Topic-icon Ziemiaństwo z okolic Częstochowy 1793 – 1945

4 miesiąc 1 tydzień temu #40372 przez Marzena Gajdziak
Zalassowscy otrzymali tytuł i herb oraz ziemie od króla z dynastii Jagiellonów bodajże Zygmunt 1 Stary lub od jego syna . 
Byli to bogaci kupcy co wywodzili się ze wsi Zalas co leży pod Krakowem . 
Między 1920 a 1950 była chowana ostatnia z rodu Zalassowskich w Krypcie grobowej w szklanej trumnie o urodzie bajkowej . 
Córka Zalassowskiego wyszła za bogusławskiego i zamieszkała w okolicy Będzin . 
1 zalassowski był dobrym gospodarzem .
Wieś szlachecka Żelisławice pod Siewierzem podlegała pod Księstwo Siewierskie i Księciu co wtedy rządził . Opłaty co zbierał zarządca oddawał w jakimś  części Księciu Siewierskiemu . A po zakupie przez Biskupa Oleśnickiego Księstwa od wnuka Aleksandry Olgierdówny całe księstwo stało się tak zwanym odrębnym państwem . 
Akta są rozdzielone po kilku archiwach . 
Kaplice Zalassowskich wybudował albo 1 zallasowski albo jego syn bo 1 zalassowski leży w kościele w Siewierzu pod ołtarzem . 
A jeżeli chodzi o inne herby to może być potomek po kądzieli Zalassowkich . 
Po utracie majątku wyjechali . 
Dworek się zachował ale dzisiaj nie ma go bo na jego miejscu stoi inny dom , zachowały się drzewa i resztka muru okalającego posesje .  Wygląd dworku zachował się w pamięci rdzennych mieszkańców .
Zalassowscy byli właścicielami innych wiosek oprócz zelisławic i założyli nowe dając istniejące dzisiaj nazwy . 
W Księstwie Siewierskim mieszkało 13 rodów szlacheckich takich jak :GryficiKorniczeLisyNowinowieOstrojczycyPilawiaPrawdzicePrzeginiowieRogaleStemberkiUjejscyWieniwici
Większość szlachty wyjechała lub się wżenili w inne rody albo zmarli lub stali się zubożałą szlachtą .

Marzena A. M.

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

4 miesiąc 1 tydzień temu #40373 przez Marzena Gajdziak
witam serdecznie , o jaki ród szlachecki chodzi co mieszkał w Osiek ?

Marzena A. M.

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

4 miesiąc 1 tydzień temu #40374 przez Marzena Gajdziak
żeby poznać wygląd dworku trzeba by porozmawiać ze rdzennymi mieszkańcami tej wsi gdzie był dworek co pamiętają wygląd . Ale trzeba się spieszyć . Ja mam opis dworku Zalassowskich co nigdzie nie ma wyglądu . 

Marzena A. M.

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

4 miesiąc 1 tydzień temu #40375 przez Marzena Gajdziak
Witajcie Serdecznie , 
Zwracam się do was z pytaniem , 
Czy ktoś wie w którym miejscu i jakiego rodu szlacheckiego był dworek szlachecki we wsi  Rzeniszów . 
Słyszałam że był gdzieś koło Rzeniszów tak na obrzeżach a nie wiem gdzie dokładnie a nie mam kogo zapytać , 
Pozdrawiam i dziękuje za Odp

Marzena A. M.

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

4 miesiąc 1 tydzień temu #40376 przez Marzena Gajdziak
W sprawie cmentarza w Koziegłowach 
Księga Cmentarna czyli kto leży i gdzie na cmentarzu jest prowadzona od niedawna  , ale maja listę kto na kim leży z datami z nagrobka , tak samo mają listę z datami grobów co likwidowali jak się była opłata uiszczona za grób , 

Marzena A. M.

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

4 miesiąc 1 tydzień temu #40398 przez Mariusz Kaczmarek
Witam,

Marzena masz może dostęp do tej księgi?

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

4 miesiąc 1 tydzień temu #40402 przez Marzena Gajdziak
Witam Serdecznie , 
Niech pan pisze na mojego e-maila zapytanie tu rzadko wchodzę 
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Marzena A. M.

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

4 miesiąc 1 tydzień temu #40409 przez Andrzej Kuśnierczyk
Beato, w  indeksie zgonów parafii Zrębice  figuruje Franciszek Konopnicki, zm. w 1719  w Osinach.
Trzeba dotrzeć do aktu, by dowiedzieć się czegoś więcej.
Osiny to miejscowość granicząca z Kamienicą (parafia Koziegłowy) w księstwie siewierskim.  W tamtejszym dworze mieszkała rodzina Doruchowskich, ponadto Garlikowscy i Czosnowscy.   Geograficznie do Gęzyna bardzo blisko.  
Za tę wiadomość podziękował(a): Beata Haras

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

4 miesiąc 1 tydzień temu #40415 przez Andrzej Kuśnierczyk
Parafia Zrębice 
śluby
1701 Osiny:  Maciej Doruchowski z Marianną Błeszyńską 
 1748  -    z Osin : Wojciech Czosnowski z Anną Doruchowską
                                Józef Garlikowski z Katarzyną Doruchowską

1772  Klepaczka i Osiny :    Maciej Guzowski  z  Różą Wojciechowską 
1786    Karol Gosławski z Barbarą Czosnowską 

zgony:
1717 Osiny : Piotr Doruchowski
1747 -         Marianna Doruchowska
1755 -          Maciej Doruchowski

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

4 miesiąc 1 tydzień temu #40416 przez Andrzej Kuśnierczyk
W książce ks. Jana  Wiśniewskiego:    1772 ślub szl. Macieja Gąsowskiego z Klepaczki z Różą Wojciechowską z Osin. 
Osoba indeksująca odczytała właściwie nazwisko : chodzi o Macieja Guzowskiego.  

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

4 miesiąc 1 tydzień temu - 4 miesiąc 1 tydzień temu #40420 przez Beata Haras
Panie Andrzeju, dziękuję za informacje, napewno będę chciała odszukać aktu Franciszka Konopnikiego z 1719.  Jeden akt zgonu Franciszka odnalazłam w Mysłowie z 1777. Tak pomyśłałam, że skoro Franciszek brał ślub z Franciszką z Twardowskich w 1742 to ten z maja 1777 str 36 to może to ten ;) ( tylko nie umiem go sobie przełumaczyć ). Franciszek z 1719 to może jakiś brat??
Załączniki:

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

4 miesiąc 1 tydzień temu #40421 przez Andrzej Kuśnierczyk
Trudno przesądzać kwestię pokrewieństwa. Wiek Franciszka zm.27 maja 1777  w Mysłowie - 80 lat, ur.się ok. 1697. Teoretycznie mógł być synem Franciszka zm. i pochowanego w Zrębicach.

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

4 miesiąc 6 dni temu #40441 przez Beata Haras
Panie Andrzeju, czy wiadomo coś o rodzinie Twardowskich z Mysłowa/Osieka? skąd wiadomo, że to była rodzina szlachecka?

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

4 miesiąc 5 dni temu #40445 przez Andrzej Kuśnierczyk
Kilka informacji o Twardowskich (niewątpliwie szlachta),  wynotowałem przed wieloma laty z opracowania ks. Wacława Stępnia "Parafia Koziegłówki" (maszynopis w Archiwum Archidiecezjalnym w Częstochowie)..
Istnieją dwa opracowania , do których nie mam dostępu : 
Wacław Stępień,   Parafia Stare Koziegłowy czyli Koziegłówki ,  Lublin , 2000
Wacław Stępień, Władysław Froch, Stefan Nowak., Z dziejów parafii Koziegłówki od wieku XIII do końca XX /  – Lublin: 2003   

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

4 miesiąc 3 dni temu #40457 przez Andrzej Kuśnierczyk
Zalassowcy herbu Półkozic : 
Franciszek otrzymał Zelisławice  w 1721  ( w wyniku działów)  -   E.Sęczys. s. 807

Zalaszowscy  -   pochodzenia mieszczańskiego  , uszlachceni 
Hieronim Zalszowski , rajca krakowski , posiadał  (do 1585 Korabniki w pow. szczyrzyckim 
szukajwarchiwach.pl/29/1426/0/3.1#tabZespol

Małgorzata z Zatorskich Zalaszowska (zm. 1578), rajczyni krakowska (zatem żona Hieronima) - nagrobek w kościele NMP w Krakowie 

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

4 miesiąc 1 dzień temu #40467 przez Marzena Gajdziak
Rodzina Zalassowskich mieszkała w Żelisławicach przy ówczesnej ulicy Goplana, niestety dwór ten nie zachował się. Pozostałości po nim to tylko fundamenty ale po rodzinie zachowała się praktycznie nie zniszczona Kaplica Grobowa przy ul.Piastów oraz dzieje rodziny: Francszek Zalassowski, właściciel Żelisławic, miał dwóch synów Franciszka Juniora i Stanisława. Syn Stanisław dziedziczył po ojcu wieś Dziewki natomiast syn Franciszek Junior dostał Żelisławice. Ożenił się miał 7-mioro dzieci w tym dwóch synów: Antoniego który osiadł w Dziewkach oraz Kazimierza, który wraz z żoną oraz dziewieciorgiem dzieci zamieszkali w Żelisławicach i był kolejnym właścicielem wsi. 
Przy głównej drodze Żelisławic (gm. Siewierz) znajduje się kaplica. Zbudowana na początku XIX w. jest kaplicą grobową szlacheckiego rodu Zalassowskich. Familia była właścicielem Żelisławic i leżących nie opodal Dziewek. Kaplicę ufundował i zbudował Hipolit Zalassowski, radca województwa krakowskiego.
Kaplica jest orientowana, czyli zbudowana na linii wschód-zachód. Ma kształt prostokątny, płytką absydę, kolebkowe sklepienie oraz lunety. Jest ona wpisana do rejestru zabytków. 
Zalaszowski h. Półkozic, vel Zalasowski, Zalassowski, Zalazowski, w woj. krakowskim. Mieszczańska rodzina krakowska, nobilitowana przez Zygmunta Augusta 1555 r. (Pap.). Otrzymali potwierdzenie szlachectwa na sejmie 1676 r. (Con.). Mikołaj, doktor praw, archidiakon, kanonik
poznański 1669, wydał do druku „Jus Regni Poloniae” 1701 (Nies.). 
W XVIII i XIX wieku Zalassowscy byli właścicielami m. in. dóbr Żelisławice, Trzebiesławice, Dziewki, w parafii Siewierz, obecnie pow. Będzin, woj. śląskie. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862, jako Zalassowscy herbu Półkozic. Zapewne do tej rodziny należała Katarzyna Malcherowa-Weiglowa, córka Stanisława Zalasowskiego, spalona na stosie w Krakowie 1539 r. za herezję. Jej siostra Barbara Zalasowska była znaną w ówczesnym Tarnowie kobietą interesu, nabyła m. in. Chyszów, a nieco później także część wsi Biała. W XVI wieku notowana jest w regestach poborowych rodzina Zalasz, nieznanego herbu, do której należały w 1508 r. dobra Suliszów koło Chmielnika, obecnie pow. Kielce, woj. świętokrzyskie (Paw.).
Genealogia 
(osób: 41)

• HIPOLIT Onufry Zalaszowski, Zalassowski h. Półkozic (1777-1832), s. Kazimierza i Franciszki Marchockiej, dziedzic dóbr Żelisławice, parafia Siewierz, obecnie pow. Będzin, woj. śląskie (MK Siewierz); jego syn został wylegitymowany ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862 z herbem Półkozic (Szl. Król.); ur. Siewierz, parafia Siewierz, chrz. 1777, na chrzcie otrzymał imiona: Onufry Hipolit; zm. tamże (MK Siewierz); ż. (9 V 1811 Wrocimowice) Felicjanna Apolonia Wójcicka (ok. 1791-1858), c. Szymona i Elżbiety Kmita; zm. Żelisławice, parafia Siewierz; w aktach zapisywana rozmaicie: Felicja Wójcik, Woźnicka, Woińska, Wojacka (MK Siewierz); jej matka Elżbieta Wójcicka z d. Kmita, c. Stefana i Marianny Grabiańskiej, zm. Siewierz 1848 (MK Siewierz); ślub w parafii Wrocimowice, pow. Proszowice, obecnie woj. małopolskie, miejscowość: Sudołek, uwagi: on lat 34, ona lat 20 (MK Wrocimowice); dzieci: Soter, Teofil, Emilia, Hipolit (Franciszek).

• NEPOMUCENA Antonina Teodora Joanna Zalassowska, Zalasowska h. Półkozic, voto Psarska (ok. 1815-po 1845), c. prawd. Marcina i 2ż. Justyny Bielowskiej; zamieszkała Gołoszyn, parafia Wysocice, pow. Miechów, obecnie woj. małopolskie (MK Wysocice); ur. prawd. Dziewki, parafia Siewierz, obecnie pow. Będzin, woj. śląskie (MK Siewierz); m. (1837 Siewierz) Józef Psarski h. Jastrzębiec (19 III 1811-16 I 1896), oficer wojsk polskich, uczestnik powstania listopadowego 1830/31, ziemianin; podczas powstania służył w 4 pułku, z którym brał udział m. in. w bitwie pod Grochowem; dziedzic dóbr Gołoszyn, parafia Wysocice; ślub w parafii Siewierz, miejscowość: Dziewki, uwagi: ona zapisana jako Antonina Nepomucena Teodora Zalasowska (MK Siewierz); dzieci: Edmund Konstanty (18 II 1842-8 V 1910), żołnierz powstania styczniowego 1863/64, dziedzic po ojcu majątku Gołoszyn, ur. Dziewki, parafia Siewierz, obecnie pow. Będzin, woj. śląskie, chrz. 1842, imiona: Konstanty Edmund, błędnie zapisano nazwisko jako Bański, żonaty z Florentyną Woźniakowską (MK Siewierz); Marianna Wanda Salomea (ur. 1845), ur. Dziewki, parafia Siewierz, obecnie pow. Będzin, woj. śląskie, chrz. 1845 (MK Siewierz) – Psarscy. 

Marzena A. M.
Za tę wiadomość podziękował(a): Krzysztof Łągiewka

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

4 miesiąc 1 dzień temu #40468 przez Marzena Gajdziak
Wygląd Dworku Zalassowskich Dworek był zbudowany przez pierwszego Zallasowskiego , który przybył do wsi po nadaniu szlachectwa i tytułu przez Króla Polski z dynastii Jagiellonów . Ród Zalassowskich wywodził się z wsi Zalas która znajduje się pod Krakowem , byli to bogaci kupcy co za zasługi dla kraju lub króla otrzymali tytuł i herb . Budowniczy dworku był bardzo zaranny , mądry i pomysłowy . Hodował zwierzynę i uprawiał rolę . Do pracy na roli zatrudniał mieszkańców wsi. Jak każdy szlachcic także oni mieli swoich pracowników na dworku dokładnie nie wymienię ale np .: Rzeźnik , Wędliniarz , Lokaj , Pokojówka itp . Dworek nie dotrwał do dzisiejszych czasów ale wiadomo gdzie się znajdował . Dworek był duży otoczony murem z kamienia . Na posesji znajdował się dworek , baszta i magazyn . Na dworku znajdowały się drzewa które posadził pierwszy Zalassowski . Na tych drzewach rosły Kasztany . W dawnych czasach mieszkańców Żelisławic nazywali Kasztany bo dużo drzew rosło na których były kasztany . Na środku posesji znajdował się dworek po lewej stronie była baszta a po prawej magazyn z balkonem . Po lewej stronie znajdowała się rzeka obecnie zwana Czarna Przemsza . Dworek jedno piętrowy , długi . Pokryty papą posiadał trzy kominy . Dworek był pokryty drewnem koloru żółtego lub pomarańczowego . Koło okien były okiennice a pod oknem parapet z drewna . Na środku dworku było wejście z kolumnami i jednym schodkiem oraz werandą na której znajdował się herb rodu . Przed dworkiem znajdowały się dwa kasztany . W baszcie głowa rodu wchodziła na samą górę aby obserwować jak kto pracuje na jego ziemi . Baszta to wymurowany stożek tzw. wieża na którą można wejść schodami na samą górę . Na górze baszty było zadaszanie i wyjście na górę . Magazyn to mały budynek z balkonem w którym były przechowywane produkty żywnościowe lub inne potrzebne rzeczy potrzebne do życia . Do dzisiejszych czasów nie dotrwał dworek , zachował się skrawek muru i trochę drzew oraz kaplica grobowa rodu Zallasowskich .

Marzena A. M.
Za tę wiadomość podziękował(a): Krzysztof Łągiewka

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

4 miesiąc 1 dzień temu #40469 przez Marzena Gajdziak
KAPLICA ZALASSOWSKICH W ŻELISŁAWICACHKaplica znajduje się przy wjeździe do centrum Żelisławic od strony Czekanki. Została zbudowana z końcem XVIII wieku jako kaplica
grobowa, orientowana. W rzucie poziomym prostokątna, z płytką absydą, murowana, otynkowana. Wnętrze przykryte jest
sklepieniem kolebkowym z lunetami, a podziały wewnętrzne lizenami. Fasada zachodnia została zwieńczona trójkątnym
przyczółkiem. Okna są okrągłe, w wejściu znajdują się drzwi klepkowe z okuciami. Przed wejściem było zejście do krypty pod kaplicę,
obecnie zamurowane. Dach jest dwuspadowy, kryty blachą, z sześcioboczną wieżyczką na sygnaturkę. W ołtarzu znajduje się
rzeźba Św. Jana Nepomucena barokowo-ludowa, pochodząca z miejscowej kapliczki. Na fasadzie kaplicy umieszczono epitafium
marmurowe z nazwiskami członków rodziny Zalassowskich. Byli oni dawniej właścicielami wsi Dziewki i Żelisławice. Wśród
pochowanych w kaplicy znajduje się Hipolit Zalassowski (1778-1832) - Radca Wojewódzki. 
Żelisławice - Sakralia - KapliczkiKaplica Zalassowskich w Żelislawicach
Zbudowana z końcem XVIII w. jako kaplica grobowa. Orientowana, prostokątna, z płytką absydą. Wnętrze przykryte sklepieniem kolebkowym z lunetami. Wewnątrz ołtarz z I połowy XIX w. Dach dwuspadowy z sześcioboczną wieżyczką na sygnaturkę, kryty blachą. Na fasadzie epitafium marmurowe z nazwiskami członków rodziny Zalassowskich. Zalassowscy byli dawniej właścicielami wsi Dziewki i Żelisławice. Wśród pochowanych w kaplicy znajduje się Hipolit Zalassowski (1778-1832) Radca Wojewódzki. Obiekt został wpisany do gminnego rejestru zabytków. Wnętrze przykryte sklepieniem kolebkowym z lunetami. Po­działy zewnętrzne lizenami. Fasada zachodnia zwieńczona trójkątnym przyczółkiem. Okna okrągłe. W wejściu drzwi klepkowe z okuciami. Przed wejściem było zejście do krypty pod kaplicę obecnie zamurowane. Krypta przykryta sklepieniem kolebkowym z lunetami, z kutymi drzwiami. Dach dwuspadowy kryty blachą z sześcioboczną wie­życzką na sygnaturkę. W ołtarzu rzeźba Św. Jana Nepomucena barokowo-ludowa pochodząca z miejscowej kapliczki. Na fasadzie marmurowe epitafium o treści: "Hipolit Zalassowski (zm. 1832) z herbem Półkozic / Wójcicki Szymon (zm. 1831) z herbem Łabędź / Izabela Wójcicka z Kmitów (zm. 1845) z herbem Śreniawa".Kapliczka we wsi
Na środku wsi stoi kapliczka przydrożna murowana potynkowana zbudowana przez Zalassowskich. W rzucie po­ziomym kwadratowa na podwyższeniu. Sklepienie krzyżowe. Okna i wejście zamknięte półkoliście. Na zewnątrz narożniki, spięte lizenami zwieńczonymi wydatnie przełamu­jącymi się gzymsami trójkątnymi przyczółkami. Daszki dwuspadowe i wieżyczka na sygnaturkę pobite blachą. W kaplicy znajduje się figura Św. Floriana z lat 50-tych XX w . 

Marzena A. M.
Za tę wiadomość podziękował(a): Krzysztof Łągiewka

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

4 miesiąc 1 dzień temu #40470 przez Marzena Gajdziak
Kaplica znajduje się przy wjeździe do centrum Żelisławic. Została zbudowana z końcem XVIII wieku jako kaplica grobowa, orientowana. W rzucie poziomym prostokątna, z płytką absydą, murowana, otynkowana.

Wnętrze przykryte jest sklepieniem kolebkowym z lunetami, a podziały wewnętrzne lizenami. Fasada zachodnia została zwieńczona trójkątnym przyczółkiem. Okna są okrągłe, w wejściu znajdują się drzwi klepkowe z okuciami. Przed wejściem było zejście do krypty pod kaplicę, obecnie zamurowane. Dach jest dwuspadowy, kryty blachą, z sześcioboczną wieżyczką na sygnaturkę. W ołtarzu znajduje się rzeźba Św. Jana Nepomucena barokowo-ludowa, pochodząca z miejscowej kapliczki. Na fasadzie kaplicy umieszczono epitafium marmurowe o treści: Hipolit Zalassowski (zm. 1832) z herbem Półkozic Wójcicki Szymon (zm. 1831) z herbem Łabędź. Izabela Wójcicka z Kmitów (zm. 1845) z herbem Śreniawa.

W treści epitafium w katalogu zabytków są błędy zrobione przez autorów katalogu albo przez rzemieślników odnawiających kaplicę w 1935 r. Zamiast Wójcicki winno być Wojucki herbu Paparona - Paparona to stary herb, przedstawiający białą gęś na zielonej poduszce w polu niebieskim. Wojuccy to rodzice Felicjany żony Hipolita Zalassowskiego, który spoczywa w kaplicy.

Marzena A. M.
Za tę wiadomość podziękował(a): Krzysztof Łągiewka

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

4 miesiąc 1 dzień temu #40471 przez Marzena Gajdziak
1 zalassowski co otrzymał tytuł szlachecki i ziemie wybudował kaplice grobową został pochowany w kościele św Walentego w Siewierzu a po nim reszta jego rodziny została pochowana w kaplicy grobowej w Żelisławicach . 

Marzena A. M.
Za tę wiadomość podziękował(a): Krzysztof Łągiewka

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

3 miesiąc 6 dni temu #40573 przez Krzysztof Łągiewka
Warto byłoby zajrzeć do kaplicy grobowej Zalassowskich w Żelisławicach i odpisać inskrypcje.
Dobra posiadane przez Zalassowskich posiadały księgi wieczyste zaczynające się jak każde tego typu dokumenty dla dóbr ziemskich, od około 1820 r. Księgi te o ile się zachowały, powinny się znajdować w sądzie rejonowym w Będzinie w wydziale ksiąg wieczystych. Podaję ich numery:
nr rep hip 23 Dziewki
nr rep hip 26b (rosyjskie b) folwark Dziewki litera A
nr rep hip 32 Żelisławice
nr rep hip 114 Trzebiesławice litera A
nr rep hip 115 Trzebiesławice litera B
nr rep hip 116 Trzebiesławice litera C
nr rep hip 117 Trzebiesławice litera D
nr rep hip 118 Trzebiesławice litera A B C D
Rzeniszów w okresie zaborów wchodził w skład majoratu Koziegłowy, który został nadany gen. Włodzimierzowi Pankratiewowi 16.10.1835 r. przez cara Mikołaja I. W Rzeniszowie znajdował się folwark. W dniu 30.11/13.12.1913 r. przed notariuszem w Żarkach Antonim Kędzierskim za nr aktu 1655 właściciel właściciel majoratu Koziegłowy Michał Pankratiewzamieszkały w majątku Koziegłowy i Stefan Słoniński syn Aleksandra szlachcic
zamieszkały w folwarku Rzeniszów zawarli pomiędzy sobą umowę dzierżawną
folwarku Rzeniszów wraz z kawałkiem ziemi o nazwie „Świdnica” zaczynającą się
1.01.1914 r., a kończącą 1.01.1926 r. (licząc według kalendarza
gregoriańskiego). Stefan Słoniński obowiązany był płacić corocznie 800 rubli
właścicielowi za dzierżawę. W 1919 r. wszystkie majoraty przeszły na własność
państwa polskiego i były wypuszczane w dzierżawy i stopniowo parcelowane. W
1919 r. ogólna powierzchnia folwarku wynosiła 311 mórg w tym grunty orne 150
mórg, łąki 35 mórg, pastwiska 100 mórg, ogrody 4 morgi, drogi 10 mórg,
nieużytki 12 mórg. Na 70 morgach znajdowały się pokłady wapna. Ministerstwo
Rolnictwa i Dóbr Państwowych wymówiło Stefanowi Słonińskiemu umowę dzierżawną w
dniu 15.02.1920 r. Majątek Rzeniszów został przeznaczony na parcelację, a
Słonińskiemu wydzierżawiono tylko ośrodek folwarku ze względu na budynki na
okres 1 roku. Chłopi z Rzeniszowa skarżyli się na Stefana Słonińskiego
dzierżawcę folwarku, który żądał od nich wygórowanych sum za poddzierżawienie
ziemi z folwarku. 21 lipca 1919 r. przed notariuszem Augustem Roesslerem w
Częstochowie za nr aktu 2121 Stefan Słoniński scedował dzierżawę folwarku
Rzeniszów na swego syna Mariana Słonińskiego majora 3 pułku ułanów
zamieszkałego w Warszawie przy ul. Szczygłej 8. Marian Słoniński był kawalerem
orderów Virtuti Militari i Krzyża Walecznych. 1.10.1919 r. Zarząd Okręgowy Dóbr
Państwowych zawarł z Marianem Słonińskim umowę dzierżawy 45 mórg z folwarku
Rzeniszów do dnia 1 września 1920 r. za 1800 marek za cały czas trwania
dzierżawy. Dzierżawca zobowiązywał się również płacić wszelkiego rodzaju
podatki tak gminne jak i skarbowe. W 1918 r. na folwarku Rzeniszów wybuchł
pożar, na skutek którego spaliły się budynki folwarczne tj. dom mieszkalny i
chlewy. Stefan Słoniński w tym samym miejscu wybudował na swój koszt dom
mieszkalny, chlewy i oborę za 51.620 marek. Pod koniec 1920 roku nowe budynki
na pewno już istniały, ponieważ zostały ubezpieczone od dnia 1 stycznia 1921 r.
Jedynym wyjątkiem była obora, gdyż jak stwierdzono, była jeszcze w trakcie
budowy. Na folwarku znajdowała się również kuźnia. Dom mieszkalny zbudowany był
z kamienia palonego, a pokryty dachówką. To samo obora. Kuźnia zbudowana z
drewna i pokryta deskami. Dom wymiary: długość 23 m, szerokość 10,5 m, wysokość
3,5 m; kuźnia wymiary: długość 8 m, szerokość 4 m, wysokość 2 m; obora wymiary:
długość 34 m, szerokość 11 m, wysokość 3,4 metry. W 1919 r. Stefan Słoniński
mieszkał w Częstochowie przy ul. Jasnej 2. Stefan Słoniński domagał się od
Ministerstwa Rolnictwa i Dóbr Państwowych zwrotu sumy poniesionej na odbudowę
zabudowań folwarcznych. Jednakże Ministerstwo stwierdziło, że skoro pożar miał
miejsce w 1918 r., kiedy folwark ten nie był jeszcze własnością państwową, lecz
prywatną, przeto Stefan Słoniński powinien dochodzić tej sumy od ówczesnego
właściciela folwarku Rzeniszów, tj. Michała Pankratiewa. Po wygaśnięciu
kontraktu dzierżawnego, przyrzeczono jego prolongatę do czasu wygaśnięcia
ustawy o ochronie drobnych dzierżawców. Prolongata nie została jednak formalnie
załatwiona i stan taki trwał aż do 1.10.1923 r. kiedy to dzierżawca miał
opuścić folwark (w aktach nie podano kto był dzierżawcą). Jeżeli zaś chodzi o
pozostałą ziemię z folwarku Rzeniszów to była ona dzierżawiona przez drobnych
dzierżawców. W dniu 19 września 1923 r. kontroler majątków państwowych
przekazał Nadleśnictwu Siewierz ośrodek folwarku państwowego Rzeniszów wraz z
zabudowaniami. Ośrodek ten obejmował obszar 27.70 ha (49 mórg i 150 prętów) i
graniczył od wschodu z gruntami wsi Rzeniszów, od zachodu i południa z gruntami
folwarku Rzeniszów, od północnego wschodu z gruntami wsi Rzeniszów Świnica.
Obszar ośrodka wynosił 27.70 ha w tym grunty orne i pastwiskowe 15.20 ha, łąki
4 ha, pod zabudowaniami 3.69 ha, pod rowami 1 ha, nieużytki 1.57 ha. Na tym
terenie znajdowały się następujące zabudowania: 1. Dom mieszkalny murowany z
kamienia pod dobrą dachówką wymiaru 23 x 10.20 x 3.20 m o następujących
pomieszczeniach: sień bez podłogi, dwie kuchnie każda ze zmurszałą podłogą i
dwóch oknach pojedynczo oszklonych, jeden pokój o jednym oknie pojedynczo
oszklonym z podłogą zmurszałą i jednym piecem ceglanym, jedna spiżarnia pod
kamiennym sklepieniem ze zmurszałą podłogą i jednym oknem pojedynczo oszklonym
bez pieca, trzecia kuchenka z piecem ceglanym pod kamiennym sklepieniem i lichą
podłogą, dwa pokoje z rozwaloną środkową ścianą bez podług sufitów okien i
pieców, służą obecnie jako stajnia i obora dla dzierżawcy, 2. Stodoła na
murowanych z kamienia słupach z przęsłami z okrąglaków pod gontem wymiaru 24.50
x 12.90 x 4 m w stanie używalnym za wyjątkiem wrót i dachu zupełnie zgnitego,
3. Szopa ryglówka pobita deskami i kryta deskami przystawiona do parkanu
murowanego, wymiaru 8.30 x 4.10 x 2.10 m w stanie złym, 4. Spichlerz drewniany
na podmurówce i nad piwnicą pod gontem, wymiaru 13 x 5.60 x 2.60 w stanie
zrujnowanym i nieużywalnym, 5. Piwnica z kamieni pod lichym dachem gontowym nad
ziemią 0.90 m wymiaru 12.85 x 7 m, 6. Obora murowana z kamieni, bez pułapu i 1
szczytu, pod dachówką, której brak około 5% wymiaru 12 x 11 x 3.20 m w stanie
średnim, 7. Mury z kamienia po spalonej stajni wymiaru 22.50 x 11 x 3.20 m, 8.
Zgniły i rozwalony miejscami płot sztachetowy długości 100 metrów. 15 kwietnia
1924 r. sporządzono protokół przedwstępnego wprowadzenia Komisarza Ziemskiego
do majątku państwowego Rzeniszów w celu wykonania parcelacji na mocy ustawy z
15.07.1920 r. o wykonaniu reformy rolnej. Majątek państwowy Rzeniszów posiadał
ogólną powierzchnię 172.1606 ha w tym grunty orne 81.4128 ha, łąki 19.5955 ha,
pastwiska 53.2879 ha, pod zabudowaniami 3.6391 ha, nieużytki 8.9579 ha, pod
drogami i rowami 5.2675 ha. Obszar graniczył od północy z gruntami osady
Koziegłowy, od zachodu i południa z gruntami wsi Rzeniszów, od wschodu
częściowo z szosą Koziegłowy – Będzin, a częściowo z gruntami Kolonii
Rzeniszów. Z parcelacji wyłączono 27.70 ha, które 19 września 1923 r. przejęło
Nadleśnictwo Siewierz. Folwark Rzeniszów znajdował się w rękach drobnych
dzierżawców, do dnia 1.10.1924 r., których pełnomocnikami byli Jan Rudka, J.
Walo i J. Bednarczyk z Rzeniszowa. Według protokołu sporządzonego 30.10.1924 r.
dla Nadleśnictwa Siewierz przeznaczono ośrodek folwarku wraz z zabudowaniami i
ziemią o łącznej powierzchni 27.7000 ha, dla szkoły powszechnej w Rzeniszowie
ziemię o obszarze 10.3876 ha, dla parafii w Koziegłówkach ziemię o powierzchni
6.8604 ha.
Władysław Froch, Dzieje Rzeniszowa i Markowic odśredniowiecza do końca I wojny światowej, Lublin 1999: s. 69 administratorowie
folwarku w Rzeniszowie Kazimierz Irzykowski (1861), Jan Konarzewski (1865),
ekonom Andrzej Rejment. s. 101 w latach 1897 – 1901 administratorem lub
dzierżawcą folwarku w Rzeniszowie był Józef Rutkiewicz. s. 142 – 143 Tuż po
ogłoszeniu niepodległości Polski rotmistrz Marian Słoniński z Rzeniszowa – były
oficer armii rosyjskiej – rozpoczął organizować III Ochotniczy Pułk Ułanów w
Będzinie. Marian Słoniński był synem Stefana – dzierżawcy folwarku w Rzeniszowie.
Pod koniec wojny zamieszkał u rodziców. s. 150 – 151 Na przełomie XIX i XX
wieku Józef Rutkiewicz z Koziegłów wraz z żoną Eufemią z Chętkowskich
dzierżawili folwark w Rzeniszowie. Dnia 10 lipca 1904 r. zmarł ich syn Józef,
mający 32 lata, a w miesiąc później córka Zdzisława. Następnym dzierżawcą
folwarku w Rzeniszowie był Stefan Słoniński wraz żoną Heleną. W czasie I wojny
światowej obowiązki służby dworskiej pełnili: Piotr Żyła, Franciszek Pilis,
Antoni Madejski, Antoni Szimoch z Żarek i jego żona Julianna z Będkowskich. W
roku 1915 Antoni Szimoch chrzcił dziecko, a chrzestnymi byli: Stefan Maszadro –
Nowodworski, dziedzic Osieka i Helena Słonińska. Słonińscy przyjaźnili się z
proboszczem parafii Koziegłówki ks. Tadeuszem Urbańskim. Młodszy syn Jan
Słoniński studiował teologię. W czasie wakacji spotykał się z młodzieżą, np.
przy pracach polowych na folwarku, w czasie których próbując swoich
umiejętności kaznodziejskich prosił o ocenę. Jego prymicje odbyły się w
Koziegłówkach. Z czasem, już jako wytrawny kaznodzieja prowadził rekolekcje w
tej parafii. Po ich zakończeniu spotkał się z mieszkańcami Rzeniszowa
wspominając dawniejsze spotkania i próby głoszenia słowa Bożego podczas
suszenia siana. W roku 1918 spalił się dom mieszkalny na folwarku i rodzina
Słonińskich zamieszkała u Walów. s. 152 Dwór w Osieku, niegdyś bogaty i ludny
chylił się ku upadkowi. W roku 1917 zmarła ostatnia dziedziczka Ludwika z
Nowodworskich, mająca 55 lat. Akt zgonu podpisywał jako świadek 27 letni Stefan
Maszadro, syn Władysława i Aleksandry z Nowodworskich. Dwór i majątek po
zmarłej odziedziczył jej szwagier Józef Karol Izydor Nowodworski – kawaler
mający 48 lat.
Władysław Froch, Dzieje Rzeniszowa i Markowic (1918– 1945), Lublin 2003: s. 10 W walkach pod Warszawą zginął bohaterską śmiercią
pułkownik Marian Słoniński. Był on synem dzierżawcy folwarku Rzeniszów [chodzi
o bitwę warszawską w sierpniu 1920 r.]. s. 11 Z Rzeniszowa wrócili z wojny
zdrowo spośród ochotników Jan Słoniński, brat Mariana. s. 23 Dzięki parcelacji
folwarku przybyło 18 nowych gospodarstwa na „Hektarach”. W Nadleśnictwie
mieszkały 3 rodziny: nadleśniczy Kazimierz Borajkiewicz, sekretarz Bolesław
Sowiński oraz stangret Franciszek Bęben, późniejszy gajowy. Biuro Nadleśnictwa
mieściło się w administracji byłego folwarku. Natomiast nadleśniczy z rodziną
zamieszkał w nowo zbudowanym stylowym dworku, otoczonym dużym parkiem i
ogrodem, który od nowa założył nadleśniczy Borajkiewicz. s. 36 Po parcelacji
majoratu koziegłowskiego w 1924 r. chłopom małorolnym w Rzeniszowie i
Markowicach poprawiły się warunki gospodarowania. W Rzeniszowie chłopi
małorolni otrzymali w reformie rolnej po kilka hektarów roli na spłatę w
dogodnych warunkach. Około 20 osób małorolnych założyło nowe gospodarstwa na
polach byłego folwarku uzyskawszy równocześnie pożyczki na postawienie domu i
budynków gospodarczych. Znaczny areał pola państwo przekazało dla Nadleśnictwa
w Rzeniszowie, dla planowanej szkoły oraz dla proboszcza w Koziegłówkach. W ten
sposób Rzeniszów stał się większą wsią, której gościniec przedłużył się o ponad
kilometr aż do pól wojsławickich w kierunku północnym. Stało się to dzięki
temu, że rozparcelowane pola folwarku leżały obok starej kolonii wsi Rzeniszów.
s. 81 Biuro nadleśnictwa mieściło się w dawnym budynku dworskim nad rzeką
Rzeniszówką. s. 82 Obok dworku w Rzeniszowie nadleśniczy Borajkiewicz założył
park i duży sad owocowy. Po latach będąc już na emeryturze kiedy odwiedził
Rzeniszów i zobaczył, jak wysoko wyrósł modrzew zasadzony własnoręcznie przez
siebie, tak się wzruszył, że objął go rękoma i ucałował. Nadleśniczy prowadził
również gospodarstwo rolne. W czasie parcelacji folwarku przydzielono
Nadleśnictwu kilkanaście ha pola i łąk. Z dawnego folwarku pozostała stodoła i
duża zabytkowa drewniana obora, która spłonęła w latach trzydziestych.
Za tę wiadomość podziękował(a): Andrzej Kuśnierczyk, Teresa Łukasik, Teresa Cybulska

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

3 miesiąc 5 dni temu #40574 przez Andrzej Kuśnierczyk
Napad na dwór Józefa Nowodworskiego w  Osieku  w październiku 1919 r.

polona.pl/item/kurjer-zaglebia-dziennik-...NDg/2/#info:metadata
Za tę wiadomość podziękował(a): Krzysztof Łągiewka

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

3 miesiąc 4 dni temu #40587 przez Marzena Gajdziak
jak remontowali kaplice grobową to natrafili na napis który dostępny jest w Internecie . 
1 Zalassowski  co otrzymał tytuł ziemie i herb leży w kościele sw Walentego w Siewierzu , nie zdążył lub nie doczekał ukończenia budowy kaplicy ,   do środka kaplicy można zajrzeć czasem jest otwarta . 
znam legendę o  końcu losów Zalasowskich i co si z nimi stało , znam tez wygląd dworku . 

co do Rzeniszów to czytałam w jakieś książce o Pankiewiczu . 

kiedyś pisał do mnie potomek właściciela Rzeniszowa i pytał się gdzie mógł być dworek  , nie wiedziałam ale teraz prawdopodobnie wiem w którym miejscu stał dworek .  Gdzieś widziałam zdjęcie Pankiewicza .  

Marzena A. M.
Za tę wiadomość podziękował(a): Krzysztof Łągiewka

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

2 miesiąc 3 tygodni temu #40637 przez Beata Haras
Witam,
Panie Andrzeju, pewnie Pan wie ale na wszelki wypadek napiszę ;). Jeśli chodzi o dwie książki co Pan wymienił bardzo trudno je dostać są porostu niedostępne. Wydane w nakładzie ok. 100 szt., jeden z autorów już nie żyje ale .... w Bibliotece Wyższego Seminarium Duchownego Archidiecezji Częstochowskiej są te książki. Osobom spoza Czytelników udostępnia się je na miejscu, nie można wypożyczyć do domu. Ja niestety mam do Częstochowy 500 km więc narazie nie skorzystam ;).

katalog.fides.org.pl/cgi-bin/koha/opac-d...biblionumber=1157595

Pozdrawiam
Beata
Za tę wiadomość podziękował(a): Stanisław Rorat

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

2 miesiąc 3 tygodni temu #40644 przez Marzena Gajdziak
Ja mam książki o Koziegłowy Koziegłóki oraz znam historie 
niech pani napisze do mnie na e-maila może pomogę 
a propos pani nazwiska u mnie w rodzinie jest to nazwisko 
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Marzena A. M.

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

Czas generowania strony: 0,000 s.