Topic-icon Ziemiaństwo z okolic Częstochowy 1793 – 1945

7 miesiąc 3 tygodni temu #42056 przez Marzena Gajdziak
Pytanie do znawców
kiedyś czytałam pewien artykuł ale na niego trafić nie umie znowu
chodzi o potomków Piastów Śląskich co się ujawnili po wojnie , były to 2 nazwiska , 1 nazwisko cos na F się zaczynało
były to 2 nazwiska , 1 miał objąć tron w Polsce po wojnie , może ktoś pamięta o jakie rody chodziło a bardziej nazwiska ?

Marzena A. M.

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

7 miesiąc 3 tygodni temu #42057 przez Marzena Gajdziak
Jan giebułtowski kojarzy mi się z potomkiem Krystyna z Koziegłów

Marzena A. M.

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

7 miesiąc 1 tydzień temu - 7 miesiąc 1 tydzień temu #42157 przez Piotr Moniewski
Romuald Załęski – życiorys niestandardowy
Witam,
Może ktoś natrafił przypadkiem na materiały (dokumenty, listy, pamiętniki) i byłby w stanie pomóc mi rozwikłać zagadkę Romualda Załęskiego, który przez 30 lat żył i pracował na terenie parafii Kłomnice. Jego przodkowie prowadzili raczej osiadły tryb życia – gospodarowali na niewielkim majątku w zupełnie innym regionie, piastowali co najwyżej skromne urzędy. Ciekawi mnie dlaczego akurat jego losy potoczyły się zupełnie odmiennie – czy przypisać to czasom, w których przyszło mu żyć, czy jakimś cechom indywidualnym. Znam z jego życia wiele faktów, jednak niemal wyłącznie na podstawie zapisów metrykalnych.
Romuald Załęski (właśc. Teofil Romuald Załęski), urodził się 6.02.1822 w Warszewicach koło Strykowa jako syn Ignacego Załęskiego i Karoliny z Koźmińskich, dziedziców dóbr Warszewice. Po śmierci ojca w 1846 r. jako jedyny żyjący syn odziedziczył majątek, a 31.01.1853 w Domaniewicach ożenił się z Elżbietą Lipską (ur. 1834), c. Franciszka Lipskiego i Agnieszki z Wojtałowskich. Z małżeństwa tego miał córkę Mariannę Oktawię (zm. w niemowlęctwie 1855) oraz syna Kazimierza Ignacego (1856-1916). Niestety wkrótce owdowiał – Elżbieta zmarła 21.08.1860 w Domaniewicach. Kolejny chronologicznie zapis w księgach metrykalnych odnotowuje, że 13.01.1865 w Łodzi, ze związku z Marianną Sriekowską(?) – służącą, niezamężną l. 24, urodził się jego syn Romuald Marceli Załęski. Cóż … samo życie.
I tu nieoczekiwanie wątek „łódzki”, ustępuje „częstochowskiemu”. Bowiem 24.01.1870 w Kłomnicach 48-letni Romuald żeni się z blisko 20-letnią Amelią Namysłowską. Jeszcze ich pierwsze dziecko – Władysław Konstanty przychodzi na świat 14.09.1870 w Warszewicach. Jednak wkrótce majątek zostaje utracony – sprzedany?, skonfiskowany?, zadłużony?, rozparcelowany? Jeszcze w 1867 folwark Warszewice liczył 82 morgi (46 ha), a wieś 742 morgi (415 ha).Tuż obok, 24.02.1863 pod Dobrą, doszło do bitwy z wojskami carskimi, jednak nic na temat udziału Romualda w powstaniu, ani ewentualnej konfiskaty dóbr, nie udało mi się znaleźć. Raczej skłaniam się ku hipotezie, że po ustawie uwłaszczeniowej i zniesieniu pańszczyzny warunki gospodarowania w Królestwie uległy drastycznej zmianie, co zakończyło stuletnie władanie Załęskich w Warszewicach.
Faktem jest, iż Romuald otrzymał funkcję nadzorcy ekonomicznego folwarku Rzerzęczyce, który wchodził w skład dóbr Skrzydlów, Dobra te należały do Leona Siemieńskiego (1840-1884) i jego żony Zofii Wandy z Zielonków (1848-1920). Myślę że nastąpiło to wkrótce po ślubie Leona i Zofii (1867), a inspiratorką sprowadzenia Romualda do Rzerzęczyc i … wyswatania z Amelią była zapewne Wiktoria Zielonka z Plichtów (1829-1896) – matka  Zofii. Pochodząca z Byszew, położonych kilka kilometrów od Warszewic (obie miejscowości w par. Skoszewy), musiała dobrze znać Romualda jeszcze z młodości. Sąsiadujące ze sobą dwory były z dawna zaprzyjaźnione: dziad Romualda – Wojciech Załęski został w 1795 chrzestnym ojca Wiktorii, Jana Tomasza Plichty (drugim chrzestnym był pradziad Wiktorii, gen. Tadeusz Błociszewski). Okazją do odnowienia stosunków mogły być uroczystości pogrzebowe ojca Wiktorii, zmarłego w Skoszewach 1.05.1868. Co do pochodzenia Amelii nie mam pewności – przypuszczalnie była córką Konstantego Józefa Namysłowskiego, ekonoma folwarku Rzerzęczyce i Bibianny z Ubyszów. Zatem najprawdopodobniej Wiktoria, będąc chrzestną urodzonej 23.02.1852 w Rzerzęczycach Michaliny Florentyny Amelii Namysłowskiej, pomogła jej w zamążpójściu. Kolejne dzieci Romualda i Amelii: bliźniaczki Marianna Helena i Zofia Amelia (ur. 1872) oraz Antonina Stanisława (ur. 1874) rodzą się więc w Rzerzęczycach.
I tu, w połowie lat 70., z nieznanych przyczyn następuje kolejny zwrot – z jakiegoś powodu Romuald przestaje być nadzorcą folwarku i podejmuje pracę … dozorcy na kolei. Skąd ta niespodziewana zmiana? Fakt, iż siostrzeniec Romualda – Władysław Musiałkowski z Piotrkowa (ur. 1849 w Warszewicach) był już pomocnikiem maszynisty na kolei w 1873, to wyłącznie słaba poszlaka. Ale wszak i Władysław Reymont skutecznie zabiegał w protekcji o szeregowe stanowisko na kolei (nomen omen jeden z Załęskich został jego szwagrem). W każdym razie następna para bliźniąt: Maria Bolesława i Stanisław Aleksander (ur. 1877), a także: Józefa Joanna (ur. 1879), Stefan Konrad (ur. 1880), Wiktoria Leokadia (ur. 1882), Jan Stanisław (ur. 1884) i Helena Fulgentyna (ur. 1888) przychodzą na świat już w Kłomnicach, a konkretnie, jak zaświadcza księga urodzeń – na stacji Kłomnice. Jeszcze w 1879 i 1884 Romuald figuruje w niej jako obywatel ziemski, a w 1880 i 1888 jako „pomocnik dozorcy”. Na tym jakże skromnym stanowisku doczekał emerytury, zmarł 20.07.1899 w Kłomnicach „były pracownik kolei żelaznej” w wieku 77 lat.
Czemu przypisać, że właściciel ziemski w ciągu dekady zostaje szeregowym pracownikiem kolei? Czy to znak tamtych czasów? Syn z pierwszego małżeństwa Kazimierz nie odziedziczył już majątku – został młynarzem, później kupcem w Głownie, spoczywa na miejscowym cmentarzu, jak i jego córka, a wnuczka Romualda – Wiktoria z Załęskich Gałecka (1885-1974), którą w dzieciństwie poznałem (moja prababka). Zapraszam do dyskusji. Z góry dziękuję za wszelkie uwagi i uzupełnienia.
Piotr Moniewski
Za tę wiadomość podziękował(a): Krzysztof Łągiewka

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

7 miesiąc 4 dni temu #42180 przez Krzysztof Łągiewka
Bardzo dziękuję za ten wpis. Mamy tutaj przykład typowy dla XIX i XX w., gdzie szlachta i właściciele majątków ziemskich przechodzą do innych warstw społecznych.
Zacznijmy od dóbr Warszewice. W XIX wieku składały się z trzech części. Być może więc Romuald Załęski nie był wcale dziedzicem całości, lecz tylko jednej z części. Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego podaje, że w 1867 r. folwark Warszewice miał tylko 82 morgi. Niestety pozostaje pytanie czy chodziło łącznie o wszystkie trzy części? Tego Słownik już nie mówi. Każda z części byłaby niewielka, mogąca liczyć kilkadziesiąt mórg. Sprawa jest do rozwikłania. Proszę zajrzeć koniecznie do ksiąg wieczystych dóbr Warszewice:
Warszewice część B, Nr rep hip 39
Warszewice część A C, Nr rep hip 48
Ponieważ obecnie Warszewice należą do powiatu Zgierz, to być może księgi te będą znajdować się w wydziale ksiąg wieczystych sądu rejonowego w Zgierzu. Dawniej Warszewice należały do powiatu w Brzezinach więc ewentualnie księgi mogą się znajdować w tamtejszym sądzie w Brzezinach w wydziale ksiąg wieczystych. Podałem numery ksiąg i ich nazwy więc ze znalezieniem nie powinno być problemu. Sądy raczej nie robią trudności z udostępnianiem starych ksiąg, bo i tak straciły już swoją ważność, pozwalają je też fotografować. Księgi wieczyste majątków ziemskich zaczynają się od około 1820 r. Będzie to na pewno materiał bardzo wartościowy i sporo się Pan dowie. Będzie stan ekonomiczny i zadłużenie, będzie na pewno przyczyna utraty majątku przez Romualda Załęskiego. W załącznikach ksiąg często są też dodawane różne postępowania spadkowe, testamenty, akty urodzeń, małżeństw, zgonów, akta procesów sądowych. Często to jest materiał, którego nigdzie nie odnajdziemy i bardzo wzbogacający historię rodzinną. Litery A B C w księgach oznaczają części majątku. W tym przypadku widać, że było ich trzy. Kiedy nastąpił podział dóbr Warszewice na trzy części i kto był właścicielem każdej z nich, odpowiedź powinniśmy uzyskać w księgach. Mogło być tak, że Romuald Załęski był właścicielem wszystkich części, a być może tylko jednej. Majątki dzieliły się na części wtedy, gdy dziedziczyło kilkoro rodzeństwa. Proszę przejrzeć dobrze obie księgi, być może właścicielami pozostałych części byli inni członkowie rodziny Załęskich. Generalnie to proszę koniecznie zajrzeć do ksiąg, a gdy już uda się to Panu zrobić to proszę napisać, co Pan ustalił. Chętnie się dowiem.
Oprócz tego w Archiwum Państwowym w Łodzi, w zespole akt Urząd Gubernialny Piotrkowski do spraw włościańskich, sygn. 1025, znajdują się akta wsi Warszewice i Załęże z lat 1867 - 1914. Urząd ten zajmował się często sprawami spornymi pomiędzy chłopami a właścicielami dóbr w danej miejscowości. Być może w teczce tej również uda się odnaleźć interesujące materiały na temat Załęskich.
Dlaczego Romuald Załęski przestał być nadzorcą folwarku, a potem podjął pracę dozorcy na kolei? Przyczyn mogło być kilka. Po pierwsze bogatsza szlachta po utracie majątku emigrowała do miast tam zasilając miejską inteligencję. Stawali się urzędnikami bądź kupcami. Niestety, aby zostać urzędnikiem należało posiadać niezbędne wykształcenie, odbyć długą, bezpłatną aplikację, a przy ubieganiu się o urząd niezbędna była protekcja. Aby zostać kupcem należało posiadać pewien kapitał, o co również było trudno. Dla biedniejszej szlachty taka ścieżka kariery była bardzo trudno osiągalna. Łatwiej było za to dla nich uzyskanie posady dworskiej. Wystarczyła tutaj umiejętność czytania, pisania, rachunków, oraz doświadczenie w prowadzeniu gospodarstwa dworskiego. Ważne było też pochodzenie szlacheckie, którym legitymowała się większość nadzorców folwarków. Dlaczego przestał być nadzorcą folwarku? Często niestety osoby takie nie były zbyt dobrze wynagradzane, jeśli majątek w którym pracowali był mocno zadłużony, wtedy pensje mogły nie być wysokie, a nawet następować mogły zaległości w ich płaceniu. Poza tym po roku 1864, gdy zlikwidowano pańszczyznę większość majątków ziemskich zaczęła popadać w kryzys finansowy. Ziemiaństwo próbowało restrukturyzować majątki, tak aby były bardziej wydajne. Aby wydajniejsza była gospodarka rolna, zaczęto zatrudniać osoby legitymujące się wykształceniem rolniczym. Osoby takie wypierały osoby niewykształcone w tym kierunku. Niekiedy o zwolnieniu z posady decydowało narażenie się czymkolwiek właścicielowi majątku. To groziło widmem proletaryzacji, niektórzy oficjaliści dworscy godzili się więc z obniżką wynagrodzenia. Zwolnione osoby przechodziły do rzemiosła, drobnego handlu czy nawet do poziomu robotników. Przypadek Romualda Załęskiego nie był więc tutaj niczym nadzwyczajnym. Posada na kolei nie była może nawet złym wyborem. Na pewno była to praca stabilna i pewna z nienajgorszą pensją. Jego syn Kazimierz został młynarzem, czyli raczej znalazł się w wiejskiej klasie średniej, a następnie udało mu się zostać kupcem. Czyli również nie skończył najgorzej.
Proszę zapoznać się z artykułem Danuty Rzepniewskiej: Wiejscy oficjaliści, w: Społeczeństwo Królestwa Polskiego, T. I, Warszawa 1965, s. 199 - 236. Artykuł dobrze ukazuje warunki pracy urzędników i nadzorców folwarków oraz ich sytuację materialną i społeczną w XIX wieku.
Za tę wiadomość podziękował(a): Michał Mugaj, Piotr Moniewski

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

7 miesiąc 3 dni temu #42184 przez Iwona Podlejska z domu Nagiel
Interesuje mnie co to oznacza:
Wola Hankowska do której należy osada karczemna „Krzyżówki”.
Ma Pan więcej informacji o Woli Hankowskiej, z XVII-XVIII w, albo jak można podpowiedzi gdzie szukać informacji.

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

6 miesiąc 3 tygodni temu #42198 przez Krzysztof Łągiewka
To oznacza, że na terenie dóbr Wola Hankowska znajdowała się karczma o nazwie Krzyżówki. Przynależał do niej pewien areał ziemi, zapewne dla własnego użytku karczmarza stąd nazwa osada. Gdzie była położona ta karczma? Tego nie wiem, to wyjaśniłaby stara mapa, ewentualnie może ktoś jeszcze ze starszych osób z Woli Hankowskiej z przekazów ustnych dziadków może wiedzieć, gdzie ona była. Nazwa "Krzyżówki" sugerowałaby jej położenie na skrzyżowaniu dróg. Jest to prawdopodobne, bo przecież lepiej umieścić karczmę na skrzyżowaniu, niż na uboczu. Właścicielem karczmy był zawsze dziedzic dóbr. Posiadał on prawo wytwarzania i sprzedaży alkoholu w swoich dobrach. Innym było ono zabronione. Oczywiście w karczmie sprzedawano też jedzenie wytwarzane w dobrach ziemskich. Dzięki temu dziedzic zarabiał na chłopach i przejezdnych dodatkowe pieniądze. Dziedzic przeważnie wypuszczał karczmę w dzierżawę, często Żydom.
W wątku na temat Woli Hankowskiej napisałem, gdzie można szukać informacji na temat Woli Hankowskiej z XVIII wieku i wcześniej, ale mogę podać raz jeszcze. Wcześniejszych właścicieli wsi Wola Hankowska przed 1800 r. należałoby poszukiwać w księgach ziemskich i grodzkich krakowskich w aktach dotyczących powiatu lelowskiego:
szukajwarchiwach.pl/29/1/0#tabZespol
szukajwarchiwach.pl/29/5/0/?q=Lelo+XARCH...=15&page=1#tabZespol
Wcześniejszych właścicieli można również na pewno odnaleźć w księgach metrykalnych parafii św. Zygmunta w Częstochowie, ponieważ Wola Hankowska należała dawniej do tej parafii.
Dobra ziemskie Wola Hankowska do której należy osada karczemna "Krzyżówki".
Bonawentura Trepka odziedziczył Wolę Hankowską po swym ojcu Bartłomieju Trepce wskutek działów 31 stycznia 1806 r. w sumie 60.000 zł.
Po śmierci Bonawentury Trepki dobra odziedziczyły jego dzieci: 1.ksiądz Ignacy Trepka, 2.Maksymilianna z Trepków Osowska, 3.Izabella Trepka, 4.Ludwika z Trepków Knopff, 5.Konstancja Trepka, 6.Bolesław Trepka, 7.Adolf Trepka. Z mocy protokołu regulacyjnego z 4.06.1833 r.
Ponieważ rodzeństwo zalegało ze spłatami rat pożyczki Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego, dobra zostały wystawione na licytację i sprzedane Andrzejowi Sędzimirowi 16/28.01.1840 r. za 14.445 zł.
11/23.12.1840 r. Andrzej Sędzimir sprzedał Wolę Hankowską Bolesławowi Trepce za 40.000 zł.
Po bezpotomnej śmierci Bolesława Trepki z mocy protokołu regulacji spadku z 30.09/12.10.1850 r. majątek odziedziczyli: 1.Joanna z Łuczyckich Trepka - matka, 2.Paulin Ignacy Trepka, 3.Maksymilianna Teresa z Trepków Osowska, 4.Izabella Józefa Trepka, 5.Marianna Ludwika Trepka - wszyscy czworo jako rodzeństwo Bolesława Trepki.
Dobra Wola Hankowska zostały wywłaszczone przez Towarzystwo Kredytowe Ziemskie i wystawione na licytację, na której nabył je 10/22.11.1849 r. Jan Aleksander Borkiewicz za 30.070 zł tj. 4510 rubli i 50 kopiejek. Co jednak prawnie zatwierdzono już po przejęciu dóbr przez spadkobierców Bolesława Trepki.
Eustachy Chodylski nabył Wolę Hankowską od Jana Aleksandra Borkiewicza 27.09/9.10.1857 r. za 7500 rubli.
Julia z Katerlów Chodylska nabyła te dobra od Eustachego Chodylskiego 28.11/10.12.1857 r. za 7500 rubli.
Eustachy Chodylski nabył te dobra od Julii z Katerlów Chodylskiej 12/24.07.1858 r. za 7500 rubli.
Lucyna z Jabłońskich Mazurkiewicz - żona Adama Mazurkiewicza nabyła Wolę Hankowską od Eustachego Chodylskiego 4/16.09.1858 r. za 46.000 zł tj. 6900 rubli.
Aleksander Rudolf nabył prawa do tych dóbr od Lucyny z Jabłońskich Mazurkiewicz 27.04/9.05.1859 r.
Józef Mayzel kupił Wolę Hankowską od Aleksandra Rudolfa 22.06/4.07.1859 r. za 49.500 zł tj.7425 rubli.
Eustachy Chodylski nabył te dobra od Józefa Mayzela 6/18.07.1859 r.
Józef Mayzel nabył te dobra od Eustachego Chodylskiego 4/16.10.1859 r. za 74.733 zł i 10 gr tj. 11.210 rubli.
Antoni Karśnicki nabył Wolę Hankowską od Józefa Mayzela 27.10/8.11.1860 r. za 81.000 zł tj. 12.150 rubli.
Henryk Emil Dobrowolski syn Romana nabył Wolę Hankowską od Antoniego Karśnickiego 15/27.06.1882 r. za 20.000 rubli.
Po śmierci Henryka Dobrowolskiego dobra Wola Hankowska odziedziczyła wdowa po nim Anastazja Zofia Dobrowolska z domu Bende córka Kazimierza, na podstawie jego testamentu sporządzonego przed częstochowskim notariuszem Biernackim za nr. aktu 2043 z dnia 25.08/7.09.1901 r. Zatwierdzono 5/18.06.1902 r.
Nie posiadam dalszych materiałów dotyczących tego majątku, ale w okresie odzyskiwania niepodległości w 1918 r. już nie istniał. Podejrzewam, że został rozparcelowany niedługo po 1902 r. zapewne przez Bank Włościański, który skupował w tym okresie intensywnie majątki ziemskie i dzielił pomiędzy chłopów.
Proszę mi powiedzieć, gdzie konkretnie w Woli Hankowskiej znajduje się dom Henryka Dobrowolskiego. Jaki jest jego adres? Chętnie bym go zobaczył. Jak pisze p. Marcin Najman ma on datę 1881, a Henryk Dobrowolski nabył Wolę Hankowską w 1882 r., ale to niczego nie wyklucza, bo mógł wcześniej dzierżawić ten majątek i wybudować dom.

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

6 miesiąc 1 tydzień temu #42274 przez Marzena Gajdziak
Witam Serdecznie
Mam pytanie
Czy ktoś nie potrzebuje pomocy w Koziegłowach , Koziegłówkach lub Pińczycach ?
Niech pisze , jak będę umieć to pomogę

Marzena A. M.

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

4 miesiąc 2 tygodni temu #42379 przez Krzysztof Łągiewka
Będzin.
Napad na dwór.
W tych dniach pod dwór w Rzeniszowie pod Koziegłowami zajechało wieczorem na wozach 26 ludzi, uzbrojonych w rewolwery. Zebrawszy całą służbę folwarczną w kuchni, nakazali wszystkim zachowywać się spokojnie, przyczem ustawili kilku wartowników. Po zabezpieczeniu się w ten sposób od alarmu, napastnicy udali się do mieszkania dzierżawczyni folwarku pani Eufemii Ruszkowskiej, która przecież spostrzegłszy napad, zatarasowała drzwi. Bandyci kazali jednemu z fornalów poszukać sobie siekiery, a gdy pod groźbą rewolwerów to nastąpiło, zaczęli wołać, że rozbiją drzwi. Wobec tej groźby pani R. otworzyła. W pokoju było ciemno, zażądali więc bandyci światła, a gdy lampa została zapalona nakazali wydać sobie pieniądze i kosztowności. U pani R. bawiła siostra pani Zenobia Pilniczkowska; obie panie oddały, co miały w gotówce, więc pani R. rb. 3, a pani P. - rb. 1. Gdy zaprzysięgły, że więcej pieniędzy nie mają, rabusie zabrali im pierścionki z palców i kolczyki z uszów, a niezadowalając się tem dokonali rewizji w mieszkaniu, rezultatem czego było zabranie fuzji, rewolweru, zegarka i kilku sztuk biżuterii. Wychodząc bandyci polecili, aby nie mówiono nikomu o ich we dworze bytności, poczem wsiedli na furmanki i odjechali.
Dziennik Częstochowski, Nr. 215 z 6.10.1906, s. 2.
Za tę wiadomość podziękował(a): Maria Nowicka-Ruman

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

4 miesiąc 6 dni temu #42410 przez Barbara Szwarcer
Szukając dla siebie , w innej kwestii, trafiłam na taką pozycję. Ponieważ jest tu wątek ziemiaństwa pozwalam sobie tutaj zamieścić link do ewentualnego wykorzystania. Spis dotyczy całej Polski lata ca 30 XX w.
Może komuś się przyda.

www.google.com/search?client=firefox-b-d...5tk%C3%B3w+ziemskich

B. Szwarcer
Za tę wiadomość podziękował(a): Krzysztof Łągiewka

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

3 miesiąc 4 tygodni temu #42455 przez Krzysztof Łągiewka
Dobra ziemskie Pińczyce
W 1865 r. dobra Pińczyce posiadały powierzchnię 1919 mórg w tym w gruncie ornym pszennym 213 mórg, w gruncie ornym żytnim dobrym lub średnim 394 morgi, w łąkach dwa lub więcej razy na rok koszonych 35 mórg, w łąkach raz na rok koszonych 191 mórg, w pastwiskach 195 mórg, w lasach 833 morgi, w zaroślach 18 mórg, w nieużytkach 40 mórg, ilość roczna podatku obrachowanego z całej przestrzeni gruntów podług Najwyżej zatwierdzonej zasady wynosiła 5373 ruble i 5 kopiejek. Dobra miały jednego właściciela i składały się z 9 nomenklatur (czyli odrębnie zarządzanych części dóbr).
W 1866 r. dobra Pińczyce posiadały ziemi ornej 607 mórg, łąk 226 mórg, pastwisk 195 mórg, las 833 morgi, nieużytki 40 mórg, budynków murowanych 13, budynków z drzewa 27, las urządzony w kolei 80 letniej.
W 1876 r. folwark Pińczyce z wsiami Pińczyce, Zabijak, Huta Szklana i Huta Stara miał powierzchnię 1879 mórg.
W 1880 r. folwark Pińczyce wraz z osadą leśną Huta Szklana miał 1460 mórg, w tym 620 mórg ziemi ornej. (Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, T. 8, Warszawa 1887, s. 164)
W zamian za zrzeczenie się serwitutów włościanie wsi Pińczyce otrzymali w 1889 r. 45 mórg i 270 prętów ziemi, włościanie wsi Huta Stara 17 mórg i 93 pręty, włościanie wsi Huta Szklana 10 mórg i 173 pręty, włościanie wsi Zabijak przekazali właścicielowi dóbr Pińczyce 13 mórg i 296 prętów w zamian za co otrzymali od niego 14 mórg i 225 prętów.
W 1905 r. dobra posiadały powierzchnię 688 dziesięcin i 627 sążni. W tymże samym roku wydzielono z nich 264 dziesięciny i 1443 sążnie dla: Kolonia Pińczyce nr 1 – 151 dziesięcin i 1098 sążni; Stara Huta – 61 dziesięcin i 149 sążni; Zabijak – 36 dziesięcin i 634 sążnie; Huta Szklana – 15 dziesięcin i 1962 sążnie. Po wydzieleniu powyższych obszarów powierzchnia dóbr zmniejszyła się do 423 dziesięcin i 158 sążni.
Z dóbr Pińczyce w 1910 r. wydzielono folwark Trzcionki o powierzchni 109 mórg i 293 prętów.
Z dóbr Pińczyce w 1911 r. wydzielono folwark Trzcionki litera A o powierzchni 60 mórg i 59 prętów.
Hipolit Stojowski nabył dobra Pińczyce na licytacji publicznej 7/19.11.1868 r. za 68.000 rubli, ponieważ dobra te zostały wystawione na sprzedaż przymusową przez Towarzystwo Kredytowe Ziemskie, a ich poprzednim właścicielem był August Kazimierz Stojowski.
Kamilla ze Stojowskich Stojowska żona Kazimierza Stojowskiego otrzymała te dobra od swojego ojca Hipolita Stojowskiego 10/22.03.1872 r.
Stanisław Gustaw Leski nabył dobra Pińczyce od Kamilli Stojowskiej 15/27.04.1872 r. za 71.595 rubli wraz z inwentarzem żywym i martwym.
Ambroży Zaborowski nabył dobra Pińczyce od Stanisława Gustawa Leskiego 12/24.10.1873 r. za 74.000 rubli.
Ambroży Zaborowski sprzedał z dóbr Pińczyce 3/15.12.1884 r. ziemię następującym osobom: 1.Julian Służałek syn Piotra 18 mórg i 105 prętów za 1743 ruble i 25 kopiejek, 2.Józef Przybyłko, syn Andrzeja 41 mórg i 206 prętów za 3330 rubli, 3.Wincenty Wyderko syn Wacława 10 mórg i 298 prętów za 1077 rubli i 34 i pół kopiejki, 4.Bolesław Bontani syn Wincentego 2 morgi i 120 prętów za 276 rubli, 5.Jan Będkowski syn Kacpra 4 morgi i 38 prętów za 425 rubli, 6.Marcin Bereza syn Wincentego 4 morgi i 108 prętów za 449 rubli, 7.Ksawery Celler syn Józefa 4 morgi i 68 prętów za 435 rubli i 33 kopiejki, 8.Józef Berezin syn Piotra 6 mórg i 135 prętów za 663 ruble i 35 kopiejek, 9.Wojciech Sularz syn Tomasza 6 mórg i 286 prętów za 482 ruble i 66 kopiejek, 10.Urszula Maraszyj? córka Filipa z domu Sajdak? 21 mórg i 155 prętów za 1861 rubli i 84 kopiejki, 11.Dawid syn Jochima i Gella córka Wolfa z domu Rozenman małżeństwo Rozenbaum? 11 mórg i 37 prętów za 947 rubli i 34 kopiejki, 12.Stanisław Grabowski syn Stanisława 6 mórg i 260 prętów za 583 ruble i 66 kopiejek, 13.Józef Żak syn Jana 9 mórg i 155 prętów za 618 rubli i 59 kopiejek, 14.Filip Duda syn Jana 12 mórg i 85 prętów za 1105 rubli i 50 kopiejek, 15.Franciszek Huczyński syn Jana 7 mórg i 255 prętów za 706 rubli i 50 kopiejek, 16.Jan Syrek syn Grzegorza 6 mórg i 15 prętów za 484 rubli, 17.Józef Będkowski syn Franciszka 4 morgi i 6 prętów za 321 rubli i 60 kopiejek, 18.Ignacy Będkowski syn Antoniego 52 pręty za 25 rubli, 19.Józefa Szmal córka Idziego z domu Ociepka 1 morga i 240 prętów za 210 rubli i 34 kopiejki, 20.Michał Koronowicz syn Ignacego i Walenty Michalski syn Macieja 4 morgi za 400 rubli, 21.Antoni Nowak syn Franciszka 3 morgi i 40 prętów za 376 rubli, 22.Franciszek Machura syn Macieja 28 mórg i 32 pręty za 2341 rubli i 34 kopiejki, 23.Mikołaj Machura syn Macieja 3 morgi i 20 prętów za 349 rubli, 24.Piotr Machura syn Macieja 5 mórg i 60 prętów za 452 ruble, 25.Marcin Sroka syn Wojciecha 3 morgi i 5 prętów za 341 rubli i 66 kopiejek, 26.Robert Piechułek? syn Franciszka 3 morgi i 30 prętów za 372 ruble, 27.Franciszka Kobiela córka Filipa z domu Bilka? 22 morgi za 1000 rubli, 28.Katarzyna Sołtysik córka Jana z domu Całka 30 mórg za 600 rubli, 29.Wojciech Duda syn Kazimierza 3 morgi za 80 rubli, 30.Stefan Jakubczyk syn Tomasza 4 morgi za 116 rubli, 31.Jan Będkowski synowi Antoniego 3 morgi i 305 prętów za 331 rubli i 50 kopiejek.
Ambroży Zaborowski sprzedał z dóbr Pińczyce 4/16.12.1885 r. ziemię następującym osobom: 1.Józef Nowak syn Franciszka 1 morga i 280 prętów za 235 rubli i 30 kopiejek, 2.Ludwik Karnkowski syn Błażeja 2 morgi za 170 rubli, 3.Jan Karnkowski syn Błażeja 2 morgi za 170 rubli, 4.Józef Postułko syn Józefa 4 morgi i 87 prętów za 322 ruble i 50 kopiejek, 5.Maciej Małota syn Walentego 4 morgi za 340 ruble, 6.Błażej Karnkowski syn Michała 2 morgi za 100 rubli, 7.Antoni Grabowski syn Łukasza 160 prętów za 40 rubli, 8.Jan Szmal syn Andrzeja 1 morga i 50 prętów za 88 rubli, 9.Jan Zenderowski syn Tomasza 3 morgi i 160 prętów za 265 rubli, 10.Mikołaj Machura syn Macieja 130 prętów za 50 rubli, 11.Wojciech Duda syn Kazimierza 1 morga za 70 rubli, 12.Antoni Nowak syn Franciszka 1 morga za 110 rubli, 13.Marcin Sroka syn Wojciecha i Antoni Kubik syn Bernarda 3 morgi i 50 prętów za 280 rubli, 14.Antoni Kubik syn Bernarda 2 morgi i 5 prętów za 210 rubli, 15.Franciszek Machura syn Macieja 2 morgi za 200 rubli, 16.Jan Grabiński syn Łukasza 200 prętów za 58 rubli, 17.Mikołaj Sołtysik syn Leona 1 morga i 56 prętów za 110 rubli, 18.Ignacy Będkowski syn Antoniego 2 morgi za 150 rubli, 19.Szczepan Jakubczyk syn Tomasza 223 pręty za 70 rubli.
Ambroży Zaborowski sprzedał z dóbr Pińczyce 5/17.12.1885 r. ziemię następującej osobie: 1.Józef Nowak syn Franciszka 2 morgi i 30 prętów za 236 rubli i 2 kopiejki.
Ambroży Zaborowski sprzedał z dóbr Pińczyce 3/15.12.1886 r. ziemię następującym osobom:
1.Jan Zenderowski syn Tomasza 1 morga i 121 prętów za 135 rubli, 2.Wojciech Duda syn Filipa 5 mórg za 375 rubli, 3.Paweł Strzelecki syn Tomasza 2 morgi za 150 rubli, 4.Michał Małota syn Macieja 4 morgi za 310 rubli, 5.Andrzej Uchnast syn Tomasza 1 morga i 287 prętów za 150 rubli, 6.Franciszka Kobiela córka Filipa z domu Balin 1 morga i 100 prętów za 140 rubli, 7.Mikołaj Machura syn Macieja 1 morga za 110 rubli, 8.Walenty Machura syn Tomasza 3 morgi za 225 rubli, 9.Zofia Szildt z domu Kowalska 8 mórg i 79 prętów za 500 rubli.
Obszar o powierzchni 72 mórg i 26 prętów nabyli Jan syn Józefa i Helena córka Mikołaja Przybyłko małżeństwo Szaniawscy w ¾ i Adam Lange syn Jana w ¼ od Ambrożego Zaborowskiego 14/26.06.1887 r. za 10.075 rubli.
Ambroży Zaborowski sprzedał z dóbr Pińczyce 7/19.02.1894 r. ziemię następującym osobom: 1.Antoni Nowak syn Franciszka 2 morgi i 245 prętów za 140 rubli, 2.Antoni Ociepka syn Kajetana 34 pręty za 12 rubli, 3.Antoni Zenderowski syn Jana 2 morgi za 100 rubli, 4.Wojciech Zenderowski syn Jana 2 morgi za 100 rubli, 5.Mikołaj Sołtysik syn Leona 8 mórg i 26 prętów za 400 rubli, 6.Katarzyna Rudawska z domu Lebiecka żona Antoniego Rudawskiego 3 morgi i 250 prętów za 190 rubli, 7.Józef Postułko syn Józefa 1 morga i 130 prętów za 70 rubli, 8.Marianna Postułko z domu Krzecik? żona Jana Postułko 1 morga i 150 prętów za 75 rubli, 9.Grzegorz Będkowski syn Antoniego 1 morga i 35 prętów za 49 rubli, 10.Wojciech Sularz syn Tomasza 2 morgi i 10 prętów za 100 rubli, 11.Wincenty Uchnast syn Kazimierza 1 morga i 5 prętów za 49 rubli, 12.Teofil Machura syn Mikołaja 195 prętów za 40 rubli, 13.Wdowa Urszula Marasińska córka Feliksa z domu Sajdak? 2 morgi i 5 prętów za 100 rubli, 14.Jan Będkowski syn Mikołaja 1 morga za 49 rubli, 15.Tomasz Ociepka syn Bartłomieja 2 morgi za 100 rubli, 16.Walenty Uchnast syn Piotra 1 morga za 49 rubli, 17.Antonina Będkowska córka Franciszka z domu Krawczyk żona Józefa Będkowskiego 1 morga za 49 rubli, 18.Stanisław Nowak syn Antoniego 1 morga za 49 rubli, 19.Karol Rudawski syn Pawła 150 prętów za 25 rubli, 20.Jan Będkowski syn Kacpra 2 morgi i 237 prętów za 140 rubli.
Ambroży Zaborowski sprzedał z dóbr Pińczyce 8/20.02.1894 r. ziemię następującym osobom: 1.Antoniemu Grząść synowi Wojciecha 2 morgi i 203 pręty za 80 rubli, 2.Julian Służałek syn Piotra 6 mórg i 50 prętów za 240 rubli.
Stanisław Gąsiorowski syn Stanisława nabył 10 mórg i 153 pręty od małżeństwa Józefa i Heleny Szaniawskich 25.02/8.03.1896 r. za 2500 rubli.
Ignacy Będkowski syn Antoniego, Jan Będkowski syn Kacpra, Ignacy Kaleta syn Andrzeja, Marcin Grabiński syn Stanisława nabyli 43 morgi i 166 i pół pręta od małżeństwa Józefa i Heleny Szaniawskich 7/19.10.1898 r. za 1700 rubli.
Wincenty Wyderko sprzedał należące do siebie 10 mórg i 298 prętów Izydorowi synowi Jana i Jadwidze córce Tomasza z domu Wal małżeństwu Knapik 16/28.12.1899 r. za 940 rubli.
Zygmunt Jan Zaborowski nabył dobra Pińczyce po swym zmarłym ojcu Ambrożym Zaborowskim na mocy protokołu postępowania spadkowego z 17/30.07.1900 r.
Adam Lange i Stanisław Gąsiorowski sprzedali należące do siebie 2 morgi i 15 prętów na własność dla wsi i gminy Pińczyce 7/20.04.1901 r. za 3000 rubli.
Z nieznanych przyczyn akty sprzedaży ziemi z dóbr Pińczyce z lat 1884 – 1901 w księdze wieczystej tych dóbr wpisano w większości dopiero w 1906 roku. Nie wiadomo skąd to opóźnienie, w grę wchodzić mogło brak sporządzonych map do sprzedanej ziemi. Wiadomo, że pomiary dóbr zrobiono dopiero w 1905 r. i wtedy zapewne też geodezyjnie podzielono sprzedaną wcześniej ziemię. Stąd właścicieli wpisano dopiero w 1906 r. Brak jest w księdze kolejnych wpisów odnośnie własności dóbr, można więc ostatecznie przyjąć, że jako zwarta całość dobra ziemskie Pińczyce przestały istnieć w latach 1884 – 1901.
Jest jeszcze pewna ciekawa rzecz, otóż w 1901 r. Adam Lange i Stanisław Gąsiorowski sprzedali należące do siebie 2 morgi i 15 prętów dla wsi i gminy Pińczyce za 3000 rubli. Bardzo wysoka suma jak na tak niewielki obszar sugeruje, że nie był on pusty. To właśnie zapewne na tym terenie stał dwór w Pińczycach. To by wyjaśniało dlaczego w tym dworze znajdowały się w XX wieku różne instytucje państwowe: szkoła, posterunek milicji obywatelskiej, świetlica dla dzieci. Teraz jest tutaj plebania. Adam Lange w 1887 r. wraz z małżeństwem Szaniawskich nabyli 72 morgi od właściciela dóbr Ambrożego Zaborowskiego za 10.075 rubli. Również bardzo wysoka cena wskazująca, że na sprzedanym obszarze były zabudowania dworskie. Na tej podstawie można stwierdzić, że Ambroży Zaborowski od 1884 r. sprzedawał ziemię z dóbr, a następnie w 1887 r. sprzedał dwór i zabudowania folwarczne, by do roku 1894 wyprzedać resztę ziemi. Po roku 1894 do 1901 ziemia przechodzi już przez kolejnych właścicieli, ale formalności prawno – geodezyjne przeprowadzono dopiero w latach 1905 – 1906, to by wyjaśniało dlaczego w 1900 r. jako właściciela dóbr wpisano Zygmunta Jana Zaborowskiego, syna Ambrożego, pomimo tego, że z księgi wieczystej nie wynika, aby Zygmunt Jan Zaborowski jeszcze cokolwiek sprzedawał. Z drugiej strony w 1905 r. wydzielono z dóbr pewne obszary (Kolonia Pińczyce Nr 1, Stara Huta, Zabijak, Huta Szklana). Być może należały one jeszcze do Zygmunta Jana Zaborowskiego i zostały przez niego później rozsprzedane. Tego nie wiem. Nie widziałem ksiąg wieczystych tego obszaru, więc sprawa w tym temacie pozostaje otwarta. Niekiedy bywało też, że do nowych, wydzielonych obszarów włączano po prostu wcześniej sprzedaną ziemię. Jeżeli zaś chodzi o nazwiska osób, które nabyły ziemię z dóbr Pińczyce to zostały one zapisane w języku rosyjskim, niestety nie zawsze wyraźnie. Stąd znaki zapytania przy niektórych nazwiskach, gdzie nie byłem pewny pisowni. Być może ktoś z czytelników znający lepiej nazwiska na tamtejszym terenie będzie w stanie poprawić bądź potwierdzić ich pisownię.
W 1777 r. majątek Pińczyce nabył Michał Bontani od Tomasza Dziembowskiego, następnie właścicielami dóbr stali się Stojowscy poprzez małżeństwo Karoliny z Bontanich z Janem Stojowskim. Stojowscy byli właścicielami dóbr Pińczyce do roku 1872. Pińczyce w tym okresie wraz z rodzinami Bontanich i Stojowskich dobrze opisał Paweł Molendowski w kwartalniku „Korzenie” (Biuletyn Kongregacji Genealogicznej „Korzenie” Kamienica Polska i okolice: red. A. Kuśnierczyk): Bontani – herbu Bontani Nr 1 z 2011 r. s. 20 – 21, 23; Bontaniowie (herbu własnego) i Jordan – Stojowscy (herbu Trąby) – dziedzice Pińczyc Nr 3 z 2011 r. s. 4 – 7.
Z ksiąg metrykalnych parafii Koziegłówki:
6.06.1806 r. zmarł w Pińczycach jaśnie wielmożny Jan Kazimierz Bontani wdowiec i dziedzic dóbr Pińczyce z przyległościami Zabijak, Hucisko i Szklana Huta, lat około 70, na puchlinę wodną, wszystkie sakramenty przyjął. (Księga zgonów 1794 – 1810, s. 127)
2.11.1806 r. chrzest urodzonej 12 przeszłego [miesiąca] o godzinie 3 imionami Kordula Salomea córki jaśnie wielmożnego Adama Kordzikowskiego dzierżawcy dóbr Pińczyce i jaśnie wielmożnej Marianny Bontani. Rodzice chrzestni: jaśnie wielmożny Kazimierz Bontani dziedzic dóbr Pińczyce i Ciągowice i jaśnie wielmożna Kordula Lochman z jaśnie wielmożnym Marcinem Lochman dziedzicem dóbr Tuliszów. (Księga urodzonych 1803 – 1817, s. 121)
27.01.1813 r. o 10 przed południem zawarto małżeństwo: Jan Stojowski kawaler, Radca Powiatu Częstochowskiego, lat 29 podług metryki wyjętej z ksiąg kościoła Częstochowskiego, zamieszkały we wsi Brzezinach w powiecie częstochowskim w asystencji ojca Stanisława Stojowskiego zamieszkałego we wsi Pradłach, sędziego Pokoju Powiatu Pileckiego, matka Tekla z Otffinowskich nieżyjąca, z Karoliną Bontani panna małoletnia we wsi Pińczycach zamieszkała, kończąca lat 18 podług metryki wyjętej z ksiąg kościoła Radomskiego, zamieszkała we wsi Pińczycach przy rodzicach w asystencji ojca Kazimierza Bontaniego zamieszkałego we wsi Pińczycach, matka Kunegunda z Szaniawskich dla słabości nieobecna. Świadkowie: urodzony Adam Kordzikowski lat 57 na Jastrzębiu zamieszkały w powiecie lelowskim, urodzony Jan Kanty Dembiński lat 28 we wsi Pińczycach zamieszkały na Ekonomii, wielmożny urodzony Adam Kiedrzyński lat 29 we wsi Krępach zamieszkały w powiecie radomskim, wielmożny urodzony Daniel Błeszyński lat 25 we wsi Dobrynicach zamieszkały w powiecie kaliskim. (Księga małżeństw 1813, akt nr 1)
25.06.1817 r. o godzinie 8 rano urodziła się we dworze w Pińczycach Angela Elżbieta Stojowska córka Jana Stojowskiego dziedzica wsi Pińczyce z przyległościami lat 33 i Karoliny z Bontanich lat 23. Świadkowie: Józef Karoński lat 33 dziedzic wsi Osiek i Mysłów tamże zamieszkały i Józef Chodorowicz lat 34 zamieszkały w mieście Pilica pisarz powiatów lelowskiego i pilickiego. (Księga urodzeń 1817, akt nr 46)
7.03.1818 r. o godzinie 6 rano zmarła w Pińczycach Elżbieta Stojowska licząca 8 miesięcy córka Jana Stojowskiego dziedzica wsi Pińczyce i Karoliny z Bontanich zamieszkałych w wsi Pińczyce w dworze. Świadkowie: Jan Kanty Dembiński ekonom i Walenty Kozłowski dyrektor, obaj w wsi Pińczyce zamieszkali. (Księga zmarłych 1818, akt nr 15)
20.07.1818 r. o godzinie 2 po południu urodziła się we dworze w Pińczycach Magdalena Anna Stojowska córka Jana Stojowskiego dziedzica wsi Pińczyce lat 34 we wsi Pińczycach zamieszkałego i Karoliny z Bontanich lat 24. Świadkowie: Józef Karoński lat 36 w wsi Osiek zamieszkały dziedzic wsi Osiek i Mysłów i Feliks Karoński lat 34 radca powiatu częstochowskiego dziedzic Nowej Wsi tamże zamieszkały w parafii częstochowskiej. (Księga urodzeń 1818, akt nr 43)
26.11.1818 ślub Feliks Karoński kawaler radca powiatu częstochowskiego lat 36 z Franciszką Stojowską panną lat 18. Świadkowie: Wawrzyniec Otfinowski szambelan z wsi Bodziejowice parafii Irządze i Józef Chodorowicz pisarz powiatów pilickiego i lelowskiego z Pilicy. (Księga małżeństw 1818, akt nr 33)
3.08.1819 r. o godzinie w pół do dwunastej w nocy urodził się we dworze w Pińczycach August Kazimierz Józef Stojowski syn Jana Stojowskiego marszałka powiatu lelowskiego dziedzica wsi Pińczyce lat 35 w Pińczycach zamieszkałego i Karoliny z Bontanich lat 25. Świadkowie: Kazimierz Bontani chorąży wojsk polskich lat 63 zamieszkały w Pradłach parafii Irządze i Józef Karoński sędzia pokoju powiatu lelowskiego lat 38 dziedzic wsi Osiek, tamże zamieszkały. (Księga urodzeń 1819, akt nr 45)
2.10.1820 r. o godzinie 8 rano urodził się we dworze w Pińczycach Hieronim Michał Franciszek Stojowski syn Jana Stojowskiego dziedzica wsi Pińczyce lat 40 we wsi Pińczyce zamieszkałego i Karoliny z Bontanich lat 26. Świadkowie: Kanty Dembiński lat 35 ekonom w wsi Pińczyce zamieszkały i Błażej Królikowski lat 24 leśniczy w wsi Pińczyce zamieszkały. (Księga urodzeń 1820, nr 73)
24.02.1822 r. o godzinie 5 rano urodziła się we dworze w Pińczycach Eleonora Konstancja Stojowska córka Jana Stojowskiego lat 39 dziedzica wsi Pińczyce w Pińczycach zamieszkałego i Karoliny z Bontanich lat 29. Świadkowie: Michał Bontani lat 29 zamieszkały we wsi Ciągowice i Józef Rys lat 66 doktor powiatu lelowskiego zamieszkały w mieście Siewierz. (Księga urodzeń 1822, akt nr 17)
12.06.1824 r. o godzinie 4 po południu ślub: Stanisław Józef Żarski kawaler pełnoletni dziedzic wsi Kończyce leżącej w powiecie krakowskim w obwodzie miechowskim w województwie krakowskim w tejże samej wsi zamieszkały liczący lat 30 podług metryki wyjętej z ksiąg kościoła Irządzkiego, syn zmarłego Józefa Żarskiego w asystencji matki swojej Tekli z Czernickich Żarskiej w wsi Kończycach zamieszkałej z Antoniną Heleną Karoliną Bontani córką po zmarłym Leonie Bontanim w asystencji matki Marianny z Mizgierów z pierwszego ślubu Bontani a z drugiego Kordzikowskiej, zamieszkałą we wsi Brzeziny w powiecie częstochowskim w obwodzie wieluńskim województwie kaliskim liczącą podług metryki wyjętej z ksiąg kościoła Matczyńskiego lat 28. Świadkowie: ze strony nowożeńca Adolf Krajewski naddozorca Straży Granicznej Rządu Królestwa Polskiego w Krakowie zamieszkały lat 25, Daniel Rayski dziedzic dóbr Biała Błotna w powiecie pilickim w obwodzie olkuskim województwie krakowskim zamieszkały w tejże wsi, ze strony nowej żony Tomasz Bontani stryj dziedzic dóbr Ciągowice i Żabia Wola (natenczas w Ciągowicach zamieszkały) w powiecie błońskim obwodzie warszawskim województwie mazowieckim lat 56, Jan Stojowski dziedzic dóbr Pińczyce, Pradła i Brzeziny w Pińczycach zamieszkały brat stryjeczny lat 40. (Księga małżeństw 1824, akt nr 24)
1.04.1826 r. o godzinie 10 wieczór urodził się w Pińczycach Franciszek Józef Karol Stojowski syn Jana Stojowskiego dziedzica dóbr Pińczyce tamże zamieszkałego lat 40 i Karoliny z Bontanich lat 32. Rodzice chrzestni: Jan Palmowski i Agnieszka Korulka oboje z Pińczyc. Świadkowie: Józef Rys lekarz obwodowy w Siewierzu zamieszkały lat 60 i Łukasz Otfinowski w Pińczycach trudniący się ekonomią lat 36. (Księga urodzeń 1826, akt nr 78)
4.04.1828 r. o godzinie 3 z południa urodziła się w Pińczycach w domu pod nr 1 Waleriana Teodora Stojowska córka Jana Nepomucena Stojowskiego dziedzica dóbr Pińczyce w Pińczycach zamieszkałego lat 42 i Karoliny z Bontanich lat 33. Rodzice chrzestni: ksiądz Stanisław Jasiński kanonik łowicki proboszcz miasta Koziegłowy i Tekla Otfinowska w Pińczycach bawiąca. Świadkowie: Łukasz Otfinowski w Pińczycach trudniący się ekonomią lat 36 i Błażej Królikowski leśniczy lasu Pińczyckiego lat 32 w Pińczycach zamieszkały. (Księga urodzeń 1828, akt nr 60)
16.05.1836 r. o godzinie 12 w południe ślub: Jan Kanty Kmita kawaler lat 28 urodzony w Strzegowej syn Jędrzeja Kmity i Marianny z Pinocych zmarłych, dzierżawca wsi Tąpkowice z panną Marianną Stojowską lat 20 mającą córką Jana Nepomucena Stojowskiego i Karoliny z Bontanich w Pińczycach przy rodzicach zamieszkałą w Pińczycach urodzoną. Umowy przedślubnej nie zawarli. Świadkowie: Joachim Bobrowski dziedzic dóbr Mijaczów w Mijaczowie zamieszkały lat 51 i Tomasz Bontani dziad nowozaślubionej dziedzic dóbr Ciągowice tamże zamieszkały lat 78. (Księga małżeństw 1836, akt nr 33) [W akcie ślubu jest pewna pomyłka, bowiem Tomasz Bontani nie był dziadkiem Marianny Stojowskiej lecz bratem jej dziadka czyli był dziadkiem stryjecznym]
16.11.1837 r. o godzinie 1 po południu zmarł w Pińczycach Jan Nepomucen Stojowski lat 54 mający, dziedzic dóbr Pińczyce, Pradła z przyległościami w Pińczycach zamieszkały w domu pod nr 1, urodzony w Brzezinach syn Stanisława i Tekli z Otfinowskich, zostawiwszy po sobie owdowiałą żonę Karolinę z Bontanich. Świadkowie: Piotr Matuszewski ekonom dóbr Pińczyce lat 33 i Błażej Królikowski dozorca lasów Pińczyckich lat 41 w Pińczycach zamieszkali. (Księga zmarłych 1837, akt nr 119)
22.02.1843 r. o godzinie 1 po południu ślub: Adolf Jabłonowski kawaler dzierżawca dóbr Wrzosowa lat 34 urodzony w mieście Gowarczów w guberni sandomierskiej zamieszkały we Wrzosowej guberni kaliskiej parafii Starej Częstochowy, synem zmarłych Kacpra i Tekli z Straszów z panną Bogumiłą Stojowską lat 26 urodzoną w Pradłach w parafii Irządze w Pińczycach zamieszkałą córką zmarłego Jana Stojowskiego i Karoliny z Bontanich żyjącej dziedziców dóbr Pińczyce i Pradła. Umowy przedślubnej nie zawarli. Świadkowie: Tomasz Bontani dziad nowozaślubionej sędzia pokoju dziedzic dóbr Ciągowice lat 77 w Ciągowicach zamieszkały i Kazimierz Skorupka dziedzic dóbr Błeszno lat 37 w Błesznie zamieszkały. (Księga małżeństw 1843, akt nr 29) [W akcie ślubu jest pewna pomyłka, bowiem Tomasz Bontani nie był dziadkiem Marianny Stojowskiej lecz bratem jej dziadka czyli był dziadkiem stryjecznym]
28.11.1844 r. o godzinie 12 w południe ślub: Józef Chodorowicz wdowiec po Mariannie z Łęskich zmarłej dnia 4.11.1843 r. mający lat 61 dziedzic dóbr Krzykawka w Królestwie Polskim w Krakowie zamieszkały synem zmarłych Jędrzeja i Katarzyny z Linczeskich z Eleonorą Konstancją Stojowską panną mającą lat 22 urodzoną w Pińczycach córką zmarłego Jana Nepomucena Stojowskiego i żyjącej Karoliny z Bontanich w Pińczycach zamieszkałą. Umowy przedślubnej nie zawarli. Świadkowie: Jan Wolicki naddzierżawca Ekonomii Koziegłowy lat 40 zamieszkały w Koziegłowach i Adolf Jabłonowski dzierżawca dóbr Wrzosowa lat 34 we Wrzosowej zamieszkały. (Księga małżeństw 1844, akt nr 61)
14.02.1849 r. o godzinie 1 po południu. Ślub: Hipolit Zalassowski kawaler dziedzic dóbr Żelisławice urodzony w Żelisławicach w parafii Siewierz tamże zamieszkały lat 28 syn zmarłego Hipolita Zalassowskiego i żyjącej Felicjanny z Wojcickich zamieszkałej we wsi Kazimierzów z Walerią Teodorą Stojowską panną urodzoną w Pińczycach mającą lat 20 przy matce zamieszkałą córką zmarłego Jana Nepomucena Stojowskiego dziedzica dóbr Pińczyce, Pradła i innych i żyjącej Karoliny z Bontanich w Pińczycach zamieszkałej. Umowy przedślubnej nie zawarli. Świadkowie: Michał Bontani dziedzic dóbr Chlewice tamże zamieszkały lat 56 i Józef Psarski dzierżawca dóbr Dziewki tamże zamieszkały lat 37. (Księga małżeństw 1849, akt nr 23)
17.01.1858 r. o godzinie 12 w północy urodził się w dworze w Pińczycach pod nr 1 Jan Nepomucen Antoni Edward Stojowski syn Kazimierza Stojowskiego dziedzica wsi Pińczyce z przyległościami sędziego Sądu Pokoju Okręgu Lelowskiego w Pińczycach zamieszkałego lat 38 i Kamilli ze Stojowskich lat 20. Rodzice chrzestni: Hipolit Stojowski dziedzic wsi Krasocin z przyległościami i Karolina Stojowska z Pińczyc w asystencji Edwarda Lemańskiego rotmistrza wojsk rosyjskich i Walerii Zalassowskiej z Żelisławic. Świadkowie: Wincenty Sroczyński guwerner lat 48 i ksiądz Zachariasz Mikołajczyk kapelan kaplicy w Pińczycach obaj w Pińczycach zamieszkali. (Księga urodzeń 1858, akt nr 17)
26.07.1860 r. o 7 wieczorem urodził się w Pińczycach Jan Ignacy Stanisław Stojowski syn Kazimierza Stojowskiego dziedzica wsi Pińczyce z przyległościami sędziego Sądu Pokoju Okręgu Lelowskiego w Pińczycach zamieszkałego lat 40 i Kamilli ze Stojowskich lat 24. Rodzice chrzestni: Michał Stojowski dziedzic dóbr Pradła i Eligia Chodorowicz dziedziczka dóbr Krzykawka. Świadkowie: Wincenty Sroczyński były guwerner lat 50 i Jan Adamski lokaj lat 55 obaj w Pińczycach zamieszkali. Chrzest odbył się 20.04.1861 r. Spóźnienie spisania aktu nastąpiło z przyczyny ciągłej nieobecności ojca dziecka. (Księga urodzeń 1861, akt nr 81)
23.04.1861 r. o godzinie 11 przed południem zmarł Jan Ignacy Stanisław Stojowski dziecko mające 9 miesięcy, tu w Pińczycach zamieszkały i urodzony pod nr 1, syn Kazimierza i Kamilli ze Stojowskich małżeństwa Stojowskich. Świadkowie: Kazimierz Stojowski dziedzic dóbr Pińczyce z przyległościami sędzia Sądu Pokoju Okręgu Lelowskiego lat 40 i Wincenty Sroczyński były guwerner lat 50. (Księga zmarłych 1861, akt nr 67)
6.01.1859 r. o godzinie 8 rano urodził się w Pińczycach Kasper Władysław Antoni Stojowski syn Kazimierza Stojowskiego dziedzica wsi Pińczyce tamże zamieszkałego sędziego Sądu Pokoju Okręgu Lelowskiego lat 41 i Kamilli ze Stojowskich lat 21. Rodzice chrzestni: Wiktor Lemański dziedzic Zagórza i Karolina Stojowska babka. Świadkowie: Jan Juszkiewicz rządca dóbr Pińczyce lat 38 i August Schild piwowar lat 41 w Pińczycach zamieszkali. Chrzest odbył się 8.01.1862 r. Spóźnienie spisania aktu nastąpiło z przyczyny przybycia rodziców chrzestnych. (Księga urodzeń 1862, akt nr 6)
5.06.1862 r. o godzinie 2 rano urodziła się w Pińczycach Maria Kazimiera Karolina Stojowska córka Kazimierza Stojowskiego dziedzica wsi Pińczyce z przyległościami sędziego Sądu Pokoju w Pińczycach zamieszkałego lat 41 i Kamilli ze Stojowskich lat 21. Rodzice chrzestni: Hipolit Stojowski dziedzic Krasocina i Kamilla Maltzahn baronowa z Paryża. Świadkowie: Jan Juszkiewicz rządca dóbr Pińczyce lat 38 i August Schild piwowar lat 41 w Pińczycach zamieszkali. Chrzest odbył się 19.10.1862 r. Spóźnienie spisania aktu nastąpiło jedynie z przyczyny oczekiwania przybycia rodziców chrzestnych. (Księga urodzeń 1862, akt nr 210)
20.09.1864 r. o godzinie 7 wieczór zmarła w Pińczycach Maria z Łuczyckich Stojowska obywatelka wdowa w Pińczycach zamieszkała pod nr 1, lat 78 licząca, urodzona w Dąbrowicy w parafii Obiechów, córka zmarłych Michała i Barbary małżeństwa Łuczyckich. Świadkowie: Kazimierz Stojowski dziedzic dóbr Pińczyce sędzia pokoju Okręgu Lelowskiego lat 46 i August Schild piwowar lat 48 w Pińczycach zamieszkali. (Księga zmarłych 1864, akt nr 144)
15/27.05.1876 r. o godzinie 6 po południu urodził się we wsi Pińczyce Zygmunt Jan Zaborowski syn Ambrożego Zaborowskiego lat 42 Rzeczywistego Radcy Stanu, Kamer – Herra Jego Cesarskiej Mości, właściciela dóbr Pińczyce i Michaliny z Miączyńskich lat 27. Rodzice chrzestni: Zygmunt Zaborowski Prezes Trybunału Cywilnego zamieszkały w gubernialnym mieście Siedlce i Maria Wrotnowska zamieszkała w mieście Warszawa przy ulicy Mazowieckiej pod numerem domu 16. Świadkowie: Ksawery Celler lat 46 wójt gminy Pińczyce i Adolf Synowski pisarz urzędu gminy lat 32, obaj zamieszkali we wsi Pińczyce. (ASC urodzenia, akt nr 129 z 1876 r.)
7/19.08.1877 r. o 3 rano urodził się we wsi Pińczyce Bernard Jan Zaborowski syn Ambrożego Zaborowskiego lat 43 Rzeczywistego Radcy Stanu, Kamer – Herra Jego Cesarskiej Mości, właściciela dóbr Pińczyce i Michaliny z hrabiów Miączyńskich lat 29. Rodzice chrzestni: Jan Gliński syn Józefa właściciel dóbr Boniewo tejże parafii w guberni warszawskiej w powiecie włocławskim i hrabina Maria Miączyńska córka Witolda zamieszkała we wsi Wielgie tejże parafii w powiecie lipnowskim w guberni płockiej. Świadkowie: Mikołaj Wiśniewski ekonom lat 60 i Aleksander Szczerbiński kowal? lat 45, obaj zamieszkali we wsi Pińczyce. (ASC urodzenia, akt nr 156 z 1877 r.)
Na fotografiach poniżej:
1. Dwór w Pińczycach. Zbudowany w drugiej połowie XVIII w. Był wielokrotnie przebudowywany, został też uszkodzony w czasie pożaru, niestety zatracił cechy stylowe. Obecnie plebania.
2. Kościółek obok dworu nad wejściem którego znajduje się napis: „Ta Świątynia Pańska wystawiona na Chwałę Boga w Trójcy S. Jedynego i na Cześć S. Michała przez Jana Kazimierza i Kassyldę Bontaniów w Roku 1784. Restaurowana Przez Jana Nepomucena i Karolinę z Bontaniów Jordan Stojowskich w Roku 1834”.
W kryptach kościółka pochowano członków rodziny Bontanich i Stojowskich. Wewnątrz kościółka znajdują się dwa epitafia, których tekst zamieścił w swoim artykule Paweł Molendowski. Pierwsze dotyczy Jana Kazimierza Bontatniego, fundatora tej kaplicy, zmarłego 6.06.1806 r. oraz Kazimierza Bonatniego zm. 15.08.1825 r. i jego żony Kunegundy z Szaniawskich zm. 29.04.1814 r. Drugie epitafium dotyczy Jana Nepomucena Jordan Stojowskiego zm. 16.11.1837 r.
 
 
 
 
 
Załączniki:
Za tę wiadomość podziękował(a): Michał Mugaj, Teresa Łukasik

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

3 miesiąc 4 tygodni temu #42456 przez Marzena Gajdziak
Ja mam aktualne zdjęcia tego folwarku , ponoć za domem jest stary dworek 
zdjęcia tu  (1) Genealogia i Potomkowie Koziegłowy i Koziegłówki oraz wiosk przylegajacych | Facebook

Marzena A. M.

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

3 miesiąc 4 tygodni temu #42457 przez Marzena Gajdziak
Czy Pan Wie Gdzie był dokładnie ten dworek i jaki ród szlachecki tam mieszkał ? 
 

Marzena A. M.

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

3 miesiąc 3 tygodni temu #42466 przez Krzysztof Łągiewka
Pani Marzeno !
To jest jakaś zamknięta grupa na facebooku i żadnego dworku ani folwarku nie widzę. Trudno mi więc wypowiedzieć się w sprawie czegoś czego nie widzę. Proszę to zdjęcie tutaj wkleić, a nie odsyłać na zamknięte grupy. W innym razie nie jestem w stanie nic powiedzieć.

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

3 miesiąc 3 tygodni temu #42468 przez Marzena Gajdziak
Na grupie są zawarte informacje i moja osobista wiedza , zamknięta ale jak się wyśle zaproszenie to wszystko widać , są tam indeksy , tzw luki oraz inne informacje , te zdjęcia sa tylko na grupie i tam dostępne , warto dołączyć bo tam czasem pomagam innym osoba w szukaniu i dzielę się swoją wiedza . 
z moich informacji wiem że np w Koziegłówkach czy w Pińczycach był dworek szlachecki który istnieje do dziś , inne dworki raczej nie przetrwały , tu jestem sporadycznie a tam częściej . 

Marzena A. M.

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

3 miesiąc 3 tygodni temu #42470 przez Marzena Gajdziak
Jestem Historykiem Regionalista dawnej parafii Siewierz oraz Koziegłowy Koziegłówki , cos niecoś mogę pomóc ale z racji tego że nie jestem co dzień tu na stronie tylko sporadycznie ale jak ktoś ma pytanie i nie odpisze to warto na grupę wejść i napisać post .
Parafia Koziegłowy , Koziegłówki
www.facebook.com/groups/1992550304345135
parafia Siewierz
www.facebook.com/groups/208611379702841

Mając swoją wiedzę , chcę pomóc innym ale z racji braku finansów na wydanie książki stworzyłam grupę gdzie dzielę się swoją wiedzą dotyczącą tych parafii , jednocześnie indeksuje luki w aktach i rozpisuje na : pracowników danego dworku szlacheckiego , osoby zmarłe na pandemie oraz rozpisuje na ulice i numery domów gdzie kto mieszkał .

Marzena A. M.

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

3 miesiąc 2 tygodni temu #42478 przez Krzysztof Łągiewka
Pani Marzeno!
Nie wszyscy mają facebooka, nie każdy chce go zakładać tylko po to, żeby zapisać się do jakiejś zamkniętej grupy. Wypadałoby jednak zamieszczać te zdjęcia tutaj, jeśli chce Pani otrzymać jakieś informacje i odpowiedzi na swoje pytania. Jeżeli ma Pani zdjęcia jakiegoś dworku to może ktoś go rozpozna i Pani pomoże.
Pisze Pani, że wie o tym, że w Pińczycach był dworek szlachecki. Oczywiście, że był i nadal tam jest, a jego zdjęcia zamieściłem powyżej wraz z opisem dóbr Pińczyce. Czy Pani nie dostrzegła tego postu?
Czy w Koziegłówkach był dwór nie jestem pewien. Koziegłówki były częścią majoratu Koziegłowy. Folwark był w Koziegłowach. Po 1919 r. majoraty były parcelowane pomiędzy włościan. W okresie międzywojennym 65 ha ziemi miał w Koziegłówkach niejaki Stefan Maszadro. Nie wiem kim był. Skąd miał tyle ziemi? Być może w części kupił od włościan, a w części z parcelacji majoratu Koziegłowy. Czy posiadał jakiś dworek? Nie wiem.
Za tę wiadomość podziękował(a): Maria Nowicka-Ruman, Michał Mugaj, Teresa Łukasik

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

3 miesiąc 1 tydzień temu #42489 przez Krzysztof Łągiewka
Folwark Trzcionki
Wydzielony z dóbr Pińczyce w 1910 r. posiadał powierzchnię 109 mórg i 293 prętów.
Według pomiarów z 1911 r. jego powierzchnia wynosiła 114 mórg i 281 prętów.
Marek Plesner w dniu 3/15.12.1886 r. stał się wieczystym dzierżawcą następującej ziemi: 1. 170 mórg i 52 prętów w miejscu o nazwie Trzcionki i Jedlina, 2. 6 mórg.
Na licytacji publicznej w Sądzie Okręgowym w Piotrkowie 22.09.1897 r. folwark Trzcionki nabył Icek Majtlis syn Hersza.
Lejbuś Fiszel syn Hersza Majera i Henryk Otto Habelman syn Gotlieba w równych częściach nabyli folwark Trzcionki od Icka Majtlisa 17/29.05.1899 r.
Lejbuś Fiszel i Henryk Otto Habelman 31.12.1901/13.01.1902 r. wycenili ten folwark na 4000 rubli i dokonali jego podziału. Otto Habelman przejął 109 mórg i 293 pręty, a Lejbuś Fiszel 60 mórg i 59 prętów.
Decyzją Sądu Okręgowego w Piotrkowie dnia 21.12.1909 r. wieczysta dzierżawa folwarku Trzcionki została przekształcona w jego własność.
Henryk Otto Habelman 23.05.1918 r. za nr aktu 944 przed Janem Rajkowskim notariuszem w Sosnowcu sprzedał folwark Trzcionki wraz ze znajdującymi się na nim budynkami folwarcznymi za 60.855 marek polskich i 94 fenigi następującym osobom: 1.Antoni i Marianna z Dudów małżonkowie Grząść 33 morgi, 2.Piotr i Marianna małżonkowie Będkowscy 30 mórg, 3.Franciszek i Anna małżonkowie Cichy 18 mórg i 131 prętów, 4.Franciszek i Marianna małżonkowie Walo 7 mórg, 5.Grzegorz Będkowski 8 mórg, 6.Marianna Uchnast 2 morgi, 7.Michalina Uchnast 2 morgi, 8.Marcin Grząs 2 morgi, 9.Antoni Okularczyk 4 morgi, 10.Katarzyna Uchnast 2 morgi, 11.Mikołaj i Franciszka małżonkowie Będkowscy półtorej morgi, 12.Józefa Juda 4 morgi.

Folwark Trzcionki litera A
Wcześniej należący do dóbr Pińczyce, a następnie wydzielony. Jego powierzchnia wynosiła 60 mórg i 59 prętów.
Lejbuś Fiszel syn Hersza Majera i Henryk Otto Habelman syn Gotlieba w równych częściach nabyli folwark Trzcionki od Icka Majtlisa 17/29.05.1899 r.
Lejbuś Fiszel i Henryk Otto Habelman 31.12.1901/13.01.1902 r. wycenili ten folwark na 4000 rubli i dokonali jego podziału. Otto Habelman przejął 109 mórg i 293 pręty, a Lejbuś Fiszel 60 mórg i 59 prętów, które wydzielono do odrębnej jednostki ziemskiej jako Folwark Trzcionki litera A.
Jan Grabowski syn Józefa nabył 3690 sążni kwadratowych od Lejbusia Fiszela 31.05/13.06.1913 r. za 675 rubli za nr aktu 2956 przed notariuszem Mikołajem Lermontowem w Sosnowcu
Mateusz syn Piotra i Katarzyna córka Karola Machury małżeństwo Bajan nabyło 5 działek gruntu o łącznej powierzchni 15 mórg i 231 prętów od Lejbusia Fiszela 24.07.1917 r. za 6258 marek polskich za nr aktu 919 przed notariuszem Piotrem Kuchtą w Zawierciu.
Andrzej Góra nabył 5 mórg i 231 prętów czyli 3.2308 ha od Lejbusia Fiszela 26.05.1920 r. za 5982 marek za nr aktu 696 przed notariuszem Janem Rajkowskim w Sosnowcu.
Władysław i Stefania z Szybisów małżeństwo Piekarczyk nabyło 26 mórg czyli 14.5567 ha od Lejbusia Fiszela 7.03.1921 r. za 90.000 marek za nr aktu 9166 przed notariuszem Romanem Gutowskim w Chrzanowie.
Za tę wiadomość podziękował(a): Michał Mugaj, Teresa Łukasik

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

3 miesiąc 1 tydzień temu #42493 przez Teresa Łukasik
Dzień dobry,
dziękuję za wspaniałe informacje o Pińczycach. Mam niedosyt i pytanie: czy są dostępne gdzieś mapy z tym podziałem terenu?.
Jestem rodowitą Pińczanką i są mi znane te tereny (gospodarstwa) jak i też znałam wymienionych przez Pana ich właścicieli. Obecnie zamieszkują te miejsca, gospodarstwa ich potomkowie. Na FB jest strona "Pińczyce - przeszłość i teraźniejszość" a na niej troszkę unikalnych zdjęć i informacji o Pińczycach udostępnionych przez osobę zajmującą się historią  Pińczyc.
Pozdrawiam
Teresa Łukasik
Za tę wiadomość podziękował(a): Michał Mugaj

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

3 miesiąc 2 dni temu #42548 przez Krzysztof Łągiewka
W załącznikach poniżej mapy folwarku Trzcionki litera A.
Generalnie ze starymi mapami z powiatu myszkowskiego jest problem, gdyż zbyt wiele się z nich nie zachowało. Podejrzewam, że najdawniejsze mapy jeszcze z podziału Pińczyc o ile się zachowały mogą stanowić załączniki do dawnej księgi wieczystej o nazwie: "Kolonia Pińczyce Nr 1". Jej numer rep hip to 93/20. Księga ta znajduje się w wydziale ksiąg wieczystych sądu rejonowego w Myszkowie. Osoby, które mają działki na terenie Pińczyc powinny bez problemu otrzymać zgodę na wgląd do niej i porobić zdjęcia. W zamówieniu oczywiście należy podać, że interesuje nas księga wieczysta wraz z załącznikami. Ten numer rep hip należy napisać w zamówieniu dużymi cyframi 93 i małymi cyframi 20, coś jakby 93 do potęgi 20. Niestety tutaj w tym poście nie da się tego tak napisać stąd napisałem 93/20. Można też zamówić księgę wieczystą nr rep hip 85 o nazwie "Dobra ziemskie Pińczyce" oczywiście też z załącznikami. Tam też może również coś być. Część dokumentów będzie po rosyjsku. Niestety nie jestem w stanie powiedzieć czy będą tam jakieś mapy, bo wiele map z dawnych ksiąg wieczystych zaginęło w toku dziejów. Jednak aby się upewnić należy to sprawdzić, bo jeśli tam nic nie będzie to raczej już nie ma szans na odnalezienie jakichkolwiek starych map z Pińczyc, no chyba, że znajdujących się w rękach prywatnych.
 

Załączniki:
Za tę wiadomość podziękował(a): Michał Mugaj, Teresa Łukasik

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

3 miesiąc 2 dni temu #42550 przez Teresa Łukasik
Dzień dobry,
dziękuję za mapy z Pińczyc. Wspaniałe źródło poglądowe na teren, który jest mi znany aczkolwiek muszę sobie to utożsamić z obecną mapą tego terenu. Dzięki Panu poznałam wiele ciekawostek, informacji już historycznych dotyczących Pińczyc. Niestety już nie ma kogo dopytać o wiele miejsc, które odkrywamy na nowo a nasze pokolenie zastało już innych właścicieli tych dóbr chociaż nie jednokrotnie są to potomkowie tych osób.
Pozdrawiam
Teresa Łukasik

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

2 miesiąc 1 tydzień temu #42627 przez Krzysztof Łągiewka
Dobra ziemskie Konopiska.
Konopiska do roku 1540 stanowiły własność prywatną, szlachecką. W tymże roku właściciel dóbr Konopiska Hieronim z Brzezia Moszyński podarował te dobra Klasztorowi Ojców Paulinów na Jasnej Górze.
Klasztor jasnogórski posiadał Konopiska aż do roku 1796, kiedy to zaborca pruski dokonał konfiskaty wszystkich dóbr ziemskich posiadanych przez kościół katolicki na terenie dawnej Polski. Przejęte przez Prusaków majątki ziemskie przeszły na własność państwa pruskiego. Następnie część z nich została nadana przez królów pruskich prywatnym osobom. Konopiska nie spotkał ten los. Prusacy z dóbr ziemskich, które pozostały przy państwie tworzyli większe jednostki administracyjne zwane Ekonomiami. Były one albo administrowane bezpośrednio przez urzędników państwowych albo wypuszczane w dzierżawę.
Dobra ziemskie Konopiska zostały włączone do Ekonomii Poczesna.
W 1815 r. Konopiska znalazły się w zaborze rosyjskim.
W latach 30tych XIX wieku rozpoczęła się prywatyzacja znacznej części państwowych majątków ziemskich na terenie zaboru rosyjskiego. Niektóre z nich nadawano za zasługi wyższym oficerom rosyjskim, a inne sprzedawano.
Dobra Folwark i Wieś Konopiska, tudzież młyny Pająk, Kijas i Kotara zostały sprzedane w ręce prywatne.
Julia Cywińska, żona Ignacego Cywińskiego, nabyła dobra Konopiska kontraktem administracyjnym dnia 6 czerwca 1834 r., a następnie aktem urzędowym 9/21 kwietnia 1836 r. od Skarbu Publicznego Królestwa Polskiego za sumę szacunkową w stosunku rocznego dochodu 6407 zł i 2 gr.
Julia Cywińska na mocy zezwolenia z dnia 28 lipca / 9 sierpnia 1836 r. i kontraktu z dnia 30 czerwca / 12 lipca 1838 r. nabyła 10 włók lasu z Dóbr Rządowych Ekonomia Poczesna w obrębie Korzonek za 9385 zł i 24 gr.
Władysław Siewieluński oraz Łukasz i Sabina z Siewieluńskich małżeństwo Proszowscy nabyli dobra Konopiska od Julii z Cywińskich Cywińskiej 6/18 stycznia 1851 r. za 235.000 zł tj. 35.250 rubli.
Władysław Siewieluński należącą do siebie połowę dóbr Konopiska ustąpił 26 lipca / 7 sierpnia 1863 r. małżeństwu Łukaszowi i Sabinie Proszowskim na skutek czego stali się oni jedynymi właścicielami dóbr.
Na skutek Ukazu z dnia 19.02/2.03.1864 r. włościanie otrzymali ziemię z dóbr Konopiska:
Konopiska 1661 mórg i 169 prętów.
Kopalnia 44 morgi.
Korzonek 333 morgi i 270 prętów.
Łącznie włościanie z dóbr Konopiska otrzymali na własność 2039 mórg i 139 prętów ziemi.
Wołek Horowicz i Szaja Ruziewicz kupili dobra Konopiska od Łukasza i Sabiny Proszowskich 22 marca / 3 kwietnia 1872 r. za 80.325 rubli.
Napoleon Stępowski nabył dobra Konopiska od Wołka Horowicza i Szai Ruziewicza 3/15 lipca 1873 r. za 29.000 rubli.
Adolf i Zofia ze Stremerów małżeństwo Bewenze kupili dobra Konopiska od Napoleona Stępowskiego 17/29 listopada 1873 r. za 32.700 rubli. Adolf Bewenze na dokumentach podpisywał się po polsku: Adolf Bevenzee.
W 1874 r. w skład dóbr Konopiska należały: folwark Pałysz oraz osady Piła wodna, osada Kijas, młyn Kotara, młyn Pająk, osada Postój graniczny oraz osady karczemne na Wygodzie w Ignacewie i Korzonku.
W 1876 r. dokonano rozgraniczenia położonych na terenie dóbr Konopiska młynów Kijas, Kotara, Pająk, Piła o powierzchni 198 mórg.
W 1877 r. z dóbr Konopiska wydzielono folwark Wyczółki o powierzchni 831 mórg i 176 prętów.
Wiktor Maręż (Maring) nabył dobra Konopiska wraz z folwarkiem Wyczółki od małżeństwa Adolfa i Zofii Bewenze 8/20 kwietnia 1880 r. za 77.500 rubli.
Anastazja Trepka nabyła dobra Konopiska wraz z folwarkiem Wyczółki od Wiktora Maręża 5/17 lipca 1880 r. za 102.000 rubli.
Maks Józef syn Izaaka i Cecylia vel Chaja Cyrla córka Josla z domu Weinkranc małżeństwo Braun nabyli dobra Konopiska wraz z folwarkiem Wyczółki od Anastazji Wincencji Trepka z domu Kalkstein córki Wincentego 22 lipca / 3 sierpnia 1882 r. za 112.000 rubli.
Zmieniający się ciągle różni właściciele z czasem bardzo zadłużyli dobra Konopiska. Nie byli w stanie spłacić wierzytelności wobec Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego, które z tego powodu co jakiś czas wystawiało dobra Konopiska na licytację publiczną.
Stanisław Stasiakowski syn Jana i Ryszard Bukowski nabyli dobra Konopiska wraz z folwarkiem Wyczółki na licytacji publicznej na żądanie Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego 2/14 maja 1887 r. za 17.255 rubli.
Alfons Bukowski syn Juliana nabył połowę dóbr Konopiska od Ryszarda Bukowskiego 23 lipca / 4 sierpnia 1894 r. za 12.000 rubli. Akt sporządzony przed notariuszem Władysławem Piątkowskim w Częstochowie.
W 1895 r. wydzielono z dóbr Konopiska Kolonię Konopiska Nr 1 o powierzchni 18 dziesięcin i 2307 sążni kwadratowych tj. 37 mórg.
W 1896 r. wydzielono z dóbr Konopiska 292 pręty z przeznaczeniem na rozszerzenie cmentarza.
W 1896 r. powierzchnia dóbr Konopiska wraz z folwarkiem Wyczółki wynosiła 1573 morgi i 45 prętów.
Towarzystwo Akcyjne Zakładów Metalowych B. Hantke w Warszawie nabyło dobra Konopiska wraz z folwarkiem Wyczółki od Stanisława Stasiakowskiego i Alfonsa Bukowskiego 5/17 grudnia 1898 r. za 34.000 rubli. Akt sporządzony przed notariuszem Władysławem Małkowskim w Częstochowie za nr aktu 3348.
Dnia 4 kwietnia 1928 r. firma zmieniła nazwę na Towarzystwo Zakładów Metalowych B. Hantke w Warszawie - Spółka Akcyjna.
Gromada (ogół) wsi Konopiska otrzymała 46.3246 ha od TZM B. Hantke w Warszawie SA na mocy aktu zamiany z dnia 7 stycznia 1926 r. w cenie szacunkowej 12.500 zł. Akt sporządzono przed notariuszem Józefem Chrzanowskim w Częstochowie za nr aktu 80.
Gromada (ogół) wsi Konopiska otrzymała dwa place o powierzchni 0.0532 ha i 0.4219 ha od TZM B. Hantke w Warszawie na mocy aktu zamiany z dnia 26 stycznia 1926 r. za 12.500 zł. Akt sporządzono przed notariuszem Józefem Chrzanowskim w Częstochowie za nr aktu 313.
Gromada (ogół) wsi Konopiska otrzymała 18.6199 ha od TZM B. Hantke w Warszawie SA na mocy aktu zamiany z dnia 23 sierpnia 1927 r. w cenie szacunkowej 7500 zł. Akt sporządzono przed notariuszem Tomaszem Jasieńskim w Częstochowie za nr aktu 3318.
Josek Ilia i Gitla z domu Mrówka małżeństwo Fuks otrzymali 0.1249 ha od TZM B. Hantke w Warszawie SA na mocy aktu zamiany z dnia 21 września 1927 r. w cenie szacunkowej 1000 zł. Akt sporządzono przed notariuszem Tomaszem Jasieńskim w Częstochowie za nr aktu 3741.
Gromada (ogół) wsi Konopiska otrzymała 1.1192 ha pod budowę szkoły od TZM B. Hantke w Warszawie SA na mocy aktu zamiany z dnia 22 lutego 1928 r. w cenie szacunkowej 400 zł. Akt sporządzony przed notariuszem Tomaszem Jasieńskim w Częstochowie za nr aktu 5767.
Tomasz i Władysława z Jarosów małżeństwo Owczarek otrzymali 2.6688 ha od TZM B. Hantke w Warszawie SA na mocy aktu zamiany z dnia 24 maja 1928 r. w cenie szacunkowej 1500 zł. Akt sporządzono przed notariuszem Tomaszem Jasieńskim w Częstochowie za nr aktu 639.
Wojciech i Julianna z Kołaczyków małżeństwo Polaczkiewicz otrzymali 3.5802 ha od TZM B. Hantke w Warszawie SA na mocy aktu zamiany z dnia 24 maja 1928 r. w cenie szacunkowej 2000 zł. Akt sporządzono przed notariuszem Tomaszem Jasieńskim w Częstochowie za nr aktu 633.
Modrzejów - Hantke Zjednoczone Zakłady Górniczo Hutnicze Spółka Akcyjna przejęły dobra Konopiska ponieważ na mocy dwóch protokołów z dnia 22 lutego 1934 r. nastąpiło połączenie (fuzja) spółek akcyjnych Towarzystwo Zakładów Metalowych B. Hantke w Warszawie Spółka Akcyjna z Modrzejowskie Zakłady Górniczo - Hutnicze Spółka Akcyjna w jedną spółkę akcyjną o nazwie Modrzejów - Hantke Zjednoczone Zakłady Górniczo - Hutnicze Spółka Akcyjna. Akty sporządzono przed notariuszem Henrykiem Włoskowiczem zastępcą Władysława Włoskowicza notariusza w Warszawie za nr aktów 176 i 177.
Dobra ziemskie Konopiska zostały przejęte przez Skarb Państwa w dniu 20 lutego 1945 r. na mocy dekretu PKWN z 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej. Ich powierzchnia w chwili przejęcia wynosiła 273 ha w tym grunty orne 78.70 ha, łąki 40.20 ha, pastwiska 55.40 ha, sady warzywne 3.30 ha, pod zabudowaniami 11.60 ha, wody 10.30 ha, nieużytki 18.90 ha, drogi 12.20 ha, lasy 42.40 ha (zostały przekazane lasom państwowym). Z dóbr Konopiska rozparcelowano 174.30 ha pomiędzy 185 rodzin, jednakże aktów nadania nie wydano z powodu przekazania gruntów dóbr dla Zjednoczenia Kopalń Rudy Żelaznej w Częstochowie. Oprócz tego z dóbr Konopiska pozostał jako remanent obszar 56.30 ha.
Długoletnim dzierżawcą dóbr Konopiska w okresie posiadania tych dóbr przez Towarzystwo B. Hantke był Wojciech Szymanowski. Zmarł w 1928 r., a pochowany został na cmentarzu w Konopiskach, gdzie jego grób znajduje się do dziś. Oprócz tego na ścianie kaplicy cmentarnej wmurowana jest poświęcona mu tablica.
Modrzewiowy dwór w Konopiskach zbudowany został w 1644 r. Rozebrano go w styczniu 1996 r. Pozostał jedynie park podworski położony za kościołem w Konopiskach. Poszukiwane są wszelkie fotografie i dokumenty dotyczące dóbr ziemskich Konopiska. Zwłaszcza fotografie dworu i zabudowań folwarcznych.
Z ksiąg metrykalnych parafii Konopiska:
Dnia 19 kwietnia 1838 r. o godzinie 3 z rana zmarł w Konopiskach Teodor Cywiński, wdowiec, były Sędzia Ziemi Zakroczymskiej lat 80 liczący pozostawiwszy po sobie pięcioro dzieci: Julię, Jana, Mariannę, Antoninę, Józefa. Świadkowie: Józef Gełzak ekonom lat 53 i Jan Masłoński organista lat 38. (Akt zgonu nr 28 z 1838 r.)
Dnia 23 listopada 1846 r. o godzinie 11 przed południem odbył się w Konopiskach ślub między Piotrem Celestynem Bernardem Teodorem Lohmanem, kawalerem, dziedzicem, synem Henryka Romana i Franciszki z Bergerów małżonków Lohman obywateli obojga nieżyjących, urodzonym w Pilicy, a zamieszkałym w Zagórzu parafii Żuraw lat 26 mającym z panną Ireną córką Ignacego i Julii z Cywińskich małżeństwa Cywińskich dziedziców wsi Konopiska, urodzoną w Kaliszu, a zamieszkałą w Konopiskach przy rodzicach, lat 18 mającą. Małżonkowie nowi oświadczyli, iż umowy przedślubnej nie zawarli. Świadkowie: Karol Rudolf wójt gminy Konopiska lat 30 i Jan Giełzak ekonom lat 60, obaj w Konopiskach zamieszkali. (Akt ślubu nr 20 z 1846 r.)
Dnia 21 listopada 1847 r. o godzinie 10 wieczór urodził się w Konopiskach Roman Marian Ignacy Lohman syn Teodora Lohmana obywatela lat 35 zamieszkałego w Baranowie i Ireny z Cywińskich lat 26. Rodzice chrzestni: generał Ignacy Puchała Cywiński i generałowa Julia Cywińska. Świadkowie: Jan Giełzak lokaj i Jan Masłoński nauczyciel lat 52 liczący obydwaj w Konopiskach zamieszkali. Chrzest odbył się dopiero dnia 24 kwietnia 1852 r. (Akt urodzenia nr 48 z 1852 r.)
Dnia 29 września 1849 r. o godzinie 6 wieczór urodził się w Konopiskach Napoleon Hieronim Michał Konstanty Lohman, syn Teodora Lohmana współdziedzica dóbr Konopiska lat 30 i Ireny z Cywińskich lat 23. Rodzice chrzestni: Konstanty Lohman i Maria Słomkowska. Świadkowie: Jan Giełzak ekonom lat 72 i Ignacy Kromołowski włodarz lat 36, obaj w Konopiskach zamieszkali. (Akt urodzenia nr 114 z 1849 r.)
Dnia 14 stycznia 1851 r. urodziła się w Blizinie Czesława Antonina Proszowska córka Łukasza Proszowskiego dziedzica dóbr Konopiska lat 42 i Sabiny z Siewieluńskich lat 30. Rodzice chrzestni: Władysław Siewieluński urzędnik z Komisji Przychodów i Skarbu z Warszawy i generałowa Julia Cywińska. Świadkowie: Wojciech Popławski cieśla lat 40 i Antoni Kołaczyk karbowy lat 26. Chrzest odbył się 18 lipca 1851 r. w Konopiskach. (Akt urodzenia nr 52 z 1851 r.)
Dnia 5 października 1852 r. o godzinie 9 rano urodziła się w Konopiskach Bronisława Teresa Proszowska córka Łukasza Proszowskiego dziedzica dóbr Konopiska z przyległościami lat 43 i Sabiny z Siewieluńskich lat 31. Rodzice chrzestni: ksiądz Jacek Kiełbiowski Rektor Zgromadzenia Księży Pijarów w Piotrkowie i Julia Krompole. Świadkowie: Wojciech Popławski cieśla lat 44 i Paweł Socha karbowy lat 50, obaj w Konopiskach zamieszkali. (Akt urodzenia nr 101 z 1852 r.)
Dnia 18 lutego 1855 r. o godzinie 3 po południu urodził się w Konopiskach Kazimierz Konstanty Proszowski syn Łukasza Proszowskiego dziedzica dóbr Konopiska lat 52 i Sabiny z Siewieluńskich lat 32. Rodzice chrzestni: Stanisław Krompole dziedzic dóbr Strzelce i Józefa Kleszczowska, asysta Franciszek Kleszczowski i Aleksandra Krotkowska. Świadkowie: Władysław Siewieluński brat Sabiny lat 36 i Jan Żarski ekonom lat 26 liczący, obaj w Konopiskach zamieszkali. (Akt urodzenia nr 23 z 1855 r.)
Dnia 29 stycznia 1858 r. o godzinie 4 po południu urodził się w Konopiskach Franciszek Salezy Władysław Proszowski syn Łukasza Proszowskiego dziedzica dóbr Konopiska lat 54 i Sabiny z Siewieluńskich lat 39. Rodzice chrzestni: Władysław Siewieluński i Julia Krompolowa dziedziczka dóbr Strzelce. Świadkowie: Teofil Woliński ekonom lat 24 i Władysław Siewieluński były urzędnik lat 41, obaj w Konopiskach zamieszkali. (Akt urodzenia nr 31 z 1858 r.)
Dnia 3/15 października 1870 r. o godzinie 10 rano odbył się w Konopiskach ślub między szlachcicem Florianem Mikuckim, kawalerem, urodzonym we wsi Łepki parafii Ujazd w guberni augustowskiej, lat 28, synem zmarłych Pawła i Izabeli z Ulachowskich małżeństwa Mikuckich właścicieli majątku i wsi Łepki, zamieszkałym wcześniej w tymże majątku powiecie i guberni augustowskiej, a teraz będący w Częstochowie buchalterem Częstochowskiego Okręgowego Urzędu Skarbowego w mieście Częstochowie i powiecie częstochowskim guberni piotrkowskiej zamieszkałego z szlachcianką Bronisławą Proszowską, panną, urodzoną w Konopiskach tejże parafii gminy Dźbów powiatu częstochowskiego guberni piotrkowskiej, lat 18 i 10 dni, córką Łukasza i Sabiny z Siewieluńskich małżeństwa Proszowskich właścicieli zamieszkałych w tejże miejscowości wraz z swoją córką. Nowi małżonkowie oświadczyli, że umowy przedślubnej nie zawarli. Świadkowie: Władysław Ślaski właściciel majątku Czepurka lat 29 zamieszkały w majątku Czepurka gminy Potok Złoty powiatu częstochowskiego guberni piotrkowskiej i Władysław Siewieluński były urzędnik Komisji Spraw Wewnętrznych, emeryt, lat 52, zamieszkały we wsi Konopiska gminy Dźbów powiatu częstochowskiego. (Akt ślubu nr 14 z 1870 r.)
Dnia 22 listopada / 4 grudnia 1875 r. o godzinie 7 rano urodziła się w Konopiskach Helena Zofia Bewenze córka Adolfa Bewenze lat 35 właściciela wsi Konopiska tamże zamieszkałego i Zofii z domu Stremer lat 27. Rodzice chrzestni: Edward Wagner i Julia Rychlicka, Karol Rychlicki i Maria Kurtowska. Świadkowie: Karol Rychlicki obywatel z miasta Częstochowa lat 40 i Józef Bojnowski podleśny z osady Łaziska lat 50. Chrzest odbył się 21 marca / 4 kwietnia 1877 r. w Konopiskach. Na akcie urodzenia Adolf Bewenze podpisał się po polsku jako Bevenzee. (Akt urodzenia nr 47 z 1877 r.)
Dnia 18 lutego / 2 marca 1878 r. o godzinie 11 w nocy urodził się w Konopiskach Adolf Bruno Bewenze syn Adolfa Bewenze lat 36 właściciela wsi Konopiska i Zofii z domu Stremer lat 29. Rodzice chrzestni: Ludwik Bindernagel i Emilia Meier, Adolf Meier i Aleksandra Rubach. Świadkowie: Ludwik Bindernagel ziemianin ze wsi Hutki lat 29 i Karol Rychlicki obywatel z miasta Częstochowa lat 41. Na akcie urodzenia Adolf Bewenze podpisał się po polsku jako Bevenzee. (Akt urodzenia nr 123 z 1878 r.)
Dnia 19 czerwca / 1 lipca 1881 r. o godzinie 4 po południu zmarła w Konopiskach Helena Trepka lat 13 mająca, córka właściciela Tadeusza i Wincentyny z domu Kalkstein, zamieszkałych we wsi Konopiska, urodzona we wsi Mokrsko. Świadkowie: Józef Bator lat 41 i Piotr Komender lat 44, obaj rolnicy zamieszkali we wsi Konopiska. (Akt zgonu nr 77 z 1881 r.)
Dnia 30 maja / 11 czerwca 1889 r. o godzinie 5 po południu odbył się w Konopiskach ślub między Alfonsem Bukowskim magistrem farmacji Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego, kawalerem, lat 30 i pół, synem zmarłego Juliana i żyjącej Barbary z domu Borowska małżeństwa Bukowskich urodzonym we wsi Goreń parafii Kowal, a zamieszkałym w Warszawie w parafii Wszystkich Świętych z Karoliną Anną Stasiakowską, panną, lat 22, córką zmarłego Jana i żyjącej Salomei z domu Dumańska małżeństwa Stasiakowskich urodzoną w parafii i mieście Częstochowa, a zamieszkałą we wsi i parafii Konopiska przy matce współwłaścicielce majątku Konopiska. Nowi małżonkowie oświadczyli, że umowy przedślubnej nie zawarli. Świadkowie: Ryszard Bukowski lekarz z Warszawy lat 32 i Stanisław Stasiakowski ziemianin z Konopisk lat 32. (Akt ślubu nr 21 z 1889 r.)
Dnia 8/20 sierpnia 1894 r. o 11 w nocy zmarł w Konopiskach Ryszard Bukowski lat 39 lekarz były asystent Warszawskiej Chirurgicznej Kliniki urodzony w mieście Warszawie, zamieszkały w Konopiskach, wdowiec, syn Juliana i Barbary z domu Borowska małżeństwa Bukowskich. Świadkowie: Stanisław Stasiakowski ziemianin dóbr Konopiska lat 34 i Franciszek Sojski pisarz gminny lat 25, obaj zamieszkali w Konopiskach. (Akt zgonu nr 74 z 1894 r.)
Dnia 25 października 1928 r. o godzinie 16 zmarł w Konopiskach Wojciech Józef Szymanowski lat 88 mający, syn Józefa i Elżbiety z Ślewińskich małżeństwa Szymanowskich, kawaler, urodzony w Młodynie, powiat radomski, ziemi Sandomierskiej. Świadkowie: Tadeusz Szymanowski adwokat z Warszawy i Józef Sączek z Konopisk. (Akt zgonu nr 112 z 1928 r.)
Poniżej:
1. Fragment mapy z 1833 r. przedstawiającej zabudowania dóbr Konopiska z zaznaczonym dworem. (Archiwum Główne Akt Dawnych, Zbiór Kartograficzny, Teka 265, nr 12)
2. Dwór w Konopiskach na fotografii z około 1937 r.
3 – 7. Różne fotografie przedstawiające dwór w Konopiskach na początku lat 90tych XX wieku.
Fotografie przedstawiające dwór w Konopiskach pochodzą z profilu na facebooku: Gmina Konopiska na historycznej fotografii.
 
 
 
 
 
 
 
 
Załączniki:
Za tę wiadomość podziękował(a): Maria Nowicka-Ruman, Michał Mugaj, Teresa Cybulska, Michał Klimza

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

1 miesiąc 3 tygodni temu #42701 przez Krzysztof Łągiewka
Folwark Wyczółki.
Wydzielony w 1877 r. z dóbr Konopiska posiadał powierzchnię 831 mórg i 176 prętów.
Według Słownika geograficznego Królestwa Polskiego Wyczółki to osada leśna w powiecie częstochowskim w gminie Dźbów, ma 1 dom i 832 morgi powierzchni (Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, T. XIV, Warszawa 1895, s. 75)
Florentyna Wyczółkowska córka Stanisława Suskiego żona Józefa Wyczółkowskiego syna Antoniego nabyła folwark Wyczółki od małżeństwa Adolfa i Zofii Bewenze 15/27 czerwca 1877 r. za 11.050 rubli.
Adolf i Zofia Bewenze nabyli folwark Wyczółki od Florentyny Wyczółkowskiej 7/19 lutego 1879 r. Florentyna Wyczółkowska winna była małżeństwu Bewenze sumę 8050 rubli, która zapisana była na hipotece folwarku Wyczółki. Małżeństwo Adolf i Zofia Bewenze zrzekło się tej sumy, ale w zamian za przejęcie od Florentyny Wyczółkowskiej tego folwarku. Akt nabycia folwarku Wyczółki sporządzono przed notariuszem Władysławem Piątkowskim w Częstochowie za nr aktu 128.
Wiktor Maręż (Maring) nabył dobra Konopiska wraz z folwarkiem Wyczółki od małżeństwa Adolfa i Zofii Bewenze 8/20 kwietnia 1880 r. za 77.500 rubli.
Anastazja Trepka nabyła dobra Konopiska wraz z folwarkiem Wyczółki od Wiktora Maręża 5/17 lipca 1880 r. za 102.000 rubli.
Maks Józef syn Izaaka i Cecylia vel Chaja Cyrla córka Josla z domu Weinkranc małżeństwo Braun nabyli dobra Konopiska wraz z folwarkiem Wyczółki od Anastazji Wincencji Trepka z domu Kalkstein córki Wincentego 22 lipca / 3 sierpnia 1882 r. za 112.000 rubli.
Zmieniający się ciągle różni właściciele z czasem bardzo zadłużyli dobra Konopiska wraz z folwarkiem Wyczółki. Nie byli w stanie spłacić wierzytelności wobec Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego, które z tego powodu co jakiś czas wystawiało dobra Konopiska i folwark Wyczółki na licytację publiczną.
Stanisław Stasiakowski syn Jana i Ryszard Bukowski nabyli dobra Konopiska wraz z folwarkiem Wyczółki na licytacji publicznej na żądanie Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego 2/14 maja 1887 r. za 17.255 rubli.
Alfons Bukowski syn Juliana nabył połowę dóbr Konopiska od Ryszarda Bukowskiego 23 lipca / 4 sierpnia 1894 r. za 12.000 rubli. Akt sporządzony przed notariuszem Władysławem Piątkowskim w Częstochowie.
W 1896 r. powierzchnia dóbr Konopiska wraz z folwarkiem Wyczółki wynosiła 1573 morgi i 45 prętów.
Towarzystwo Akcyjne Zakładów Metalowych B. Hantke w Warszawie nabyło dobra Konopiska wraz z folwarkiem Wyczółki od Stanisława Stasiakowskiego i Alfonsa Bukowskiego 5/17 grudnia 1898 r. za 34.000 rubli. Akt sporządzony przed notariuszem Władysławem Małkowskim w Częstochowie za nr aktu 3348.
Dnia 4 kwietnia 1928 r. firma zmieniła nazwę na Towarzystwo Zakładów Metalowych B. Hantke w Warszawie - Spółka Akcyjna.
Modrzejów - Hantke Zjednoczone Zakłady Górniczo Hutnicze Spółka Akcyjna przejęły dobra Konopiska wraz z folwarkiem Wyczółki ponieważ na mocy dwóch protokołów z dnia 22 lutego 1934 r. nastąpiło połączenie (fuzja) spółek akcyjnych Towarzystwo Zakładów Metalowych B. Hantke w Warszawie Spółka Akcyjna z Modrzejowskie Zakłady Górniczo - Hutnicze Spółka Akcyjna w jedną spółkę akcyjną o nazwie Modrzejów - Hantke Zjednoczone Zakłady Górniczo - Hutnicze Spółka Akcyjna. Akty sporządzono przed notariuszem Henrykiem Włoskowiczem zastępcą Władysława Włoskowicza notariusza w Warszawie za nr aktów 176 i 177.
W 1945 r. folwark Wyczółki został przejęty przez Skarb Państwa. Ponieważ jednak folwark ten składał się z lasów to podpadał pod dekret z 12.12.1944 r. o przejęciu niektórych lasów na własność Skarbu Państwa. W ten sposób tereny należące do folwarku Wyczółki weszły w skład lasów państwowych. Czy nadal znajdowały się na tym terenie jakieś zabudowania, trudno powiedzieć. Folwark ten miał tych samych właścicieli co dobra Konopiska, za wyjątkiem lat 1877 - 1879, gdy należał do Florentyny Wyczółkowskiej. Teren ten został nazwany Wyczółki zapewne od nazwiska właścicielki. Być może wcześniej nosił inną nazwę.
Za tę wiadomość podziękował(a): Maria Nowicka-Ruman, Michał Mugaj

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

1 tydzień 2 dni temu - 1 tydzień 1 dzień temu #42908 przez Krzysztof Łągiewka
Zakup majątku ziemskiego w Częstochowie przez Augusta Zawadę, tj. terenów na których znajduje się obecnie część dzielnicy Tysiąclecie.
Największym posiadaczem ziemskim w I Rzeczypospolitej w okolicach Częstochowy był klasztor Ojców Paulinów na Jasnej Górze. Swoje posiadłości otrzymywał z nadań królewskich i od osób prywatnych. Klasztor był również właścicielem miasta Częstochówka. W 1796 r. zaborca pruski konfiskuje dobra ziemskie posiadane przez klasztor jasnogórski. Część tych majątków w 1797 r. zostaje nadana przez króla pruskiego Fryderyka Wilhelma II Chrystianowi Henrykowi Kurcyuszowi hr. Haugwitz. Inne są zarządzane przez władze państwowe, ale z czasem i one zostają sprzedane prywatnym osobom. W międzyczasie zmieniają się zaborcy, odchodzą Prusacy, przychodzą Rosjanie. Częstochowa łączy się z Częstochówką w jedno miasto Częstochowa. Dość długo w zarządzie państwowym pozostawał natomiast grunt nazywany potocznie „Plebanka” z tego względu, iż dawniej należał do klasztoru jasnogórskiego. Dawniej położony w Częstochówce, a następnie już w Częstochowie. I ten grunt jednak ulega w końcu „prywatyzacji”. Dnia 13 lipca 1868 r. nabywa go na licytacji publicznej August Zawada za 3650 rubli srebrem. Dnia 24 lipca 1871 r. przed notariuszem Józefem Zborowskim w Częstochowie sporządzono akt notarialny pomiędzy Augustem Zawadą, a Antonim Tomaszewskim, urzędnikiem występującym w imieniu Izby Skarbowej w Piotrkowie. W akcie notarialnym zawarto szczegóły dotyczące nabycia „Plebanki”. Nabyty obszar znajdował się w przybliżeniu pomiędzy dzisiejszymi ulicami Jasnogórską, Kilińskiego i Dąbrowskiego, natomiast na północy dochodząc do wsi Kiedrzyn.
August Zawada był ogrodnikiem. Urodził się 19 września 1832 r. w Dąbrowie koło Opola, jako syn Michała Sowady i Elżbiety z domu Gartnalzek. Ponieważ była to część Prus więc nazwiska rodziców zostały zniemczone, zwłaszcza nazwisko panieńskie matki. Również August Zawada przez pewien czas używał jeszcze nazwiska Sowada, zamiennie z Zawada, co widoczne jest w akcie notarialnym zakupu „Plebanki”. Jednakże w późniejszym okresie był już znany tylko pod nazwiskiem Zawada. Jego żoną była Joanna z Drabikowskich (1832 – 1907). Posiadał z nią czworo dzieci: Karola (1860 – 1916), Władysława (1863 – 1919), Wandę (1869 – 1924) zamężną Malinowskią, Emilię (1879 – 1936) zamężną Szczecińską. August Zawada oraz jego dwaj synowie byli ogrodnikami i na terenie posiadanego przez siebie majątku ziemskiego posiadali gospodarstwa ogrodnicze. Nie będę tutaj szczegółowo opisywał ich życiorysów, a zainteresowanych odsyłam do książki dr Juliusz Sętowskiego: Cmentarz św. Rocha w Częstochowie. W tej publikacji można się sporo o nich dowiedzieć jak również i ze stron internetowych. Członkowie rodziny Zawada spoczęli na cmentarzu św. Rocha. August Zawada wraz z żoną jak podejrzewam spoczywa w grobowcu na którym zapisano tylko: Grób rodziny Zawadów. Obok tego grobowca pochowano Karola Zawadę i jego żonę Cecylię ze Szczecińskich, natomiast w grobowcu Malinowskich spoczywa Wanda z Zawadów Malinowska i jej brat Władysław Zawada. Grobowiec ten położony jest za grobem rodziny Zawadów. Emilia z Zawadów Szczecińska spoczywa w innej części cmentarza św. Rocha. Karol Zawada na początku XX wieku wybudował przy ul. Dąbrowskiego koszary, obecnie zajmowane przez Politechnikę. Przed śmiercią wraz z przyległym terenem przekazał koszary instytucjom dobroczynnym w mieście. Juliusz Sętowski podał, że Karol i Władysław Zawadowie zmarli bezpotomnie, a w ich parterowym dworku przy ul. Chłopickiego 90/98 powstał w 1925 r. Szpital dla Chorych Zakaźnych. Obecnie po dworku nie ma śladu, podobno znajdował się tam gdzie obecnie mieści się Zakład Ubezpieczeń Społecznych, ul. Dąbrowskiego 43/45. Być może ktoś ma co do tego pewne informacje lub też fotografie dworku?
Nazwa „Plebanka” po nabyciu tego gruntu przez Augusta Zawadę przestała być używana, a teren od nazwiska właścicieli zaczęto nazywać Zawadami. W latach 60tych XX wieku na dawnym majątku ziemskim Ojców Paulinów i rodziny Zawadów powstała dzielnica Tysiąclecie.
Poniżej akt notarialny nabycia „Plebanki” przez Augusta Zawadę, a także akty metrykalne dotyczące członków rodziny Zawada.
My
Aleksander IIgi
Cesarz Wszech Rossyi Król Polski
etc. - etc. - etc.
Wiadomo czynimy, iż przed Rejentem Kancellaryi w Mieście Częstochowie, zeznany został Akt osnowy następującej
N 291 Repertoryi.
Działo się w Mieście Powiatowym Częstochowa Gubernii Petrokowskiej, w Jurysdykcyi Sądu Pokoju w Częstochowie w Kancellaryi podpisanego Rejenta, dnia (dwunastego) dwudziestego czwartego Lipca tysiąc ośmset siedmdziesiątego pierwszego roku.
Przed Józefem Zborowskim Rejentem Kancellaryi w Mieście Częstochowie w temże Mieście w Domu pod N 64 zamieszkałym i Kancellaryą utrzymującym, w obecności Świadków w końcu Aktu tego wymienionych, prawem wymagane przymioty mających, stawili się osobiście:
1. Antoni Tomaszewski Urzędnik Bióra Powiatu Częstochowskiego w Imieniu i na rzecz Izby Skarbowej Petrokowskiej działającej w Imieniu Skarbu z mocy delegacyi i upoważnienia w dniu 25 Sierpnia r. z. za N 10.843 wydanego, a tu do Aktu tego w Oryginale składającego się - i na podstawie Rozporządzenia Izby Skarbowej Petrokowskiej z dnia 13 Sierpnia r. z. za N 11.923 czyniący, - tu w Mieście Częstochowie zamieszkały i zamieszkanie prawne z Urzędu swego mający, - z jednej - a
2. August Zawada (Sowada) Ogrodnik również tu w Mieście Częstochowie zamieszkały i zamieszkanie prawne mający, - z drugiej strony.
Obadwa stawający będąc mnie Rejentowi z osób swych znani, do działań prawnych zdolni, jawnie i dobrowolnie zeznali i niniejszym zeznają kontrakt sprzedaży i kupna, z kontraktu przez Izbę Skarbową w dniu 29 Kwietnia 1870 r. zawartego, a przez Ministerstwo Finansów zatwierdzonego, który tu w Oryginale pokładają, - osnowy następującej.
§ 1
Antoni Tomaszewski oświadcza: Petrokowska Izba Skarbowa na zasadzie decyzyi byłej Kommissyi Rządowej Skarbu Królestwa Polskiego z dnia 13/25 Kwietnia 1867 r. wydanej stosownie do postanowienia Komitetu Urządzającego Art. 620 - i w skutek odbytych 1/13 Lipca 1868 roku licytacyi zatwierdzonych 20 Sierpnia 1868 r. sprzedała Augustowi Zawada na wieczne czasy popauliński grunt "Plebanka" w Mieście Częstochowie Guberni Petrokowskiej Powiecie Częstochowskim ze wszystkiemu przynależnościami i dochodami do takowego należącemi, a także ze wszystkiemi prawami i obowiązkami jakie służą Skarbowi, zatem też Zeznający Antoni Tomaszewski Urzędnik Bióra Powiatu Częstochowskiego w Imieniu Izby Skarbowej Petrokowskiej działającej w Imieniu Skarbu - z mocy delegacyi i Upoważnienia Bióra Powiatu Częstochowskiego wyż powołanego, a tu złożonego i na podstawie Rozporządzenia tejże Izby Skarbowej Petrokowskiej z dnia 13 Sierpnia r. z. za N 11.923 czyniący. Takowy po Pauliński Grunt "Plebanka" zwany tu w Mieście Częstochowie położony ze wszystkiemi przynależnościami i dochodami do takowego należącemi i z wszystkiemi prawami i obowiązkami jakie służą skarbowi sprzedaje na wieczne czasy współstawającemu Augustowi Zawada (Sowada).
§ 2
Szacunek za po Pauliński Grunt "Plebanka" na publicznej licytacyi postąpiony Rubli srebrem trzy tysiące sześćset pięćdziesiąt, powinien być zapłacony w ten sposób -
a Summę Rubli srebrem czterysta siedmdziesiąt dziewięć jako stanowiącą połowę oszacowania, Nabywca wniósł do Kassy Gubernialnej Petrokowskiej, a w tej kwocie jedną czwartą część to jest Rubli srebrem sto Listami Likwidacyjnymi w nominalnej ich wartości z należnemi Kuponami za nieupłyniany czas.
b Summę zaś Rubli srebrem trzy tysiące sto siedmdziesiąt jeden stanowiącą resztę szacunku - Nabywca obowiązany zabezpieczyć przez wniesienie jej w pierwsze miejsce Działu czwartego księgi hypotecznej, którą on założyć winien dla nabytego po Paulińskiego gruntu "Plebanka" i z takowej dłużnej summy obowiązany wnosić do Kassy Okręgowej Częstochowskiej po pięć od sta na procent a po dwa od sta na umorzenie kapitału czyli po Rubli srebrem dwieście dwadzieścia jeden kopiejek dziewięćdziesiąt siedm z góry w dwóch półrocznych ratach w Czerwcu i w Grudniu każdego roku do czasu zupełnego zapłacenia całej należności pod rygorem exekucyi Administracyjnej. Opłata tych rat terminowych powinna następować bez żadnych ze strony Skarbu przypomnień.
§ 3
Skarb nie może żądać od Nabywcy zapłacenia należności oznaczonej w par 2 pod litterą b przed terminami oznaczonemi. Nabywca zaś ma prawa w każdym czasie zapłacić sumę dłużną w całości lub częściowo i Skarb otrzymawszy o tem drogą właściwą zawiadomienie przyjmie od niego takową summę. Skarb zezwoli wykreślić z księgi hypotecznej wpisu dłużnej summy kosztem Nabywcy, a po upłacie tylko części stosunkowo zmniejszy procentowe raty przyjęte przez Nabywcę paragrafem frugim tego kontraktu.
Przy spłacaniu długu częściami Skarb nie jest obowiązany przyjmować od Nabywcy summ nieokrągłych to jest niekończących się na sto.
Gdyby Nabywca nie wniósł w terminach oznaczonych należnych od niego rat i zadłużył się dwie całkowite raty to Skarb ma prawo zażądania na raz jeden całej summy jaka jeszcze niespłaconą pozostanie - i jeżeli Nabywca nie zapłaci takowej w ciągu trzech miesięcy, to nabyty przez niego po Pauliński grunt "Plebanka" będzie wystawiony na sprzedaż na ryzyko Nabywcy w drodze Administracyjnej.
§ 4
Nabywca kupuje po Pauliński grunt "Plebanka" w Mieście Częstochowie w takim stanie w jakim się rzeczywiście znajdował w dzień licytacyi i nie ma prawa rościć jakich kolwiek bądź pretensyi co do wartości i dobroci kupionego przez nie niego po Paulińskiego gruntu "Plebanka" a również nie ma prawa żądać od Skarbu jakich kolwiek bądź poręczeń (ewikcyi) na przyszłość.
§ 5
Z dniem licytacyi wszelkiego rodzaju przybytki i ubytki mogące z jakiego kolwiek bądź wypadku lub przyczyny nastąpić w kupionym gruncie "Plebanka" odnoszą się na rachunek Nabywcy. Dochody z po Paulińskiego gruntu "Plebanka" należą do Skarbu po dzień (20 Maja) 1 Czerwca 1868 r. od tego zaś dnia takowe dochody należą do Nabywcy.
§ 6
Nabywca obowiązany od wyżej oznaczonego terminu opłacać podatki i ponosić powinności tak samo jak właściciel prywatny tak obecnie istniejące i jakie mogą być ustanowione lub zmienione.
§ 7
Do po Paulińskiego gruntu "Plebanka" stanowiącego przedmiot sprzedaży, żadnych sporów co do granic takowego gruntu nie wnoszono, jednakże Skarb nie ręczy za mogące powstać w przyszłości spory lub processa, - prowadzenie których i skutki z nich dotyczą wyłącznie Nabywcę.
§ 8
Opłaty stemplowe i koszta sporządzenia Aktu Notarialnego Nabywca i Skarb ponoszą po połowie zaś przepisania tytułu własności i wprowadzenia Nabywcę w posiadanie gruntu "Plebanka" w Mieście Częstochowie poniesie Nabywca. Również Nabywca obowiązany złożyć Izbie Skarbowej Petrokowskiej swoim kosztem Wyciąg z księgi hypotecznej założonej dla nabytego po Paulińskiego gruntu "Plebanka" i formalny Wyciąg Główny kontraktu Notaryalnego o sprzedaż i kupno zawartego.
§ 9
Spory mogące powstać o sprzedaż i kupno gruntu tego "Plebanka" w Mieście Częstochowie rozbierane i decydowane być mają w drodze Administracyjnej.
Poczem Akt ten w obecności świadków: Hermana Wolberg i Feliksa Kosowskiego obudwóch tu w Mieście Częstochowie zamieszkałych Obywateli Kraju, zdziałany, przeczytany, przyjęty i w dowód tego przez czyniące strony, Świadków i mnie Rejenta własnoręcznie podpisany został. Stempel do Aktu tego za Rubli srebrem czternaście kopiejek sześćdziesiąt pobrany.
(podpisano) August Sowada. Herman Wolberg świadek. Feliks Kosowski świadek. Józef Zbrowski Rejent. Zalecamy i rozkazujemy wszystkim Komornikom Sądowym od których by się tego domagano aby niniejszy Akt wyexekwowali.
Prokuratorom Królewskim przy Trybunałach Cywilnych aby tego dopilnowali.
Wszystkim Kommendantom i Urzędnikom siły zbrojnej aby dodali pomocy wojskowej gdy o takową prawnie wezwani będą.
Z ksiąg metrykalnych parafii Dąbrowa:
Dnia 20 września 1832 r. chrzest imieniem August urodzonego 19 września w Dąbrowie syna Michała i Elżbiety z Gartnalzek. Matka chrzestna: Róża Gabriel z Dąbrowy. Ojca chrzestnego nie posiadał. (akt urodzenia nr 44 z 1832 r.)
Z ksiąg metrykalnych parafii św. Zygmunta w Częstochowie:
Dnia 26 grudnia 1899 r. o godzinie 9 rano zmarł w Częstochowie August Zawada, obywatel zamieszkały w Częstochowie, urodzony w Dąbrowie w Prusach, syn Michała i Elżbiety małżeństwa Zawada, lat 70, pozostawił po sobie żonę Joannę z Drabikowskich. Świadkowie: Karol Zawada lat 39 i Ignacy Szczeciński lat 57, obywatele z Częstochowy. (akt zgonu nr 1183 z 1899 r.) W akcie zgonu nieco zawyżono wiek zmarłego.
Dnia 9 kwietnia 1907 r. o godzinie 9 rano zmarła w Częstochowie Joanna Zawada, wdowa, obywatelka, lat 75, córka zmarłych Wincentego i Ewy z domu Uznańska małżeństwa Drabikowskich, urodzona w parafii Wieluń. Świadkowie: Karol Zawada i Stefan Szczeciński, obaj obywatele z miasta Częstochowa. (akt zgonu nr 396 z 1907 r.)
Dnia 19 listopada 1916 r. o godzinie pierwszej i pół po południu zmarł w Częstochowie Karol Zawada, ogrodnik, obywatel miasta Częstochowy, lat 56, urodzony w Rudnikach w powiecie wieluńskim, zamieszkały w Częstochowie, syn Augusta i Joanny z Drabikowkich małżeństwa Zawada. Pozostawił po sobie żonę Cecylię z domu Szczecińską. Świadkowie: Kajetan Szczeciński lat 57 i Stefan Szczeciński lat 41, obywatele z Częstochowy. (akt zgonu nr 1306 z 1916 r.)
Dnia 16 października 1918 r. o godzinie 9 wieczór zmarła w Częstchowie Cecylia Salomea Zawada, wdowa po Karolu Zawadzie, lat 46 licząca, urodzona i zamieszkała w Częstochowie, córka Ignacego i Emilii z Stanisławskich małżonków Szczecińskich, obywatelka Częstochowy. Świadkowie: Kajetan Szczeciński lat 57 i Stefan Szczeciński lat 44, obywatele miasta Częstochowy. (akt zgonu nr 545 z 1918 r.)
Dnia 4 stycznia 1919 r. o godzinie 3 po północy w szpitalu na Zawodziu zmarł Władysław Felicjan Zawada, kawaler, lat 55, ogrodnik, urodzony w Rudnikach, powiatu wieluńskiego, zamieszkały w Częstochowie, syn Augusta i Joanny z Drabikowskich małżonków Zawada. Świadkowie: Stefan Szczeciński lat 44 i Kajetan Szczeciński lat 66, obywatele miasta Częstochowy. (akt zgonu nr 13 z 1919 r.)
Dnia 6 sierpnia 1924 r. o godzinie 5 rano zmarła w Częstochowie Wanda Malinowska, wdowa, lat 55, urodzona w Rudnikach, stała mieszkanka gminy Żarki, córka Augusta i Joanny małżonków Zawada. Świadkowie: Adam Musiał i Justyna Muzykarzowa, pełnoletni, zamieszkali w Częstochowie. (akt zgonu nr 350 z 1924 r.)
Dnia 8 kwietnia 1936 r. o godzinie 13.30 zmarła w Częstochowie Emilia Antonina Szczecińska, lat 56, urodzona w Częstochowie, córka Augusta i Joanny z Drabikowskich małżeństwa Zawada, pozostawiła po sobie męża Rajmunda Stefana Szczecińskiego, ogrodnika, obywatela Częstochowy. Świadkowie: Henryk Podlewski lat 59, obywatel, i Zdzisław Szczeciński, ogrodnik, lat 25, zamieszkali w Częstochowie. (akt zgonu nr 136 z 1936 r.)
Poniżej na fotografiach: groby członków rodziny Zawada na cmentarzu św. Rocha.
Za tę wiadomość podziękował(a): Maria Nowicka-Ruman, Michał Mugaj, Anna Fukushima, Teresa Cybulska

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

Czas generowania strony: 1,000 s.