesięcin i 479 sążni kwadratowych, od 1.01.1912 r. do 1.01.1915 r. za 8 rubli i 50 kopiejek rocznego czynszu, 14. Teodor Strączyński 7 dziesięcin i 1649 sążni kwadratowych, od 1.01.1905 r. do 1.09.1911 r. za 11 rubli i 65 kopiejek rocznego czynszu, 15. Maciej Batorski 5 dziesięcin i 79 i pół sążni kwadratowych, od 1.01.1905 r. do 1.09.1911 r. za 18 rubli i 90 kopiejek rocznego czynszu, 16. Szymon Szecówka 5 dziesięcin i 299 sążni kwadratowych, od 1.01.1905 r. do 1.09.1911 r. za 20 rubli i 20 kopiejek rocznego czynszu, 17. Piotr Woźniak 5 dziesięcin i 299 sążni kwadratowych, od 1.01.1905 r. do 1.09.1911 r. za 13 rubli rocznego czynszu, 18. Konstanty Bolkowski 5 dziesięcin i 299 sążni kwadratowych, od 1.01.1905 r. do 1.09.1911 r. za 8 rubli i 70 kopiejek rocznego czynszu, 19. Antoni Adamowski 4 dziesięciny i 321 i pół sążni kwadratowych od 1.01.1905 r. do 1.09.1911 r. za 19 rubli i 50 kopiejek rocznego czynszu, 20. Maciej Batorski 5 dziesięcin i 299 sążni kwadratowych, od 1.01.1905 r. do 1.09.1911 r. za 11 rubli i 75 kopiejek rocznego czynszu, 21. Idzi Bednarek 5 dziesięcin i 299 sążni kwadratowych, od 1.01.1905 r. do 1.09.1911 r. za 8 rubli i 60 kopiejek rocznego czynszu, 22. Idzi Bednarek 5 dziesięcin i 299 sążni kwadratowych, od 1.01.1905 r. do 1.09.1911 r. za 9 rubli i 85 kopiejek rocznego czynszu, 23. Walenty Strączyński 5 dziesięcin i 1529 sążni kwadratowych, od 1.01.1905 r. do
1.09.1911 r. za 6 rubli i 90 kopiejek rocznego czynszu, 24. Walenty Strączyński 5 dziesięcin i 299 sążni kwadratowych, od 1.01.1905 r. do 1.09.1911 r. za 6 rubli i 5 kopiejek rocznego czynszu, 25. Walenty Strączyński 5 dziesięcin i 299 sążni kwadratowych, od 1.01.1905 r. do 1.09.1911 r. za 5 rubli i 95 kopiejek rocznego czynszu, 26. Jan Kosiński 5 dziesięcin i 299 sążni kwadratowych, od 1.01.1905 r. do 1.09.1911 r. za 14 rubli i 75 kopiejek rocznego czynszu, 27. Jan Kosiński 2 dziesięciny i 56 i pół sążni kwadratowych, od 1.01.1905 r. do 1.09.1911 r. za 11 rubli i 90 kopiejek, 28. Franciszek Hanko 8 dziesięcin i 479 sążni kwadratowych, od 1.01.1905 r. do 1.09.1911 r. za 6 rubli i 95 kopiejek.  
W 1920 r. folwark Borowe w gminie Olsztyn posiadał ogółem 181 mórg powierzchni w tym: ziemia orna 161 mórg i 20 mórg nieużytków. Był to majątek państwowy.
27 marca 1923 r. zawarto umowę dzierżawną pomiędzy Jerzym Olszyńskim, kontrolerem majątków państwowych Kieleckiego Urzędu Wojewódzkiego, działającym w imieniu Skarbu Państwa, a Ludwikiem Michalskim na eksploatację szpatu wapiennego na obszarze około 8 mórg na czas od 1.04.1923 r. do 1.04.1924 r. Cena dzierżawna: równowartość pieniężna 22 kg żyta za 1 metr sześcienny wykopanego szpatu wapiennego. Dla obliczenia wyeksploatowanego szpatu wapiennego dzierżawca obowiązany był wykopany szpat wapienny odstawiać do stacji kolejowej Olsztyn [obecnie Turów] i wysyłać go wagonami, a duplikaty listów towarowych przedstawiać kontrolerowi majątków państwowych Kieleckiego Urzędu Wojewódzkiego w Częstochowie.
7.07.1927 r. sporządzono protokół przedwstępny przekazania folwarku Borowe Ministerstwu Rolnictwa i Reform Rolnych. Obszar ogólny: 101.34 ha, w tym ziemi ornej: 82.02 ha, łąki 1.67 ha, pastwiska – brak, nieużytki 11 ha, wody 0.18 ha, drogi 3.94 ha, zarośla 2.23 ha, ogrody owocowe – brak, ogrody warzywne – brak, pod budynkami – brak. Spod parcelacji wyłączono około 16 ha gruntu zawierającego szpat wapienny. Folwark Borowe dzierżawili drobni dzierżawcy, pełnomocnikami których byli Franciszek Guzikowski i Jan Michalik. Kopalnię szpatu dzierżawili Jerzy Michalski i Izaak Kosman. Kontrakt drobnych
dzierżawców wygasał 1.10.1927 r., a dzierżawców kopalni szpatu 1.01.1928 r.
8.02.1928 r. folwark Borowe został ostatecznie przekazany Ministerstwu Rolnictwa i Reform Rolnych. Jego powierzchnia wynosiła 93.1114 ha, w tym ziemia orna V klasy – 14.8567 ha, ziemia orna VI klasy – 63.8532 ha, ziemia orna VII klasy – 7.4101 ha, ziemia orna klasy VIII – 2.9235 ha. Razem 88.0435 ha. Łąki klasy IV – 1.2115 ha. Pod drogami – 3.5790 ha. Wody – 0.2774
ha. Zabudowań, drzewostanów, zasiewów w folwarku Borowe nie było. Spod parcelacji wyłączono ziemię dla parafii w Olsztynie – 9.2775 ha oraz kopalnię szpatu – 13.7762 ha. Ogółem na parcelację przeznaczono 70.0577 ha, a wyłączono
z parcelacji 23.0537 ha.
3.01.1928 r. sporządzono protokół przekazujący z majątku Borowe 13.7762 ha gruntu zawierającego złoża szpatu wapiennego Lasom Państwowym. Orzeczeniem prezesa Okręgowego Urzędu Ziemskiego w Kielcach z 25.02.1929 r. folwark Borowe został przekazany do parcelacji. Jego obszar wynosił 93.1114 ha, z czego od parcelacji wyłączono 23.2928 ha. Folwark ten
przyjęty został przez urząd ziemski 2.09.1919 r.
Nie posiadam w tym momencie dodatkowych informacji na temat parcelacji majątku Borowe. W archiwum państwowym w Kielcach, w zespole akt Okręgowy Urząd Ziemski w Kielcach znajdują się trzy teczki o sygnaturach:
2370 Sprawa parcelacji majątku państwowego Borowe, pow.Częstochowski, gm. Olsztyn, 1923 – 1932.
2371 Sprawa parcelacji majątku państwowego Borowe, powiat częstochowski, gm. Olsztyn, 1927 – 1939.
2372 Akta dotyczące parcelacji majątku państwowego Borowe,pow. Częstochowski, gm. Olsztyn, 1933 – 1938.
Nie przeglądałem jak do tej pory tych trzech sygnatur i nie wiem co się w nich znajduje.
Na podstawie orzeczenia wojewody kieleckiego z 30.12.1937 r.z folwarku Borowe odłączono 0.9874 ha i sprzedano Władysławowi Bartoszowi za 196 zł i 94 gr.
W 1948 r. z państwowego majątku Borowe wyłączono dwie działki oznaczone numerami 3 i 3a na planie parcelacyjnym mierniczego Br. Snarskiego o łącznej powierzchni 1.4401 ha. Co się stało z tymi działkami, tego nie wiem.Dla reszty folwarku Borowe o powierzchni 90.2150 ha założono księgę wieczystą o numerze CZC1C/00010196/5 na zasadach i w rejestrze
pomiarowym sporządzonym przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Częstochowie z 1962 r.W starostwie powiatowym w Częstochowie, w wydziale geodezji znajduje się plan o numerze 3045: Pierworys gruntów rozparcelowanego majątku państwowego Borowe w gminie Olsztyn w powiecie częstochowskim województwie kieleckim położonego, data sporządzenia 1927 r., wykonawca Bronisław Snarski, skala 1 : 1500, rozmiar 99 cm x 51 cm. Nie widziałem tej mapy i nie wiem co zawiera.
Z powyższego wynika, że folwark Borowe stanowił własność królewską, a następnie państwową. Zapewne w czasie swojego istnienia wypuszczany był w dzierżawę. Niestety znam dane tylko jednego dzierżawcy, którego wymieniono w 1791 r. Inni dzierżawcy przewijają się zapewne w księgach metrykalnych parafii Olsztyn. Są oczywiście znane również personalia dzierżawców cząstkowych z początków XX wieku. Nie wiem też, gdzie położone były zabudowania folwarczne. Jak wynika z dokumentów parcelacyjnych w okresie międzywojennym żadnych zabudowań w folwarku Borowe już nie było. Jeżeli zaś chodzi o parcelację w okresie międzywojennym to być może przejrzenie dokumentów z Kielc wniosłoby dodatkowe informacje. Polecam elektronicznie przejrzeć księgę wieczystą nr CZC1C/00010196/5. Ona jest już zamknięta, ale są w niej odnośniki do innych ksiąg, które można również przeglądać elektronicznie. Do tych innych ksiąg wieczystych przenoszono działki ziemi z księgi wieczystej nr 10196. Może na ich podstawie dojdzie Pan do jakichś wniosków i podzieli się z nami.
Ewentualnie czy ma Pan może jeszcze jakieś inne informacje o tym folwarku, których tutaj nie podałem ?
Poniżej mapa folwarku Borowe z 1923 r.

 
Załączniki:
The following user(s) said Thank You: Andrzej Kuśnierczyk, Michał Mugaj

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

3 miesiąc 3 tygodni temu #39183 przez Marek Romański
Witam! Panie Krzysztofie nie mam takiej wiedzy jak Pan o folwarku Borowe. To oczywiste. Ale chociaż kilka zdań, które chcę przekazać. Mieszkańcy Olsztyna wiedzą, gdzie były zabudowania. Stawy na Borowym są aktualnie zagospodarowane przez "Gminę Olsztyn". 
Plan folwarku z 1870 roku z Archiwum Państwowego z Łodzi. 


Folwark„Borowe”
W1533 roku predium Borovy folwark. Dziś nie istnieje. Folwark Borowe
znajdował się 2 km na północny - zachód od Olsztyna i na północ
od szosy do Częstochowy, później pod Olsztynem istniała kolonia
Borowe (Spis).W1533 roku był to folwark królewski w starostwie olsztyńskim.
Browar, staw jednak był mały z braku wody, złe i piaszczyste
ogrody. Uprawiało się: żyto, owies, pszenicę, marchew. W oborze w
1533 roku: 4 woły, 14 krów, 4 cielęta, 30 gęsi i kilkadziesiąt
kur. W 1564 roku uprawia się: pszenicę, żyto, owies, jęczmień,
groch i tatarkę. W oborze zaś są: 14 krów, 38 sztuk bydła
roboczego, 40 owiec, 23 świnie, 30 gęsi, 28 kóz.Historyczniew skład folwarku Borowy (Borowa) wchodziły pola : "Niwanad drogą poczeszyńską. Niwa w tymże polu na prawej stronie.
Niwka po lewej stronie, idąc od Olsztyna do Skrajnicy. Niwa w lesie
pod Biskupicami. Niwa w lesie pod wójtostwem. Niwa, tatarczana
zwana. Niwa, Odrzykoń zwana. Niwa, Pod Wilczą Górą zwana. Ogród
za stodołami. Ogród za dworem. Łąka pod Kucelinem w 3 kawałkach.
Pasternik za folwarkiem". W 1789 roku folwark Borowa w którym
"od wjazdu z wrót, od Olsztyna postawionych, po lewej
rezydencyja ekonomska, a w niej 2 pokoje w kupie, przez sień
spiżarnia i kuchnia; wewnątrz okna, kominy i piece. Naprzeciw tego
domu browar z gorzelnią stary. Naczynie arendarz swoje ma wszystko.
Piwnica w środku podwórza murowana. Przy browarze studnia z koblem,
żurawiem i rynnami. Na tymże dziedzińcu stodoła 1, o dwóch
sąsiekach, jednym bojowisku, Druga, stara reparacyi potrzebuje.
Spichlerz stary. Budynek przy wrotach o dwóch izbach, dachem
pobity".Podkoniec XVIII wieku dzierżawcą majątku był zmarły 15 marca 1800
roku w folwarku Borowe Wojciech Łabędzki. Dobra Borowe w czasach
zaborów należały do byłych dóbr państwowych rosyjskich. Tereny
dzierżawione przez miejscowych włościan od władz rosyjskich a w I
wojnie światowej od okupantów niemieckich -181 mórg, w tym 161
mórg nieużytków i 20 mórg to tzw. „Góra Zamkowa”. Wlatach międzywojennych dzierżawcami byli już od Skarbu Państwa
Rzeczypospolitej Polskiej m.in.: Józefa Leszczyńska, Marianna
Strączyńska, Aleksander Tomalski, Wojciech Bolkowski, Franciszek
Kolasa, Józef Kosielak, Tadeusz Strączyński, Jan Michalik, Tomasz
Michalik, Zofia Bednarek, Józef Michalik, Karolina Tomalska, Jan
Tomalski, Antoni Zjawiński, Ludwik Strączyński. Ziemia to „piasek
lekki”. Część terenu w bardzo drobnych działkach. Urzędnicy
Starostwa Powiatowego w Częstochowie w 1919 roku sugerują aby
folwark rozparcelować całkowicie a „Górę Zamkową” otoczyć
opieką i uznać za zabytek, pamiątkę historyczną, ruiny zamku
pozostawić jako własność Skarbu Państwa i uchronić je przed
całkowitym zniszczeniem. W1921 roku Olsztyn to osada miejska, folwark Borowe liczy wtedy już
158 mórg - własność Skarbu Państwa, zarządzało Nadleśnictwo
na Zielonej Górze w Kusiętach. 

Marek
Załączniki:
The following user(s) said Thank You: Andrzej Kuśnierczyk, Michał Mugaj, Krzysztof Łągiewka

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

2 miesiąc 3 tygodni temu #39370 przez Paweł Mościński
Przesyłam obrazki  z geoportalu lidar tego dworu na Osieku. Ciekawa rzeźba terenu jest tam gdzie wycięło las. Jakiś fachowiec z geoportalu może to oceni.
Załączniki:
The following user(s) said Thank You: Andrzej Kuśnierczyk, Michał Mugaj, Krzysztof Łągiewka

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

1 miesiąc 3 tygodni temu #39758 przez Joanna Zajdler-Kamińska
Witam Pani Ewo,
Mam dla Pani informacje dotyczące Jerzego Zeidlera, jestem jego prawnuczką. Czekam na kontakt z niecierpliwością i pozdrawiam serdecznie.

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

1 miesiąc 3 tygodni temu - 1 miesiąc 3 tygodni temu #39762 przez Zbigniew Małolepszy
Re: Osiek.
Fachowcem z geoportalu nie jestem, ale z cienowanej rzeźby terenu widać, że w miejscu gdzie "wycięło las" był kiedyś staw albo stawy rozdzielone groblą drogi. Założono je na strumyczku płynącym na północ. Strumyk ten (i być może staw) widać na przedwojennych mapach. Nie szukałem tego na mapach z XIX wieku.

Pozdrawiam,
Zbyszek
 

Paweł Mościński napisał: Przesyłam obrazki  z geoportalu lidar tego dworu na Osieku. Ciekawa rzeźba terenu jest tam gdzie wycięło las. Jakiś fachowiec z geoportalu może to oceni.


Załączniki:
The following user(s) said Thank You: Krzysztof Łągiewka

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

1 miesiąc 2 tygodni temu #39814 przez Ewa Jankowiak
Pani Joanno,

aż się z siostrą popłakałyśmy jak tą wiadomości odczytałyśmy.
Od kilku lat szukamy naszych korzeni, mamy dużo informacji właśnie o rodzinie dziadka Jerzego ale z okresu, kiedy mieszkał w Sosnowcu. Wiemy też gdzie jest grób naszego pradziadka Juliusza Zeidlera /Zajdlera/, tam wielokrotnie byłyśmy.
Jerzy Zeidler /Zajdler to ojciec naszej mamy Anny Marii Zeidler /Zajdler/, która miała siostrę bliźniaczkę Małgorzatę.
Proszę  o kontakt mój numer telefonu 691 798 398, Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

podaję również kontakt do siostry z Poznania , z którą od kilku lat szukamy przodków 606 714 692.

teraz to my czekamy z wielką niecierpliwością i nadzieją
pozdrawiamy serdecznie

Ewa Jankowiak
Anna Olszewska

EJankowiak

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

1 miesiąc 1 tydzień temu #39874 przez Krzysztof Łągiewka
Panie Marku, odnośnie folwarku Borowe, to od Pana również dowiedziałem się niektórych rzeczy o tym folwarku, których nie wiedziałem. 
W jakim miejscu znajdowały się zabudowania folwarku Borowe? Gdzie by się one sytuowały na współczesnej mapie i czy cokolwiek z nich jeszcze przetrwało? Gdzie są te stawy na Borowym?
Planu folwarku z 1870 r. z Archiwum Państwowego w Łodzi nie znałem. Z jakiego jest zespołu i jaką ma sygnaturę? To jest chyba część większej dokumentacji, zapewne w j. rosyjskim. Jak widzę to ten plan z 1870 r. jest nieco inny, niż ta mapa, którą ja zamieściłem. Plan z 1870 r. jest jednak bardziej dokładny.
Sądzę, że przegląd teczek z Archiwum Państwowego w Kielcach, mógłby jeszcze wnieść nowe informacje. 
Czy przeglądał Pan może dokładnie księgę wieczystą CZC1C/00010196/5 i pochodzące z niej inne księgi wieczyste? Czy jest w nich coś, co może wnosi jeszcze dodatkową, wartościową wiedzę w sprawie folwarku Borowe?

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

6 dni 2 godzin temu #40282 przez Beata Haras
Witam,
Panie Krzysztofie, ten artykuł odnośnie Konopnickich spadł mi z nieba :). Moja linia wywodzi sie od Kazimierza Konopnickiego syna Franciszki z Twarowskich., czy wiadomo na co zmarł? Był najmłodszym synem Franciszka i Franciszki ( Stefan 1748, Wojciech 1752 i Kazimierz 1756 ) a zmarł najwcześniej bo w 1800.
Czy ma Pan może jakieś informację co się stało z córka Stanisława Konopnickiego Marjanną. W 1840 r bierze ślub z MIchałem Królickim kolonistą w Mysłowie i nie wiem co sie z nimi dzieje dalej. Napewno mają syna Józefa Królickiego, który rodzi sie w Mysłowie ( nie wiem w ktorym roku ok 1850 ), poźniej jest wzmianka o Winownie.
Mąż Franciszki z Twardowskich Franciszek Konopnicki pochodzi z Gęzyn, czemu się do Mysłowa przeniósł, kto im nadał szlachectwo, czy posiadali herb? czy to Ci Konopniccy od Jarosława Konopnickiego h. Jastrzębiec?
Niesamowite informacje Pan napisał o Konopnickich.
Za wszelkie inf będę bardzo wdzięczna.

Z poważaniem
Beata Haras

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

4 dni 15 godzin temu #40302 przez Krzysztof Łągiewka
Kazimierz Konopnicki zmarł 27 listopada 1800 r. w Mysłowie, był dziedzicem cząstkowym w Mysłowie, mężem Teresy ze Świerczewskich, lat 43, na chorobę "pectoris", opatrzony wszystkimi sakramentami. (Akta zgonów parafii Koziegłówki 1794 - 1810, str. 56). Pod nazwą "pectoris" kryją się piersi. Czyli mógł to być zawał, niewydolność sercowa, generalnie choroba związana z sercem.
Pewne poszlaki wskazują, iż Konopniccy z Mysłowa pieczętowali się herbem Jastrzębiec. Żeby to jednakże udowodnić należałoby połączyć któregoś z nich z Konopnickimi herbu Jastrzębiec wymienionymi w herbarzu Adama Bonieckiego. Tenże herbarz pisząc o Konopnickich herbu Jastrzębiec podaje m.in. : "Maurycy z żoną Konstancyą Kietlicz Rayską, nabył 1765 r. od szwagra Perzowice w siewierskiem". (Adam Boniecki, Herbarz polski, t. 11, s. 105). W okolicach Siewierza znajdują się Pyrzowice, znane obecnie z istniejącego tam lotniska. Adam Boniecki zapewne przekręcił nazwę miejscowości i zamiast Pyrzowice napisał Perzowice. 
Konopniccy przewijają się też w księgach metrykalnych parafii Chruszczobród, o czym wspomniał ks. Jan Wiśniewski w: Diecezja częstochowska, opis historyczny kościołów i zabytków w dekanatach będzińskim, dąbrowskim, sączowskim, zawierckim i żareckim oraz parafii Olsztyn, Mariówka Opoczyńska 1936:
R. [autor nie podał roku, ale było to pomiędzy 1749, a 1759] ks. Sałtszewicz chrzci Macieja, Aleksandra, Wojciecha,syna Kazimierza Przyłęckiego subdelegata gr. siew. i Magd. ze
Starowiejskich. Podają Aleksander Koryciński podczaszy żytomierski i Zuzanna z Myszkowskich Przyłęcka pisarzowa siewierska, Franc. Kobielski i Joanna Konopnicka, Maurycy Konopnicki i Teresę Przyłęcką. (str. 50)
W 1760 r. podają p. Aleksander Konopnicki, podczaszyżytomier. dzierżawca Rokitna i Salomea Młodzieńska, szlachcianka ze dworu w Rokitnie. (str. 62). Nie wiem czy w tym przypadku nie ma pomyłki autora, bowiem wcześniej podał informację, że podczaszym żytomierskim jest Aleksander Koryciński. Mogło być z drugiej strony tak, że w międzyczasie podczaszym żytomierskim został Aleksander Konopnicki.
[chrzest Żyda] R. 1756 z Pińczowa chrz. Franciszka Józefa Lutnickiego. Chrzestni: Wojc. Wyszyński z p. Franc. Jordanową starościną,Joanną Konopnicką podczaszyną. Maurycy Konopnicki podcz. z Anielą Jordanówną, starościanką siedniech. (str. 192).
Konopniccy herbu Jastrzębiec pojawiają się więc w księstwie siewierskim w XVIII wieku. Pytanie tylko czy Franciszek Konopnicki z Gęzyna również pochodził z tej rodziny. Adam Boniecki co prawda nic nie wspomina o takiej osobie, ani o jego potomkach, ale autor ten nie dotarł przecież do wszystkich informacji. Należałoby jak sądzę przeglądać księgi metrykalne z dawnego księstwa siewierskiego w poszukiwaniu kolejnych Konopnickich. 
Konopniccy herbu Jastrzębiec pisali się "z Kroczowa", a pochodzili z miejscowości Konopnica koło Wielunia. Kto nadał im herb i szlachectwo? Tego nie wiadomo. Być może byli, jak to mówiono, szlachtą odwieczną, a być może któryś z królów lub książąt nadał im herb i szlachectwo. 
W 1839 r. ze szlachectwa wylegitymował się tylko Wawrzyniec Konopnicki herbu Jastrzębiec, syn Ignacego i Tekli Potockiej, a wnuk Piotra, który w roku 1787 nabył dobra Milejów (Elżbieta Sęczys, Szlachta wylegitymowana w Królestwie Polskim w latach 1836 - 1861, Warszawa 2007, s. 314). Inni Konopniccy nie wylegitymowali się, bo zapewne nie potrafili udowodnić swojego szlacheckiego pochodzenia, bądź nie było ich stać na kosztowne opłacenie poszukiwania dawnych dokumentów, które by to udowodniły. 
Dobra Mysłów część A w roku 1865 miały powierzchnię zaledwie 17 mórg czyli około 10 hektarów. To bardzo mało, jak na szlachecką własność. Konopniccy byli więc ubodzy, poziom ich życia zapewne nie odbiegał od poziomu życia chłopów. W XIX wieku widać ich pauperyzację poprzez zawieranie małżeństw z osobami ze stanu włościańskiego. 
Nie posiadam niestety żadnych informacji o losach Michała Królickiego i jego żony Marianny z Konopnickich oraz ich syna. 
Przed Panią nieco żmudne przeglądanie ksiąg metrykalnych parafii z terenu dawnego księstwa siewierskiego z XVIII wieku. Myślę, że tylko w ten sposób uda się coś więcej ustalić na temat pochodzenia Konopnickich oraz ich ewentualnego połączenia z Konopnickimi herbu Jastrzębiec. 
The following user(s) said Thank You: Beata Haras

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

4 dni 29 minut temu #40304 przez Andrzej Kuśnierczyk
Nieoceniony ks. Wiśniewski  pod czas wizyty w Starych Koziegłowach jakby zdrzemnął się nad księgami metryk , bo (w przeciwieństwie do innych parafii, m.in. Chruszczobrodu ) nie  poczynił żadnych adnotacji, ograniczył się  podania informacji o zasobie. Zapomniał o szczegółach z metryk.  W ten sposób zrobił genealogom krzywdę.  Stąd kłopot nie tylko z Konopnickimi z Mysłowa. 
Maurycemu Konopnickiemu, rotmistrzowi z czasów konfederacji barskiej, w czasie rekonesansu  pow.   lelowskiemu Prusacy zabrali w Zędku (Zendku) konie i broń. Znalazł się tam przypadkiem, czy może odwiedzał swój mająteczek w Pyrzowicach/Perzowicach?   (PSB, T. XIII, s, 583)
The following user(s) said Thank You: Beata Haras

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

3 dni 21 godzin temu #40305 przez Beata Haras
Witam,
Konopniccy herbu Jastrzębiec pisali sie z "Kroczowa" bo być może dlatego, że w 1484 r. Jan Kroczowski herbu Jastrzębiec kupił dobra konopnickie i nazwał się od nich Konopnickim :).
Będę próbować powiązać mojego Franciszka z Gęzyna z Konopnickimi herbu Jastrzębiec, ciężkie zadanie przede mną bo w Gdańsku mieszkam także osobiście ksiąg nie przejrzę.
Chciałabym się dowiedzieć coś o kolonistach co przybyli do Mysłowa, gdyż Michał od 1840 r. mąż Marianny Konopnickiej ( córki Stanisława ) również pochodził ze szlacheckiej rodziny. Zastanawia mnie dlaczego sie przeniosł z Radgoszczy ( Galicja Austracka cyrkuł tarnowski ) akurat w te strony?
Czy orientuje się Pan gdzie mogłabym szukać ich grobów? Kazimierza, Stanisława Konopnickich to juz pewnie nie znajdę ... domyślam się że gdzieś na cmentarzu w Mysłowie. Czy księgi cmentarne będą zawierały informacje czy na danym cmentarzu był grób np. Marianny i Michała Królickiego nawet jeśli ich grobu już nie ma?

Z poważaniem
Beata

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

3 dni 19 godzin temu #40307 przez Andrzej Kuśnierczyk
Mysłów  do dziś należy do parafii św. Antoniego z Padwy   w Koziegłówkach  ( Mysłów, Osiek, Pustkowie Lgockie, Stara Huta, Szklana Huta, Zabijak, Krusin, Markowice, Łazy, Rzeniszów, Miłość, Kuźnica Stara,
Kuźnica Folwark, Gliniana Góra, Brzeziny) - 
w Koziegłówkach chowano wszystkich z wymienionych miejscowości .
The following user(s) said Thank You: Teresa Łukasik, Beata Haras

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

2 dni 23 godzin temu #40313 przez Krzysztof Łągiewka
Dlaczego Michał Królicki przeniósł się w te strony? Sądzę, że będzie to trudno ustalić o ile w ogóle uda się kiedykolwiek tego dowiedzieć. Może mieszkał tutaj ktoś z jego krewnych? To najprostsza możliwość. Jeśli uda się zebrać o nim więcej informacji to może uda się jeszcze Pani coś ustalić. Może chociaż jakieś poszlaki. 
Czy księgi cmentarne parafii Koziegłówki się zachowały, tego nie wiem. Ale nie sądzę. Z prowadzeniem ksiąg cmentarnych przez parafie bywa często tak, że dopiero od niedawna się je prowadzi. W zasadzie to o księgach cmentarnych wspomina dopiero ustawa z 1959 r., a następnie rozporządzenie ministra spraw wewnętrznych i administracji z 2001 r. w sprawie prowadzenia ewidencji grobów. Właściwie to dopiero to rozporządzenie narzuca obowiązek prowadzenia ksiąg osób pochowanych na cmentarzu. W niektórych parafiach zachowały się księgi pochówków na parafialnych cmentarzach. Ale wcale nie ukazują one, gdzie kogo pochowano, tylko wysokość opłaty za pogrzeb i stwierdzają tylko sam fakt pochowania danej osoby na cmentarzu parafialnym.

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

Czas generowania strony: 0,000 s.